مدیرعامل اینتل از احتمال بازگشت به بازار حافظه خبر داد

مدیرعامل اینتل از احتمال بازگشت این شرکت به بازار حافظه خبر داده و معتقد است که این حوزه دیگر یک کسب‌وکار کم‌اهمیت با حاشیه سود پایین نیست، بلکه به یکی از بخش‌های راهبردی صنعت نیمه‌هادی تبدیل شده است.

از «کالای عمومی» تا دارایی استراتژیک

بازار حافظه که تا چندی پیش صنعتی کم‌سود تلقی می‌شد، در فصل‌های اخیر به یکی از سودآورترین بخش‌های صنعت تراشه تبدیل شده و تولیدکنندگان بزرگ NAND و DRAM سودهای چشمگیری کسب کرده‌اند.

بنابر گزارش Tomshardware،  لیب-بو تان، مدیرعامل اینتل با اشاره به این تحول گفت:

قبلاً معتقد بودم نباید در حافظه سرمایه‌گذاری کرد چون کسب‌وکاری کم‌سود است، اما اکنون شرایط تغییر کرده است.

او افزود فناوری‌های جدید زیادی در حال ظهور هستند و این حوزه یکی از پروژه‌های شخصی مورد علاقه او محسوب می‌شود:

حتماً خبر استخدام دوست خوبم، سوک-هی لی، مدیرعامل سابق SK هاینیکس را دیده‌اید. این می‌تواند نشانه‌ای از آنچه در ذهن دارم باشد، هرچند هنوز آماده افشای جزئیات نیستیم.

ایده انباشت حافظه روی پردازنده

تان همچنین به ایده قرار دادن حافظه به‌صورت انباشته (Stacked) روی پردازنده مرکزی اشاره کرد و گفت راه‌های زیادی برای ترکیب CPU و حافظه در قالب معماری‌های جدید وجود دارد و بخش زیادی از نوآوری‌های ممکن در صنعت حافظه هنوز محقق نشده است. این اظهارات هم‌زمان با افشای پتنت فناوری XBM اینتل مطرح شده که برخلاف HBM، از لایه واسط سیلیکونی (Interposer) استفاده نمی‌کند.

در همین رابطه بخوانید:

- اینتل با XBM به جنگ HBM4 می‌رود؛ حافظه‌ای با سرعت 32GT/s و قیمت کمتر

سابقه پرفراز و نشیب اینتل در بازار حافظه

کمتر کسی به یاد دارد که اینتل در سال ۱۹۶۸ به‌عنوان یک شرکت تولیدکننده حافظه پا به عرصه گذاشت و تا دهه ۸۰ میلادی یکی از بازیگران موفق این بازار بود، تا اینکه شرکت‌های ژاپنی پیشتازی را در دست گرفتند و اینتل پس از زیان‌های سنگین، به‌طور کامل از این بازار خارج شد. این شرکت پس از آن نیز چند بار تلاش کرد با فناوری‌های NAND، Optane و RDRAM به این حوزه بازگردد، اما هر بار بدون ضرر قابل‌توجه، این پروژه‌ها را کنار گذاشت.

با توجه به سودآوری کنونی بازار NAND و DRAM، تولید حافظه بار دیگر تجارتی جذاب محسوب می‌شود و احتمالاً این روند ادامه خواهد داشت. اما بازگشت به این عرصه برای شرکتی مانند اینتل نیازمند سرمایه‌گذاری سنگین برای ساخت حداقل یک کارخانه، تحقیق و توسعه برای دستیابی به فناوری‌های رقابتی و صرف زمان قابل‌توجه است. انتقال فناوری از دیگر شرکت‌ها نیز گزینه‌ای است، اما با فرض در دسترس بودن سرمایه لازم.

با این حال، بعید به نظر می‌رسد اینتل در شرایط کنونی تمایل داشته باشد به‌جای تمرکز بر محصولات اصلی و کسب‌وکار تولید تراشه خود، سرمایه را وارد بازار حافظه کند، به‌ویژه با توجه به دشواری‌هایی که این شرکت در تثبیت جایگاه خود در بازار فاندری دارد و همچنین سابقه خروج از کسب‌وکارهای NAND  و Optane پس از عدم دستیابی به اهداف استراتژیک.