محققان با ابداع سنسور منعطفی که فشار را به الگوهای رنگی تبدیل میکند، یکی از بزرگترین موانع رباتیک را از میان برداشتند. این تکنولوژی به رباتها اجازه میدهد بهجای تکیه بر سنسورهای پیچیده و پردازشهای سنگین، با استفاده از یک دوربین معمولی و به صورت آنی، حس لامسه دقیقی داشته باشند.
همه ما میدانیم رباتها در بینایی و تحلیل تصاویر چقدر پیشرفت کردهاند، اما وقتی صحبت از «حس لامسه» میشود، قضیه پیچیده و گاهی کلافهکننده میشود.
انسانها وقتی لیوانی را برمیدارند، بدون اینکه فکر کنند میدانند چقدر باید آن را فشار دهند تا نه لیوان بشکند و نه از دستشان بیفتد.
اما در دنیای رباتیک، شبیهسازی این درک ساده، نیازمند هزاران سنسور فشارِ مینیاتوری، سیمکشیهای حجیم و الگوریتمهای پردازشی بسیار سنگین بوده است. حالا تیم تحقیقاتی دانشگاه کوئین مری لندن به راهکار هوشمندانهای رسیده که میتواند این معادلات را تغییر دهد: بصریسازی لمس.
وقتی فشار به رنگ تبدیل میشود
ایده اصلی این تیم واقعاً خلاقانه است. آنها حسگری ساختهاند که با اعمال فشار، تغییر رنگ میدهد. این یعنی بهجای اینکه صدها سنسور الکترونیکی را در نوک انگشت ربات جاسازی کنند تا فشار را به کدهای دیجیتال تبدیل کنند، خود متریال حسگر، نقش نمایشگر فشار را بازی میکند.
به گزارش وبسایت digitaltrends، وقتی سطح نرم این سنسور فشرده میشود بسته به میزان و محلِ فشار، الگوهای رنگی خاصی روی آن ظاهر میشود. حالا نکته جالب اینجاست؛ ربات دیگر نیازی به سیستمهای گرانقیمت لمسی ندارد. کافی است یک دوربین USB معمولی (درست مثل وبکم لپتاپ) روی این سطح متمرکز باشد تا بهصورت آنی تغییرات رنگ را ببیند و بفهمد چه نیرویی در کدام نقطه وارد شده است. این یعنی حذف کامل پردازشهای سنگین برای بازسازی دادههای حسگر؛ ربات حالا با یک نگاه ساده، همان کاری را میکند که سیستمهای قدیمی با هزاران محاسبات در پسزمینه انجام میدادند.
چرا این دستاورد یک گیمچنجر در صنعت رباتیک است؟
این فناوری فراتر از یک آزمایشگاه دانشگاهی است. اولین تأثیرش این است که مشکل قدیمیِ مهندسان رباتیک را حل میکند: «چالش انتخاب بین سرعت و دقت». در سیستمهای سنتی، هرچه بخواهید دقت بالاتر برود، پردازش پیچیدهتر و در نتیجه سرعت واکنش ربات کمتر میشود.
در همین رابطه بخوانید:
- بهترین سیستم های پیشنهادی بازار ایران بر اساس قیمت + مشاوره
اما در این روش جدید، چون خروجی سنسور مستقیماً یک تصویر است، ربات میتواند با سرعت رفرش دوربین، تغییرات را پردازش کند.
کاربردهای عملی آن هم جذاب است؛ از رباتهای خط تولید که باید قطعات بسیار ظریف الکترونیکی را بدون آسیبدیدگی مونتاژ کنند، تا دستهای مصنوعی (پروتز) که میتوانند به کاربر حس واقعیتری از لمس اشیا بدهند. حتی در جراحیهای رباتیک، این تکنولوژی میتواند به ربات کمک کند تا بافتهای سالم را از بافتهای غیرطبیعی و تومورها، فقط با «دیدن» فشار وارده، تشخیص دهد.
نظر خود را اضافه کنید.
برای ارسال نظر وارد شوید
ارسال نظر بدون عضویت در سایت