در حالی که تقاضا برای شتابدهندههای هوش مصنوعی ظرفیت تولید HBM را تحت فشار گذاشته، یک شرکت کمتر شناختهشده به نام Kepler Computing از معماری جدیدی برای حافظههای پرسرعت رونمایی کرده است. این شرکت میخواهد با استفاده از مواد فرّوالکتریک و ساختار سهبعدی، حافظههایی با چگالی بیشتر و مصرف انرژی پایینتر تولید کند، بدون اینکه الزاماً به لیتوگرافی EUV متکی باشد.
بنابر گزارش TechPowerUp، اهمیت این موضوع زمانی روشنتر میشود که بدانیم HBM دقیقاً برای حل چه مشکلی ساخته شده است. پردازندههای هوش مصنوعی امروز میتوانند حجم عظیمی از محاسبات را انجام دهند، اما برای این کار باید دائماً داده و وزن مدلها را از حافظه دریافت کنند. اگر حافظه نتواند با سرعت کافی داده را در اختیار پردازنده بگذارد، بخشی از توان محاسباتی تراشه عملاً بدون استفاده میماند.
HBM با قرار دادن چندین لایه DRAM روی یکدیگر، پهنایباند بسیار بالایی در اختیار پردازنده قرار میدهد. مشکل اینجاست که ساخت این حافظهها پیچیده و گران است و افزایش تعداد لایهها نیز چالشهای جدیدی در زمینه تولید، حرارت و بازده ایجاد میکند.
فرّوالکتریک چه نقشی دارد؟
Kepler برای حل بخشی از این مشکلات سراغ مواد فرّوالکتریک رفته است. این مواد میتوانند وضعیت الکتریکی خود را حفظ کنند و در ساخت سلولهای حافظهای مورد استفاده قرار بگیرند. این شرکت میگوید با ترکیب این مواد و یک معماری سهبعدی جدید، توانسته چگالی حافظه را بدون تکیه مستقیم بر کوچکتر کردن ترانزیستورها افزایش دهد.
این فناوری فقط به HBM محدود نمیشود. Kepler روی SRAM نیز کار کرده است؛ همان حافظه بسیار سریع و نزدیک به هسته پردازنده که در CPUها، GPUها و شتابدهندهها استفاده میشود. این شرکت مدعی است معماری جدیدش بدون نیاز به تجهیزات EUV میتواند چگالی SRAM را به محدودهای نزدیک به فناوریهای ۲ و ۳ نانومتری برساند.
اما در بخش HBM، هدف Kepler کمی متفاوت است. این شرکت میخواهد با افزایش تراکم سهبعدی، حافظه بیشتری را در فضای مشابه جای دهد و فاصله بین بخش محاسباتی و حافظه را کاهش دهد. کوتاهتر شدن مسیر انتقال داده میتواند مصرف انرژی جابهجایی اطلاعات را هم پایین بیاورد.
آیا جایگزین واقعی HBM پیدا شده است؟
Kepler هنوز در مرحله توسعه و آمادهسازی برای تولید انبوه قرار دارد و نخستین نمونههای HBM این شرکت قرار است در سال ۲۰۲۶ عرضه شوند. این شرکت تاکنون فناوری خود را روی حدود ۲۰۰۰ ویفر آزمایش کرده و برای افزایش تولید در سنگاپور و سپس آغاز تولید در آمریکا برنامه دارد.
اتفاقاً همین بخش مهمترین آزمون Kepler خواهد بود. ساخت چند نمونه موفق با تولید میلیونها تراشه یکسان تفاوت زیادی دارد. استفاده از مواد جدید، بهخصوص ترکیبات حاوی آهن، نیز میتواند فرایند تولید را پیچیده کند و به تجهیزات اختصاصی یا روشهای ویژه برای جلوگیری از آلودگی خط تولید نیاز داشته باشد.
بنابراین فعلاً بهتر است Kepler را «قاتل HBM» ندانیم. اگر این شرکت بتواند فناوری خود را به تولید انبوه برساند، ارزش اصلی آن ایجاد یک مسیر متفاوت برای ساخت حافظههای پرسرعت مورد نیاز AI خواهد بود. در بازاری که محدودیت HBM به یکی از گلوگاههای اصلی توسعه شتابدهندههای هوش مصنوعی تبدیل شده، همین موضوع میتواند اهمیت زیادی داشته باشد.
نظر خود را اضافه کنید.
برای ارسال نظر وارد شوید
ارسال نظر بدون عضویت در سایت