برنامه تشخیص پهپاد با میکروفن برای اندروید ساخته شد

یک استارتاپ لیتوانیایی راهکاری غیرمنتظره برای مقابله با پهپادهای انتحاری ارائه کرده است. در این روش گوشی‌های اندرویدی قدیمی به یک شبکه عظیم شنود صوتی تبدیل می‌شوند که نه‌تنها قادر به تشخیص حضور پهپادها هستند، بلکه مسیر حرکت آنها را هم شناسایی می‌کند.

به نقل از رسانه Tom's Hardware، این نرم‌افزار با استفاده از میکروفون دستگاه، صدای محیط را به‌صورت مداوم پایش کرده و با کمک الگوریتم‌های پردازش سیگنال، به دنبال امضای صوتی پهپادهای انتحاری می‌گردد. در صورتی که حضور پهپاد پیرامون گوشی یا تبلت اندرویدی شناسایی شود، موقعیت آن به طور خودکار روی یک نقشه عمومی ثبت می‌شود.

تشخیص پهپاد با میکروفن گوشی‌ها و تبلت‌ها

در این ایده وقتی هزاران دستگاه در نقاط مختلف شبکه شوند، سیستم می‌تواند موقعیت تقریبی، جهت حرکت و حتی مسیر پرواز پهپاد را بر اساس الگوی حرکت صدا در بین گوشی‌های عضو شبکه تخمین بزند. این اطلاعات می‌تواند برای هشدار به غیرنظامیان یا کمک به نیروهای دفاعی مورد استفاده قرار گیرد.

اهمیت چنین راهکاری زمانی مشخص می‌شود که بدانیم پهپادهایی نظیر شاهد به دلیل قیمت اندک در مقایسه با موشک‌های پیشرفته، معمولاً به‌صورت انبوه به کار گرفته می‌شوند. همین موضوع باعث شده مقابله با آن‌ها از نظر اقتصادی به چالشی جدی تبدیل شود؛ چرا که در بسیاری از موارد برای نابودی پهپاد باید یک موشک چند هزار دلاری شلیک کرد.

از سوی دیگر، این پهپادها ابعاد نسبتاً کوچکی دارند و از مواد سبک ساخته می‌شوند که سطح مقطع راداری آن‌ها را کاهش می‌دهد. به همین دلیل رادارها گاهی برای تفکیک آن‌ها از پرندگان یا نویزهای محیطی با دشواری مواجه می‌شوند. اگر هم پهپاد در ارتفاع پایین پرواز کند، تشخیص آن دشوارتر هم می‌شود.

جالب اینکه همین پرواز در ارتفاع کم یک نقطه ضعف مهم نیز دارد. موتور این پهپادها صدایی آشنا تولید می‌کند که از روی زمین قابل شنیدن است و بسیاری مواقع نیروها قادر به شنیدن صدای پهپادها از فاصله بسیار دور هستند. به این ترتیب اگر تعداد کافی حسگر صوتی در منطقه فعال باشد، می‌توان پیش از رسیدن پهپادها به اهداف یا مناطق مسکونی، مسیر حرکت آن‌ها را شناسایی کرد.

البته ایده استفاده از صدا برای کشف اهداف هوایی کاملاً جدید نیست. پیش از ظهور رادار در جنگ جهانی اول و سال‌های ابتدایی جنگ جهانی دوم، ارتش‌ها از سازه‌های عظیم بتنی موسوم به «آینه‌های صوتی» و همچنین گیرنده‌های مکانیکی برای کمک به شنیدن صدای موتور هواپیماها از فاصله دورتر استفاده می‌کردند. تفاوت اینجاست که اکنون پردازش دیجیتال، هوش مصنوعی و هزاران حسگر متصل به شبکه، همان ایده قدیمی را در قالبی مدرن احیا کرده‌اند.

هرچند مطمئناً چنین سیستمی به‌تنهایی نمی‌تواند جایگزین رادارهای نظامی شود، اما می‌تواند به‌عنوان یک لایه مکمل عمل کند. ترکیب داده‌های صوتی با اطلاعات راداری احتمال تشخیص درست اهداف را افزایش می‌دهد و به اپراتورها کمک می‌کند سریع‌تر بین یک پهپاد واقعی و اهداف کاذب تمایز قائل شوند.

بد نیست اشاره کنیم اوکراین هم سیستم‌های شناسایی مشابهی توسعه داده است که بر اساس نصب شبکه‌ای از میکروفن‌های حساس کار می‌کنند. طبق گزارش رسانه‌ها، اوکراین در جنگ اخیر این سامانه‌ها را به کشورهای حوزه خلیج‌فارس آورده بود تا به آنها در شناسایی و رهگیری پهپادهای انتحاری کمک کند.