دانشمندان به تازگی از مادهای نوآورانه به نام eFlash رونمایی کردهاند که به سادگی و با هزینه کم توسط یک پرینتر سه بعدی خانگی قابل ساخت است. این ماده که به عنوان یک پوست الکترونیکی برای رباتها قابل استفاده است، توانایی رباتها در گرفتن و تشخیص اشیا را بهطور چشمگیری افزایش دهد.
به گزارش وبسایت Tom’s Hardware، دانشمندان دانشگاه نیویورک، ماده جدیدی به نام eFlash را برای کمک به حسگرها و گیرههای رباتیک طراحی کردهاند که به رباتها اجازه میدهد تا با اشیای حساس مانند تخممرغ، فلش USB یا حتی عروسکهای نرم تعامل داشته باشند و حس لامسه آنها را بهبود بخشد.
پژوهشگران این ماده را در ویدیوهایی به نمایش گذاشتند که نشان میدهد رباتها میتوانند با استفاده از پوست الکترونیکی eFlash، اشیای ظریف و نامنظم را با دقت و ملایمت حمل و جابهجا کنند. در واقع این ماده به تماس واکنش نشان میدهد و امکان کنترل دقیق نیروی واردشده به جسم را فراهم میکند.
اما نکته مهم این است که محققان علاوه بر معرفی این فناوری، جزئیات ساخت، فایلهای سهبعدی، مدلهای آموزشدیده و کدهای نرمافزاری آن را نیز منتشر کردهاند تا دیگران بتوانند نمونههای مشابه را با هزینه بسیار کم و توسط یه پرینتر سهبعدی خانگی بسازند.
روش ساخت با پرینتر سهبعدی
بر اساس ویدیوهای منتشرشده، چاپ ماده eFlash فرآیندی سریع و ساده دارد به گونهای که در نمونههای ارائهشده، از یک پرینتر سهبعدی خانگی Bambu Lab X1E استفاده شده است.
فرآیند چاپ این ماده با فیلامنت TPU (ماده اولیه برای چاپ سهبعدی) انجام میشود و در میانه کار، پس از توقف چاپ، بخش کلیدی سیستم حسگری یعنی شبکهای از آهنرباها درون ساختار آن قرار میگیرد تا امکان تشخیص فشار و تماس فراهم شود.
اجزای موردنیاز برای ساخت eFlesh
به گفته سازندگان این فناوری، برای ساخت یک حسگر eFlesh تنها به چهار جزء اصلی نیاز است:
یک پرینتر سهبعدی خانگی، آهنرباهای آماده بازار با قیمتی کمتر از ۵ دلار، یک مدل ساده CAD از شکل دلخواه، و یک برد مدار مغناطیسسنج.
خوشبختانه، سازندگان برای افزایش دسترسی عمومی، طراحی این سیستم را بهصورت متنباز منتشر کردهاند که شامل فایلهای STL قابل چاپ و کدهای نرمافزاری پشتیبان میشود. همچنین جهت سهولت ساخت، ابزاری برای تبدیل فایلهای CAD به STL مخصوص eFlesh نیز ارائه شده است.
حل یکی از چالشهای قدیمی رباتیک
یکی از چالشهای قدیمی در رباتیک، تشخیص تماس، حمل و جابهجایی اشیای شکننده یا نامنظم بود که اکنون به گفته این پژوهشگران، به کمک eFlash، این مشکل تا حد زیادی برطرف شده است. به گفته آنها، این سیستم دقت مکانیابی تماس 0.5 میلیمتری دارد و خطای پیشبینی نیرو در محور عمودی حدود ۰.۲۷ نیوتن و در محورهای افقی حدود ۰.۱۲ نیوتن است.
نقش هوش مصنوعی در عملکرد دقیقتر
شاید در ظاهر، این سیستم عملکردی ساده داشته باشد، اما باید بدانید که در پشت آن، مدلهای مبتنی بر یادگیری ماشین قرار دارند که امکان تشخیص لغزش اشیا را فراهم میکنند. به ادعای سازندگان، این مدلها میتوانند حتی برای اشیای ناشناخته نیز با دقتی در حدود ۹۵ درصد عمل کنند.
همچنین روشهای کنترل ترکیبی بینایی و لامسه باعث شدهاند عملکرد رباتها در گرفتن و جابهجایی اشیا تا ۴۰ درصد بهتر از روشهای صرفاً مبتنی بر بینایی شود. این موضوع در کارهای دقیقی مانند جا زدن سوکت با بازوی رباتیک یا کشیدن کارت اعتباری بهخوبی دیده میشود.
در همین رابطه بخوانید:
- انقلابی در صنعت رباتیک: رباتهای چینی اکنون میتوانند با پوست الکترونیکی، درد را احساس کنند!
در نهایت باید گفت که با انتشار عمومی طراحی و ابزارهای ساخت eFlash، به نظر میرسد دیگر حس لامسه رباتها محدود به آزمایشگاههای پیشرفته نخواهد بود و کاربران عادی نیز میتوانند به این فناوری دسترسی داشته باشند.
نظر خود را اضافه کنید.
برای ارسال نظر وارد شوید
ارسال نظر بدون عضویت در سایت