نماینده ایران در اتحادیه بین‌المللی مخابرات: اینترنت ماهواره‌ای در شبکه‌های موبایل اختلال ایجاد می‌کند

نماینده ایران در تازه‌ترین حضور خود در اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU)، با ارائه یک سند فنی، نسبت به پیامدهای احتمالی گسترش اینترنت ماهواره‌ای مستقیم روی گوشی هشدار داده و بر لزوم مدیریت تداخل این فناوری با شبکه‌های ارتباطی زمینی تأکید کرده است. طبق این سند، استفاده مشترک از برخی باندهای فرکانسی می‌تواند در شرایطی به بروز اختلالاتی در شبکه‌های ارتباطی کشورها منجر شود.

در سی‌وپنجمین نشست کارگروه مطالعاتی ITU که با حضور نمایندگان بیش از 100 کشور و شرکت‌های بزرگ حوزه ارتباطات رادیویی برگزار شد، پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات دومین سند مشارکت فنی خود را ارائه کرد.

بنابر گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دولت، این سند به بررسی ابعاد فنی و رگولاتوری فناوری «ارتباط مستقیم ماهواره‌ای با تجهیزات هوشمند زمینی» می‌پردازد. این حوزه طی سالیان اخیر با ورود بازیگران بزرگ جهانی، به یکی از محورهای اصلی تحولات صنعت ارتباطات تبدیل شده است.

تمرکز سند ایران بر سناریوهای تداخل فرکانسی

در این سند، سناریوهای احتمالی اختلال میان ارتباط مستقیم ماهواره با موبایل (DC-MSS-IMT) و شبکه‌های موبایل زمینی (IMT مثل 4G و 5G) بررسی شده است. بر همین اساس، پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات به‌طور مشخص به ارزیابی تداخلات احتمالی میان منظومه‌های چند هزار ماهواره‌ای و شبکه‌های نسل چهارم، پنجم و نسل‌های آینده ارتباطات سیار پرداخته است.

در بخشی از این گزارش آمده که فناوری ارتباط مستقیم ماهواره با تلفن همراه، با استفاده از بخشی از طیف فرکانسی شبکه‌های سلولی در بازه ۶۹۴ تا ۲۷۰۰ مگاهرتز، عملاً مرز میان شبکه‌های زمینی و فضایی را کمرنگ می‌کند.

به همین دلیل، در صورت نبود هماهنگی‌های لازم، احتمال بروز اختلال در عملکرد شبکه‌های ارتباطی زمینی وجود خواهد داشت؛ موضوعی که ایران آن را به‌عنوان یکی از دغدغه‌های فنی خود در این نشست مطرح کرده است.

تأکید بر صیانت از شبکه‌های داخلی و نقش رگولاتوری

در ادامه این ارائه، پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات تأکید کرده که طرح این مباحث در سطح ITU با هدف مشارکت در تدوین استانداردها و مقررات آینده انجام می‌شود.

همچنین در گزارش رسمی اشاره شده که استقرار گسترده منظومه‌های ماهواره‌ای، در صورت عدم توجه به ملاحظات فنی و مقرراتی، می‌تواند منجر به بروز اختلالات احتمالی در شبکه‌های ارتباطی شود؛ موضوعی که ضرورت بررسی دقیق‌تر و هماهنگی بین‌المللی را دوچندان می‌کند.

آیا اقدام ایران در سطح جهانی موثر است؟

در مجموع، ارائه چنین اسناد فنی در ITU به‌تنهایی منجر به تغییر فوری قوانین نمی‌شود، اما می‌تواند در شکل‌گیری چارچوب‌های مقرراتی آینده اثرگذار باشد.

این نوع مشارکت‌ها به کشورها امکان می‌دهد دیدگاه‌های فنی و ملاحظات خود را در فرآیندهای استانداردسازی ثبت کنند و در نهایت بر تصمیم‌گیری‌های مربوط به تخصیص طیف، نحوه همزیستی شبکه‌های زمینی و ماهواره‌ای و الزامات ارائه خدمات Direct-to-Cell تأثیر بگذارند.

به همین دلیل، هرچند این سند به‌صورت مستقیم مانع توسعه این فناوری نخواهد شد، اما امکان موثر بودن آن در تعیین قواعد و محدودیت‌های اجرایی آن در سطح جهانی نیز مطرح است.