قابلیت محبوب Hyper-Threading اینتل در سال 2028 بازمی‌گردد

اینتل طی سال‌های اخیر به تدریج قابلیت مشهور Hyper-Threading یا همان چند‌رشته‌ای را از پردازنده‌های خود کنار گذاشت، زیرا معتقد بود تعداد هسته‌های پردازشی به حدی افزایش یافته که دیگر به فناوری SMT نیاز نباشد. حالا مدیرعامل اینتل رسماً تایید کرده این شرکت دوباره قصد دارد از SMT استفاده کند.

لیپ-بو تان، مدیرعامل اینتل، در جریان کنفرانس مالی اخیر این شرکت اعلام کرده که این شرکت همچنان روی بهبود عملکرد تک‌رشته‌ای و چندرشته‌ای تمرکز دارد و قابلیت SMT در نسل Coral Rapids بازخواهد گشت.

از حذف SMT تا بازگشت آن

روند کنار گذاشتن  Hyper-Threading از پردازنده‌های نسل دوازدهم Core آغاز شد و در نهایت در سری Core Ultra 200 به حذف کامل این قابلیت از پردازنده‌های دسکتاپ و لپ‌تاپ انجامید. در بخش پردازنده‌های مخصوص سرور نیز شرایط مشابهی در پیش گرفته شده است و پردازنده‌های نسل بعدی Xeon 7 Diamond Rapids با وجود بهره‌گیری از 192 هسته، تنها قادر به اجرای 192 رشته پردازشی خواهند بود.

تصمیم به بازگشت فناوری SMT می‌تواند نشانه‌ای از بازنگری اینتل در استراتژی طراحی پردازنده‌هایش باشد. حذف Hyper-Threading با این استدلال انجام شده بود که افزایش تعداد هسته‌های فیزیکی، نیاز به اجرای هم‌زمان دو رشته روی هر هسته را کاهش می‌دهد. اما به نظر می‌رسد رقابت فشرده با AMD و نیاز پردازش‌های مبتنی بر هوش مصنوعی، اینتل را به بازگرداندن این فناوری ترغیب کرده است.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، Coral Rapids احتمالاً نخستین پردازنده مبتنی بر لیتوگرافی 14A اینتل خواهد بود. این شرکت امیدوار است با بهره‌گیری از فناوری ساخت جدید، پکیجینگ پیشرفته و بازگشت Hyper-Threading، جایگاه رقابتی خود را در بازار پردازنده‌های سرور تقویت کند.

در همین رابطه بخوانید:

- تفاوت بین هسته‌های P-Cores و E-Cores در پردازنده‌های اینتل به زبان ساده
- هوش مصنوعی ناجی اینتل شد؛ جهش قابل توجه درآمد در گزارش غیرمنتظره اینتل

البته این خبر فعلاً تنها به پردازنده‌های Xeon مربوط می‌شود و اینتل هنوز درباره بازگشت Hyper-Threading به پردازنده‌های رده مصرف کننده Core Ultra اظهار نظری نکرده است.

Hyper-Threading که اسم انتخابی اینتل برای فناوری SMT است، به هر هسته پردازشی فیزیکی امکان اجرای هم‌زمان دو Thread را می‌دهد. با این حال فناوری مزبور معایبی هم‌چون افزایش مصرف انرژی، افزایش اندازه سیلیکون تراشه و بالا بردن پیچیدگی طراحی پردازنده دارد. به همین دلیل اینتل تصور می‌کرد در پردازنده‌های جدید به SMT نیاز ندارد و خود پردازنده به اندازه کافی هسته پردازشی برای اجرای هم‌زمان تعداد زیادی Thread دارد.