پژوهشگران سنگاپوری موفق شدهاند که یک لباس غواصی چاپ سهبعدی برای سوسکهای سایبورگ بسازند که شامل دوربین مادون قرمز و سامانه کنترل از راه دور بوده تا سوسکها بتوانند تا 3 ساعت در زیر آب فعالیت کنند.
این فناوری ادامه پروژههایی است که حدود دو دهه پیش توسط آژانس پروژههای تحقیقاتی پیشرفته دفاعی آمریکا (DARPA) در قالب برنامه HI-MEMS آغاز شد. اکنون تیم تحقیقاتی موفق شده نسخهای پیشرفتهتر از این حشرات سایبورگ را توسعه دهد که علاوه بر حرکت روی زمین، امکان فعالیت در محیطهای آبی را نیز دارد.
مهمترین ویژگی این پروژه، طراحی یک لباس غواصی اختصاصی با چاپ سهبعدی است که روی بدن سوسک نصب میشود. این لباس به یک مخزن کوچک مجهز شده که از ترکیب پراکسید هیدروژن و دیاکسید منگنز برای تولید تدریجی اکسیژن استفاده میکند.
اکسیژن تولیدشده از طریق لولههایی به منفذهای تنفسی سوسک منتقل میشود و امکان تنفس طولانیمدت در زیر آب را فراهم میکند. پژوهشگران اعلام کردند این روش جایگزین مناسبی برای استفاده از مخازن تحت فشار اکسیژن است که وزن زیادی دارند و برای چنین پروژهای مناسب نیستند.
در آزمایشهای انجامشده، سوسکهای سایبورگ توانستند در عمق حدود 50 سانتیمتری آب تا 3 ساعت دوام بیاورند. این عمق برای عبور از آبگرفتگیها، گودالهای آب و مناطق سیلزده کافی ارزیابی میشود.
نکته قابل توجه اینکه سرعت حرکت این حشرات نیز افت محسوسی نداشته است. سرعت آنها روی خشکی حدود 8.75 سانتیمتر بر ثانیه و هنگام حرکت در زیر آب حدود 7.84 سانتیمتر بر ثانیه اندازهگیری شده است.
این سوسکهای سایبورگ به دوربینهای مادون قرمز مجهز شدهاند تا در عملیات جستجو و نجات، امکان شناسایی افراد گرفتار در زیر آوار یا مناطق صعبالعبور را فراهم کنند. محققان با ارسال سیگنالهای الکتریکی به پاهای سوسک، جهت حرکت آن را از راه دور کنترل میکنند.
بر اساس گزارش tomshardware تیم تحقیقاتی پیشتر در سال 2024 نیز توانسته بود گروهی از سوسکهای سایبورگ را بهصورت هماهنگ کنترل کند، اما محدودیت آنها در عبور از آب باعث شد توسعه این لباس غواصی در دستور کار قرار گیرد.
این حشرات با مصرف انرژی بسیار کم، هفتهها بدون غذا زنده میمانند و برخلاف رباتهای کوچک، نیازی به باتری بزرگ برای حرکت ندارند. تنها تجهیزات الکترونیکی مانند دوربین و ماژول بیسیم از یک باتری کوچک تغذیه میشوند.
همچنین پاهای سوسک بهراحتی با تحریک الکتریکی کنترل میشود و ساختار بدن آن امکان عبور از انواع مسیرهای ناهموار را فراهم میکند؛ قابلیتی که بسیاری از رباتهای مینیاتوری هنوز به آن دست نیافتهاند.
هدف بعدی؛ مأموریتهای فضایی
محققان امیدوارند در آینده از گروهی از این سوسکهای سایبورگ برای جستوجوی بازماندگان حوادث طبیعی استفاده کنند. با این حال، برنامههای بلندمدت آنها تنها به عملیات امدادی محدود نمیشود و توسعه نسخههایی برای فعالیت در محیطهای بسیار سخت و حتی اکتشافات فرازمینی مانند سطح مریخ نیز در دستور کار قرار دارد.
پژوهشگران معتقدند مقاومت طبیعی سوسکها در برابر کمبود اکسیژن، غلظت بالای دیاکسید کربن، تشعشعات و شرایط دشوار محیطی، آنها را به گزینهای مناسب برای چنین مأموریتهایی تبدیل کرده است.
نظر خود را اضافه کنید.
برای ارسال نظر وارد شوید
ارسال نظر بدون عضویت در سایت