تا به حال به این فکر کردهاید که انسان چگونه ۵۰ سال پیش با کامپیوتری که رم آن کمتر از ۴ کیلوبایت بود به ماه سفر کرد؟ ناسا به تازگی کدهای اصلی آپولو ۱۱ را متنباز کرده است و همین حالا می توانید کدهای مربوط به هشدارها، لغو عملیات و مسیرهای ناوبری را خط به خط تحلیل و حتی کامپایل کنید.
کدهای نرمافزاری تاریخی که ماموریت آپولو ۱۱ را به ماه رساندند، اکنون به صورت متنباز در دسترس عموم قرار گرفتهاند تا هر فردی بتواند آنها را بخواند، دانلود کند و مورد بررسی قرار دهد. کدهای منبع آپولو ۱۱ توسط «کریس گری» از ناسا در پلتفرم گیتهاب منتشر شده اند.
منبع کد منتشر شده شامل دو پایگاه کد بزرگ است: یک مجموعه کد برای ماژول فرماندهی با نام Comanche055 و مجموعه دیگر برای ماژول ماهنشین با نام Luminary099. هر دوی این ماژولها به کامپیوترهای هدایتگر آپولو ۱۱ (AGC) اختصاصی خود مجهز بودند که این کدها را اجرا میکردند و نقشی حیاتی در موفقیت ماموریت فرود انسان روی ماه ایفا کردند.
تلاش مشترک برای حفظ یک میراث دیجیتال
بر اساس توضیحات ارائه شده در مخزن گیتهاب، این کدها توسط تیم پروژه Virtual AGC و موزه MIT دیجیتالی شدهاند. به عبارت دیگر، نسخههای فیزیکی و چاپشدهی این کدها که در موزه MIT نگهداری میشدند، برای توزیع دیجیتال اسکن و بازخوانی شدهاند.
با بررسی دقیقتر دایرکتوری Commanche055، یکی از اولین فایلهایی که جلب توجه میکند ALARM_AND_ABORT.agc است. همانطور که از نام فایل پیداست، کامنتهای درجشده در داخل این کد نشان میدهد که وظیفه آن ثبت شرایط هشدار، روشن کردن چراغهای خطر در صورت لزوم و مدیریت انواع هشدارهای منجر به لغو یا عدم لغو عملیات بوده است.
همچنین بخش دیگری از این کدها که در شبکههای اجتماعی نیز دستبهدست میشود، شامل ۳۰ خط کد اسمبلی برای محاسبه توابع سینوس و کسینوس است که برای الگوریتمهای ناوبری مداری آپولو ۱۱ حیاتی است.
برای علاقهمندان امکان کامپایل مجدد این کدها با استفاده از ابزار Virtual AGC فراهم شده است که برای سیستم عاملهای لینوکس، ویندوز و macOS در دسترس است.
از آپولو ۱۱ تا چالشهای آرتمیس ۲
مشخصات سختافزاری کامپیوتر هدایتگر آپولو (AGC) در مقایسه با سادهترین کامپیوترهای امروزی نیز ناچیز به نظر میرسد. این کامپیوتر تنها ۳٬۸۴۰ بایت رم (RAM) و ۶۹٬۱۲۰ بایت حافظه ذخیرهسازی داشت و میتوانست حداکثر حدود ۸۵ هزار دستورالعمل در ثانیه را پردازش کند. با این حال، ابعاد فیزیکی آن تقریبا مشابه یک کیس کامپیوتر رومیزی امروزی بود و حدود ۳۱.۸ کیلوگرم وزن داشت.
مشاهده کدهای آپولو ۱۱ از حدود ۶۰ سال پیش، در کنار اخبار ماموریت فعلی «آرتمیس ۲» تضاد جالبی را به تصویر میکشد. امروزه به جای شگفتزده شدن از کدهای سطح ماشین سبک و کارآمدی که ناسا برای انتقال انسان به ماه استفاده میکرد، اخبار حول محور باگهای ایمیل مایکروسافت اوتلوک و نقص فنی سیستمهای بهداشتی در فضاپیمای «اوریون» میچرخد؛ مسائلی که تا حدودی درخشش دستاوردهای جدیدترین ماموریت ناسا برای بازگشت به ماه را تحتالشعاع قرار دادهاند.
نظر خود را اضافه کنید.
برای ارسال نظر وارد شوید
ارسال نظر بدون عضویت در سایت