اگر تصور میکنید رسیدن یک SSD به سقف نوشتن (TBW) اعلامشده توسط سازنده به معنای پایان کار آن است، بد نیست بدانید یک آزمایش جالب خلاف این موضوع را ثابت کرده است. یک درایو SSD قدیمی با رابط SATA II که حدود ۱۶ سال از عرضه آن میگذرد، موفق شده بیش از یک پتابایت نوشتن را تحمل کند و دوام بیاورد.
در آزمایشی که توسط کانال یوتیوب WolfyTech انجام شده، یک SSD قدیمی SanDisk P4 با ظرفیت ۶۴ گیگابایت تحت نوشتن مداوم قرار گرفته است. این درایو پس از ثبت بیش از یک میلیون گیگابایت (یک پتابایت) نوشتن، همچنان به کار خود ادامه میدهد و هیچ نشانهای از خرابی کامل یا از کار افتادن آن مشاهده نشده است.
این SSD همچنین بیش از ۶۰ هزار ساعت کارکرد را ثبت کرده و بیش از ۱۱۰۰ بار روشن و خاموش شده است که برای یک محصول عرضهشده در حوالی سال ۲۰۱۰ بسیار جالب به نظر میرسد.
وقتی سختافزار قدیمی انتقام میگیرد
یکی از سوءبرداشتهای رایج میان کاربران این است که با رسیدن یک SSD به مقدار TBW یا همان «حجم داده قابل نوشتن» اعلامشده توسط سازنده، درایو بلافاصله از کار میافتد. در واقع TBW بیشتر یک شاخص آماری برای وارانتی و برآورد عمر محصول است و نه نقطهای که پس از آن SSD ناگهان غیرقابل استفاده شود.
درست مانند خودرویی که پس از عبور از مرز ۱۰۰ هزار کیلومتر همچنان قابل استفاده است، یک SSD نیز میتواند مدتها پس از عبور از سقف TBW به کار خود ادامه دهد. البته با افزایش فرسودگی سلولهای حافظه که غیرقابل برگشت است، احتمال بروز خطاها و کاهش اطمینانپذیری در بلندمدت بیشتر میشود.
راز دوام عجیب این SSD چیست؟
نکته جالب ماجرا به نوع حافظه مورد استفاده در این محصول بازمیگردد. SSD مورد بحث از تراشههای حافظههای 32 نانومتری MLC بهره میبرد که سالهاست جای خود را به حافظههای TLC و QLC داده است و تقریباً دیگر در هیچ محصول جدیدی یافت نمیشود.
سلولهای حافظه MLC قدیمی به دلیل ابعاد فیزیکی بزرگتر و ساختار سادهتر، معمولاً قادر به تحمل چرخههای نوشتن بسیاری بیشتری نسبت به تراشههای پُرچگالی امروزی بودند. به همین دلیل بسیاری از SSDهای قدیمی مبتنی بر MLC از نظر دوام سلولهای حافظه، عملکردی فراتر از محصولات مدرن مبتنی بر TLC یا QLC از خود نشان میدهند.
طبق اسناد قدیمی سندیسک، دوام مدل ۶۴ گیگابایتی P4 تنها ۴۰ ترابایت نوشتن (TBW) اعلام شده بود اما این درایو موفق شده از مرز هزار ترابایت عبور کند که حدود ۲۵ برابر بیشتر از رقم رسمی اعلامشده توسط سازنده است.
البته نمیتوان از تمامی نمونههای یک SSD انتظار دوام یکسان را داشت. خود سندیسک به استفاده از تراشههای حافظه متنوع در محصولاتش شهرت دارد و ممکن است در نمونههای مختلف یک محصول واحد از تراشههای کاملاً متفاوت استفاده شده باشد. بنابراین مشخصات رسمی که اعلام میشود معمولاً یک میانگین یا حداقل چیزی است که سازنده تضمین میکند و ممکن است برخی نمونهها بسیار بادوامتر باشند.
آیا SSDهای امروزی هم چنین عمری دارند؟
این نخستین بار نیست که یک SSD از مرزهای اعلامشده توسط سازنده عبور میکند. طی سالهای گذشته آزمایشهای متعددی نشان دادهاند بسیاری از SSDها میتوانند چندین برابر TBW رسمی خود دوام بیاورند. با این حال نباید فراموش کرد که محصولات امروزی عمدتاً از حافظههای TLC و QLC با تراکم بسیار بالاتر استفاده میکنند و شرایط آنها لزوماً با درایوهای قدیمی MLC یکسان نیست.
در همین رابطه بخوانید:
- TeraByte Writen چیست و چگونه مقدار TBW برای SSD خود را بفهمیم؟ [تماشا کنید]
- آیا حافظه های اس اس دی (SSD) نیاز به دیفرگ کردن (Defrag) دارند؟
با این وجود، این آزمایش بار دیگر نشان میدهد اعداد TBW الزاماً به معنای پایان عمر فیزیکی SSD نیستند و بسیاری از کاربران عادی حتی در طول سالها استفاده نیز به این سقفها نزدیک نخواهند شد.
نظر خود را اضافه کنید.
برای ارسال نظر وارد شوید
ارسال نظر بدون عضویت در سایت