کوالکام تا کنون تراشه‌های خود را در ۴ سری  ۲۰۰، ۴۰۰، ۶۰۰ و ۸۰۰ با سطوح عملکرد مختلف طراحی، تولید و عرضه کرده است. در این مقاله به بررسی سری‌های مختلف تراشه‌های اسنپ‌دراگون شرکت کوالکام پرداخته و با ویژگی‌های هر سری از این چیپست‌ها آشنا می‌شویم.

شرکت کوالکام در توصیف نسل‌های مختلف تراشه‌های پردازنده‌‌ی خود این‌گونه می‌گوید:

«هر نسل از تراشه‌های اسنپ‌دراگون به نحوی طراحی شده است که تعادلی بی‌نقص میان توان و بازده‌ی تراشه برای کاربران موبایل ایجاد نماید. نتیجه آن طیف گسترده‌ای از فناوری‌های موبایلی است که نوآوری کافی برای یدک کشیدن نام اسنپ‌دراگون را داشته باشد». 

اسنپ‌دراگون نام خانواده‌ای از SoCها یا «سیستم بر روی یک تراشه» است که توسط شرکت تراشه‌ساز آمریکایی کوالکام (Qualcomm) ساخته می شود. هدف از ساخت این تراشه‌ها استفاده از آنها در گوشی‌های همراه هوشمند و تبلت‌هاست. هر تراشه‌ی اسنپ‌دراگون شامل واحدهای پردازنده‌ی مرکزی، پردازنده‌ی گرافیکی Adreno، کنترلر دوربین، سیستم ناوبری جهانی (GPS)، مودم داخلی برای اتصال به شبکه‌های LTE (و اخیراً 5G) و اتصال Wi-Fi است. در واقع در این تراشه‌ها تمام ابزارهای لازم برای توانمندسازی یک دستگاه هوشمند یکجا جمع شده است. البته تمام پردازنده های اسنپ‌دراگون توانایی‌های برابری ندارد.

در حال حاضر شرکت کوالکام 4 پلتفرم اسنپ‌دراگون را طراحی کرده و توسعه داده است و آنها را بر اساس یک سیستم سه رقمی به سری‌های ۲۰۰، ۴۰۰، ۶۰۰ و ۸۰۰ و اخیراً سری جدیدتر ۷۰۰ دسته‌بندی کرده است. هر یک از این سری‌ها در رده‌بندی خاصی (شامل ابتدایی، پایین‌رده، میان رده، رده‌بالا و پرچمدار) قرار می‌گیرند که به هر گوشی در زمان عرضه‌ی آن نسبت داده می شود. در این مقاله به بررسی و مقایسه‌ی پردازنده‌های مختلف اسنپ‌دراگون از سری‌های مختلف پرداخته و خواهیم دید که هر نسل از این پردازنده ها چه چیزی برای ارائه در چنته دارد.

gadgetmatch-06-snapdragon-ranking-201703171.jpg

تراشه‌های سری ۸۰۰
این پردازنده‌ها از سال ۲۰۱۳ پا به بازار گوشی‌های هوشمند گذاشت. پردازنده‌های اسنپ‌دراگون سری ۸۰۰ تاکنون بالاترین سطح عملکرد را در میان تمامی تراشه‌های اسنپ‌دراگون ارائه کرده و از آن ها عمدتاً در دستگاه‌های پرچم‌دار استفاده می‌شود. دستگاه‌های هوشمندی مثل سری V ال جی، سری Galaxy S سامسونگ، شیائومی Mi و گوشی‌های هوشمند وان پلاس تنها برخی از گوشی‌های هوشمند رده‌بالایی است که در آن از پردازنده‌های سری ۸۰۰ استفاده شده است.

هر ویژگی نوآورانه و در خور توجهی که در تراشه‌های کوالکام توسعه یافته است، در آغاز پای خود را به تراشه های اسنپ‌دراگون سری ۸۰۰ باز کرده و از آنجا به دیگر تراشه‌های این شرکت راه یافته است. برای مثال اولین پردازنده کوالکام با ترانزیستورهای FinFET چهارده نانومتری تراشه اسنپ‌دراگون ۸۲۰ بود که در سه ماهه‌ی آخر سال ۲۰۱۵ عرضه شد. در سه ماهه‌ی دوم سال ۲۰۱۶ کوالکام از این فناوری در تولید تراشه‌های سری ۶۰۰ خود نیز استفاده کرد و اسنپ‌دراگون ۶۲۵ را با لیتوگرافی ۱۴ نانومتری به بازار گوشی‌های هوشمند فرستاد. سرانجام در اواخر سال ۲۰۱۷ این شرکت یکی دیگر از پردازنده‌های سری ۴۰۰ خود را با نام اسنپ‌دراگون ۴۵۰ با همان فناوری ساخت روانه‌ی بازار کرد.

800-diagram-960-10120132.jpg

برای داشتن بالاترین سطح عملکرد، توان پردازشی و تجربه کاربری برای کار با گوشی های هوشمند اندرویدی، یکی از بهترین پیشنهادها استفاده از گوشی‌هایی است که در آن یکی از تراشه‌های سری ۸۰۰  اسنپ‌دراگون به کار رفته باشد

در ساخت اولین تراشه‌های اسنپ‌دراگون سری ۸۰۰ شامل اسنپ‌دراگون ۸۰۰، ۸۰۱ و ۸۰۵ از فناوری ۲۸ نانومتری استفاده شد. این پردازنده‌ها شامل چهار هسته‌ی پردازشی با معماری ‌Krait با فرکانس‌های کاری متفاوت است. استفاده از پردازنده‌ی گرافیکی آدرنو ۳۳۰ و آدرنو ۴۲۰ و رم دو کاناله‌ی ‏LPDDR3 سبب عملکرد خوب و مستحکم اولین پردازنده‌های سری ۸۰۰ در گوشی های پرچم‌داری مثل Sony Xperia Z Ultra، LG G2، Xiaomi Mi 4 و HTC One  شده است.

پس از آن شرکت کوالکام در ساخت تراشه‌ی اسنپ‌دراگون ۸۰۸ که در گوشی‌های قدرتمندی مثل LG G4، LG V10، Motorola Moto X Style و Nexus 5X به کار رفت، از فناوری ساخت فشرده‌تر ۲۰ نانومتری استفاده کرد. این تراشه‌های پردازنده شامل ۲ هسته Cortex-A57 بافرکانس 2 گیگاهرتز  و  چهار هسته‌ی Cortex-A53 با فرکانس کاری 1.4 گیگاهرتز است و پردازنده‌ی گرافیکی آدرنو ۴۱۸ پردازنده‌ی اصلی را در اجرای محاسبات گرافیکی همراهی می‌کند.

Snapdragon808-11.jpg

در این تراشه به جای استفاده از حافظه‌های قدیمی‌تر LPDDR3، برای اولین بار از حافظه‌های سریعتر و با پهنای‌باند بالاترِ ‏LPDDR4 در حالت دو کاناله استفاده شد. پشتیبانی از وضوح تصویر 4K UHD و تراشه‌ی مودم داخلی X10 LTE از دیگر خصوصیات تراشه‌ی اسنپ‌دراگون ۸۰۸ است.

تراشه‌ی اسنپ‌دراگون ۸۱۰ کوالکام کمی بعد با همان فناوری ۲۰ نانومتری ساخته شد و با هشت هسته‌ی پردازشی شامل چهار هسته‌ی Cortex-A57 با فرکانس ۲ گیگاهرتز و چهار هسته‌ی Cortex-A53 با فرکانس کاری ۱.۶ گیگاهرتز ساخته شد و در کنار پردازنده‌ی اصلی از پردازنده گرافیکی آدرنو ۴۳۰ استفاده شد؛ اما سایر خصوصیات اسنپ‌دراگون ۸۱۰ با تراشه ۸۰۸ یکسان بود.

Screen-Shot-2015-04-29-at-6.23.54-PM-980x5522.jpg

این پردازنده از مشکل ایجاد حرارت بیش از حد رنج می‌برد و کاربران از دمای بالای آن به هنگام کار با گوشی‌های هوشمند خود شکایت داشتند؛ همین باعث شد که اسنپ‌دراگون ۸۱۰ لقب بدترین تراشه را در میان تراشه‌های سری ۸۰۰ اسنپ‌دراگون از آن خود کند.

cpu_thermal_image.jpeg

کوالکام با پردازنده‌ی تازه‌نفس اسنپ‌دراگون ۸۲۰ دوباره قاعده‌ی بازی را به دست گرفت و اشکالات برادر بزرگتر دردسرسازش را در آن رفع کرد. کوالکام برای اولین بار هسته‌های Kyro را در اسنپ‌دراگون ۸۲۰ معرفی کرد. اسنپ‌دراگون ۸۲۰ که با فناوری ساخت ۱۴ نانومتری و با توان حرارتی کمتری نسبت به نسل‌های قبلی خود ساخته شده بود، دو هسته Kyro با فرکانس ۲.۲ گیگاهرتز و دو هسته‌ی دیگر با همان معماری ولی با فرکانس ۱.۶ گیگاهرتز داشت. پردازنده‌ی گرافیکی آدرنو ۵۳۰، حافظه‌ی رم چهار کاناله‌ی ‏LPDDR4 و مودم X12 LTE در این تراشه پردازنده‌ی اصلی را همراهی می‌کند. از این تراشه در گوشی‌های پرچم‌داری مثل وان پلاس ۳، سامسونگ گلکسی اس ۷، LG G5 و سونی Xperia XZ استفاده شده است.

sd820-1.jpg

کوالکام با معرفی اسنپ‌دراگون ۸۲۱ یک گام رو به جلوی دیگر برداشت و فرکانس هسته‌های Kyro را کمی افزایش داد؛ ولی سایر مشخصات این تراشه با تراشه‌ی ۸۲۰ یکسان است. گام بزرگ بعدی شرکت کوالکام ساخت تراشه‌هایی با فناوری ۱۰ نانومتری بود. اسنپ‌دراگون ۸۳۵ با آخرین تکنولوژی ترانزیستورهای FinFET این بار با هشت هسته‌ی Kyro شامل چهار هسته‌ی Kyro 280 با فرکانس ۲.۴۵ گیگاهرتز و چهار هسته‌ی Kyro 280 دیگر با فرکانس 1.9 گیگاهرتز تولید و عرضه شد.

اسنپ‌دراگون ۸۳۵ با پردازنده‌ی گرافیکی قدرتمند آدرنو ۵۴۰ درخشش فوق‌العاده‌ای در بنچمارک‌ها داشت. حافظه‌های رم سریع ‏LPDDR4X جایگزین حافظه‌های نسل قبلی شد و مودم X16 LTE با سرعت دانلودی بالغ بر یک گیگابیت بر ثانیه راهکار ارتباطی جدیدی را ایجاد کرد. هسته‌های Kyro 280 در این تراشه به نوعی سفارشی‌سازی هسته‌های Cortex-A73 و Cortex-A53 بود. گوشی‌های وان پلاس 5، سامسونگ گلکسی اس ۸، LG V30 و سونی Xperia XZ Premium با این تراشه تجربه‌ی کاربری عمیقی را ارائه می‌کنند.

Kryo-280-CPU-1200x616-840x431.jpg

بالاخره در سال گذشته اسنپ‌دراگون ۸۴۵ از راه رسید تا باز هم رکوردها را جابه‌جا کند. تراشه‌ی اسنپ‌دراگون ۸۴۵ با نسل دوم فناوری ساخت ۱۰ نانومتری، شامل چهار هستهی Kryo 385 Gold با فرکانس ۲.۸ گیگاهرتز و چهار هسته‌ی ‏Kyro 385 Silver با فرکانس ۱.۸ گیگاهرتز است. پردازنده‌ی گرافیکی قدرتمند آدرنو ۶۳۰ با ۳۰% عملکرد بهتر و نیز ۳۰ درصد مصرف انرژی کمتر نسبت به نسل قبل از خود، پردازنده‌ی اصلی را در این تراشه همراهی می‌کند.

sdm845_chip_smal1l.jpg

استفاده از حافظه رم ‏LPDDR4X چهار کاناله و مودم X20 LTE با سرعت دانلودی تا ۱.۲ گیگابیت بر ثانیه گام‌های دیگری بود که در تراشه‌ی جدید برداشته شد. پرچمداران بزرگ سال گذشته مثل وان پلاس ۶، شیائومی Mi 8، سامسونگ گلکسی اس ۹ و اس ۹ پلاس و همچنین ‏LG V35 ThinQ قدرت و سرعت تحسین برانگیز خود را مدیون استفاده از چنین تراشه‌ای هستند.

اما آخرین تراشه در این فهرست جذاب تراشه‌ی اسنپ‌دراگون ۸۵۵ است که این بار با فناوری ساخت پر سر و صدای ۷ نانومتری شرکت تایوانی TSMC تولید شده و آمده است تا بار دیگر مرزهای پردازش گوشی‌های هوشمند اندرویدی را جابه‌جا کند. هشت هسته‌ی قدرتمند ‏Kyro 485 شامل یک هسته با فرکانس ۲.۸۴ گیگاهرتز، ۳ هسته با فرکانس ۲.۴۲ گیگاهرتز و بالاخره ۴ هسته با فرکانس کاری ۱.۸ در این تراشه گنجانده شده است.

پردازنده‌ی گرافیکی آدرنو ۶۴۰ با ادعای ۲۰ درصد خروجی تصویر سریع‌تر و سطح عملکردی بهتر به ازای هر وات توان مصرفی و با پشتیبانی از ولکان ۱.۱ پردازنده‌ی اصلی را همراهی می‌کند. در تراشه اسنپ‌دراگون ۸۵۵ از همان پیکربندی حافظه‌ی نسل قبل استفاده شده و مودم X24 LTE برای برقراری ارتباط با شبکه‌های 4G یا مودم X50 5G برای ارتباط با شبکه‌های بی‌سیم ۵g، امکان دانلود محتوا با سرعت شگفت انگیز ۲ گیگابیت بر ثانیه در نمونه ی 4G و تا ۴.۵ گیگابیت بر ثانیه در نمونه ‏5G را فراهم خواهد ساخت.

qualcomm-snapdragon-8552.jpg

پردازنده‌های رده‌بالای سری ۷۰۰
سال ۲۰۱۸ کوالکام سری جدیدی از پردازنده‌های خود را با عنوان اسنپ‌دراگون سری ۷۰۰ معرفی کرد. اولین عضو این خانواده تراشه‌ی اسنپدراگون ۷۱۰ است. این تراشه که با داشتن عملکردی عالی گاه حتی با پردازنده‌های پرچم‌دار برابری می‌کند، به نحوی ساخته شده تا شکاف عملکرد میان تراشه‌های سری ۸۰۰ و سری ۶۰۰ کوالکام را با قیمتی رقابتی بپوشاند. عملکرد اسنپ‌دراگون ۷۱۰ در برخی بنچمارک‌ها فقط کمی پایین‌تر از تراشه‌ی اسنپ‌دراگون ۸۳۵ کوالکام است.

در ابتدا قرار بود این تراشه با عنوان اسنپ‌دراگون ۶۷۰ روانه بازار گردد؛ اما سرانجام با توجه به عملکرد بی نقص تراشه، کوالکام تصمیم گرفت که اقدام به معرفی سری جدید ۷۰۰ کند. مشخصه‌های فنی تراشه‌ی اسنپدراگون ۷۰۰ نیز در خور توجه است و ایجاد تمایز کلی میان این تراشه و سایر تراشه‌های سری ۸۰۰ ناممکن است.

1_snapdragon_full_ai_experience2.jpg

این تراشه هم به مانند برادر بزرگترش اسنپ‌دراگون ۸۳۵ با فناوری ساخت ۱۰ نانومتری شرکت تایوانی TSMC تولید شده و شامل دو هسته‌ی Kyro 360 Gold با فرکانس ۲.۲ گیگاهرتز و چهار هسته‌ی Kyro 360 Silver با فرکانس کاری ۱.۷ گیگاهرتز است. پردازنده‌ی گرافیکی آدرنو ۶۱۵ با پشتیبانی از رزولوشن QHD+، حافظه‌‌ی رم دو کاناله‌ی ‏LPDDR4X و مودم X15 LTE پردازنده‌ی اصلی را در این تراشه همراهی می‌کند.

گوشی هایی مثل شیائومی Mi 8 SE، ویوو Nex A، میزو ۱۶، آپو R17 Pro تاکنون میزبان این تراشه‌ی بالارده‌ی کوالکام بوده‌اند. هسته‌های Kyro 360 Gold نسخه‌ی ارتقا یافته‌ی هسته‌های Cortex-A75 و هسته‌های Kryo 360 Silver به نوعی سفارشی سازی هسته‌های Cortex-A55 است.

پردازنده‌های میان‌رده‌ی سری ۶۰۰
تراشه های اسنپ‌دراگون سری ۶۰۰ بخش میانرده و مقرون به صرفه‌ی بازار گوشی‌های هوشمند را هدف قرار داده است.
برخی از تراشه‌های این سری عملکرد پردازشی بالایی را از خود به نمایش می‌گذارد؛ در حالی‌که برخی دیگر از این تراشه‌ها بیشتر بر بازدهی تاکید دارد. اولین پردازنده‌ی این سری با نام اسنپ‌دراگون ۶۰۰ در سال ۲۰۱۳ معرفی شد و پس از آن با معرفی اسنپدراگون ۶۱۰ عملکرد تراشه‌ی اولیه تا حدی بهبود یافت.

تراشه‌های اسنپ دراگون ۶۱۵، ۶۱۶ و ۶۱۷ اگرچه عملکرد مناسبی داشت؛ اما از مشکل داغ شدن بیش از حد و افت عملکرد در دماهای بالای تراشه رنج می‌برد و این مشکلات کوالکام را بر آن داشت که فناوری ساخت ۱۴ نانومتری را با معرفی پردازنده‌ی اسنپ‌دراگون ۶۲۵ در تراشه‌های میانرده‌ی خود نیز اعمال کند. اسنپدراگون ۶۲۵ متشکل از هشت هسته‌ی Cortex-A53 با فرکانس ۲ گیگاهرتز است. در این تراشه از پردازنده‌ی گرافیکی آدرنو ۵۰۶ با پشتیبانی از وضوح تصویر حداکثر ۱۰۸۰p استفاده شده است.

qualcomm.jpg

پس از آن تراشه‌های اسنپ‌دراگون ۶۲۵، ۶۲۶ و ۶۳۰ تولید و روانه‌ی بازار شد که به دلیل فناوری ساخت ۱۴ نانومتری، سطح عملکرد خالص آنها بسیار خوب است. از سوی دیگر تراشه‌های اسنپدراگون ۶۵۰، ۶۵۲ و ۶۵۳ به دلیل استفاده از معماری هسته‌ی Cortex-A72 عملکرد بسیار خوبی دارد، اما گاه در زیر بار پردازشی سنگین، گرمایی بیش از حد مجاز ایجاد می‌کند.

در گام بعد کوالکام با انتقال هسته‌های قدرتمند Kyro به تراشه‌های میان‌رده‌ی سری ۶۰۰ خود،  پردازنده‌های سریع‌تر اسنپ‌دراگون ۶۳۶ و ۶۶۰ را رونمایی کرد که همگی با فناوری ساخت ۱۴ نانومتری تولید شده بود. در این تراشه‌ها از ۸ هسته‌ی Kryo 260 گلد و سیلور با فرکانس‌های کاری مختلف استفاده شده است و حافظه‌های رم دو کاناله LPDDR4X و مودم X12 LTE پردازنده‌ی اصلی را همراهی می‌کند.

گوشی‌های هوشمند شیائومی Redmi Note 5، نوکیا X6 و لنوو Z5 میزبان پردازنده‌ی اسنپدراگون ۶۳۶ بوده و گوشی‌های دیگری مثل اپو R11، شارپ Aqous S2، ایسوس Zenfone 4 و سامسونگ گلکسی A9 Star  قدرت پردازشی خود را از تراشه‌ی اسنپدراگون ۶۶۰ برمی‌گیرد.

A5_Semiconductors_QCOM-Snapdragon-600-seeries.png

یکی از قوی‌ترین پردازنده‌های سری ۶۰۰ که با فناوری ساخت ۱۰ نانومتری تولید شده، تراشه‌ی اسنپ‌دراگون ۶۷۰ است که شامل دو هسته Kryo 360 Gold با فرکانس ۲ گیگاهرتز و شش هسته‌ی Kryo 360 Silver با فرکانس کاری ۱.۷ گیگاهرتز است. این تراشه دربرگیرنده‌ی پردازنده‌ی گرافیکی آدرنو ۶۱۵ با پشتیبانی از رزولوشن فول‌اچ‌دی پلاس است. از این تراشه در گوشی‌های هوشمندی نظیر Vivo X23 و Oppo R17 استفاده شده است.

پردازنده‌های پایین‌رده‌ی سری ۴۰۰
پردازنده‌های اسنپ‌دراگون سری ۴۰۰ بازار گوشی‌های ارزان قیمت را نشانه رفته، اما آنقدر قدرت دارد که عملکردی با کمترین لگ و تاخیر را در گوشی‌های میزبان خود ایجاد کند. اولین تراشه‌‌ی این سری در سال ۲۰۱۳ معرفی شد. معروف‌ترین پردازنده‌های این سری، تراشه‌های اسنپ‌دراگون ۴۰۰ و ۴۱۰ است که در ده‌ها گوشی هوشمند به کار رفته است. به دنبال این دو تراشه، اسنپ دراگون ۴۱۲ و ۴۱۵ چندان محبوبیتی نیافت و  پس از آن اسنپ‌دراگون‌های ۴۲۵ و ۴۳۰ بار دیگر پا به سخت‌افزار بسیاری از گوشی‌های هوشمند گذارد.

Qualcomm-SnapDragon-430-840x440.jpg

پردازنده‌ی اسنپدراگون ۴۵۰ قاعده بازی را در این سری عوض کرد و پای فناوری ساخت ۱۴ نانومتری کوالکام را به جمع تراشه‌های پایین‌رده‌ی این شرکت باز کرد. این پردازنده تقریباً نسخه‌ی دیگری از اسنپدراگون ۶۲۵ اما با سرعت کلاک کمتر است و عملکردی کم‌و‌بیش مشابه آن دارد. اسنپ‌دراگون ۴۵۰ که در گوشی هایی مثل شیائومی Redmi 5، ایسوس Zenfone 5 Max و هواوی Honor 7c به کار رفته، شامل ۸ هسته‌ی پردازنده از نوع Cortex-A53 است که با فرکانس ۱.۸ گیگاهرتز فعالیت می‌کند. پردازنده‌ی گرافیکی آدرنو ۵۰۶ با پشتیبانی از رزولوشن ۱۰۸۰p و حافظه رم تک کاناله ‏LPDDR3 پردازنده‌ی اصلی را در این تراشه همراهی می کند.

پردازنده های ابتدایی سری ۲۰۰
کوالکام می‌گوید: «پردازنده‌های سری ۲۰۰ اسنپ‌دراگون امکان مرور و جابجایی روان و سریع میان برنامه‌ها را فراهم آورده و در عین حال از کیفیت تصویر HD و صدای چند کاناله‌ی عالی پشتیبانی می‌نماید». پردازنده‌های سری ۲۰۰ ابتدایی‌ترین پردازنده‌های شرکت کوالکام بوده و به عنوان ارزان‌ترین تراشه‌های این سری در گوشی‌های پایین‌رده استفاده می‌شود؛ اما قدرت پردازشی مورد نیاز چنین گوشی‌هایی را به بهترین نحو فراهم می‌آورد. تا کنون پنج نمونه از این تراشه‌های پردازنده‌ تولید و با اسامی اسنپ‌دراگون ۲۰۰، ۲۰۵، ۲۰۸، ۲۱۰ و ۲۱۲ عرضه شده است.

 اولین تراشه‌ی این سری، اسنپ‌دراگون ۲۰۰ بود که در گوشی‌های همراه ارزان‌قیمتی مثل Moto E استفاده شده است. گوشی های هوشمند  Lumia 535 و Sony Xperia E1 نمونه های دیگری از کاربرد اسنپ‌دراگون ۲۰۰ است. تراشه‌ی اسنپ‌دراگون ۲۰۸ برای پشتیبانی بهتر از ارتباط 3G ساخته شد، اما در هیچ یک از گوشی هایی که تاکنون دیده‌ایم از این پردازنده استفاده نشده است.

qualcomm-640x367.jpg

پس از آن پردازنده‌ی اسنپ‌دراگون ۲۱۰ تولید شد که در مشخصات خود از شبکه ارتباطی 4G پشتیبانی می‌کرد؛ اما از این پردازنده صرفاً در تعداد انگشت‌شماری از دستگاه‌های هوشمند مثل HTC Desire 520 و Microsoft Lumia 550 استفاده شد. به دنبال آن و در سال ۲۰۱۴ پردازنده‌ی چهار هسته‌ای اسنپ‌دراگون ۲۱۲ روانه‌ی بازار شد که سرعت کلاکی معادل ۱.۳ گیگاهرتز داشت. این پردازنده از شارژ سریع نسخه ۲، بلوتوث ۴.۱ و سرعت دانلودی تا 150 مگابیت بر ثانیه پشتیبانی می‌کرد و در ساخت آن از تراشه‌ی گرافیکی Adreno 304 استفاده شد.

در پایان برای ما بگویید گوشی هوشمند شما از چه تراشه‌ای استفاده می‌کند؟ آیا از قدرت و سرعت پردازنده‌ی گوشی خود رضایت دارید؟

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بدون عضویت در سایت

0

نظرات (3)

  • مهمان - NT Company

    موبایل من Xiaomi Redmi 5 Plus
    اسنپدراگون 625 داره.
    بد نیست ولی برای پابجی یخورده گرم میشه.
    البته هنگام شارژ هم اگه کار کنم باهاش داغ میشه.

  • مهمان - Reza89

    شیائومی نوت۳
    اسنپ دراگون ۶۵۰ داره و خیلی خوبه

  • گوشی XZ Premium با اسنپدراگون ۸۳۵
    خیلی روان و سریع، مرگ نداره

ورود به شهرسخت‌افزار

ثبت نام در شهر سخت افزار
ورود به شهر سخت افزار

ثبت نام در شهر سخت افزار

نام و نام خانوادگی(*)
لطفا نام خود را وارد کنید

ایمیل(*)
لطفا ایمیل خود را به درستی وارد کنید

رمز عبور(*)
لطفا رمز عبور خود را وارد کنید

شماره موبایل
Invalid Input

جزو کدام دسته از اشخاص هستید؟(*)

لطفا یکی از موارد را انتخاب کنید