وب‌سایت DXOMARK به عنوان یکی از معتبرترین وب‌سایت‌های تخصصی در زمینه‌ی دوربین، مدت‌هاست وضعیت و کیفیت دوربین گوشی‌های موبایل را نیز ارزیابی می‌کند. به مناسبت پیشرفت‌های چشمگیر گوشی‌های هوشمند در این زمینه، این وب‌سایت مقاله‌ای مفصل در مورد فاصله‌ی کیفیت تصاویر ثبت شده توسط دوربین‌های مستقل و دوربین گوشی‌های هوشمند نوشته است. در این مطلب مقاله‌ی مذکور را برایتان آماده کرده‌ایم.

ما در DXOMARK چندین سال است که وضعیت دوربین گوشی‌های هوشمند را بررسی می‌کنیم. از زمانی که استفاده از دوربین در گوشی تنها یک نوآوری به حساب می‌آمد تا حالا که استفاده از همین دوربین‌ها، به محبوب‌ترین روش برای عکس‌برداری در جهان تبدیل شده است. در کنفرانس Electronic Imaging 2020، مدیرعامل و مدیر ارشد فناوری ما، فردریک گویچارد، سخنرانی خود را با توضیح جریان تاریخی رشد عکس‌برداری با گوشی و اینکه چطور این کار با پیشرفت‌های فوق‌العاده در این فناوری ممکن شده آغاز کرد. در ادامه در مورد مقایسه‌ی دوربین‌های مستقل امروزی با دوربین‌های گوشی‌های هوشمند و نقاط ضعف و قوت آن‌ها توضیح داد و در نهایت، معیارهایی را برای این دو نوع دوربین و پیش‌بینی از وضع آینده‌ی آن‌ها ارائه کرد.

در این مطلب، ما تحلیل‌های گویچارد را به همراه تصاویری که برای نمایش تاریخچه، نقاط قوت و ضعف‌های دوربین‌های مستقل و دوربین‌های گوشی‌ها نمایش داد را در اختیارتان می‌گذاریم.

crowd-of-cameras-1024x683.jpg
چطور از اینجا ...
crowd-of-smartphones-1024x683.jpg
… به اینجا رسیدیم؟

شاید بهترین تصویر برای نمایش افزایش محبوبین عکاسی با گوشی‌های هوشمند همین دو تصویر باشد. ده سال پیش بسیاری از افراد را می‌دیدیم که با دوربین‌های جمع و جور یا DSLR مختلف مشغول عکاسی بودند، اما این روزها همان تصویر با افراد گوشی به دست تکرار می‌شود.

جهش در این بخش تقریباً از همان سالی شروع شد که ما در DXOMARK پروتکل‌های جدیدمان را معرفی کرده بودیم: سال ۲۰۱۲. تا سال ۲۰۱۱ بیش از یک چهارم تمامی عکس‌های ثبت شده، با دوربین گوشی‌ها گرفته می‌شود. اما از سال ۲۰۱۵ به بعد، آمار بیش از یک میلیارد عکس گرفته شده در سال را نشان می‌دهد که بخش اعظم آن با گوشی‌های هوشمند گرفته شده‌اند.

CameraSales.png
میزان فروش گوشی‌های هوشمند و دوربین‌های مستقل در سال نشان‌دهنده‌ی رشد انفجاری گوشی‌ها در مقابل دوربین‌هاست. از ۲۰۱۵ به این طرف، فروش دوربین‌های سنتی در مقابل گوشی‌های هوشمند ناچیز شده و هر سال هم این روند رشد بیشتری داشته است

تعداد خالص عکس‌های گرفته شده با گوشی‌های هوشمند یکی از نتایج واضح افزایش سهم فروش بازار این دستگاه‌هاست. از سال ۲۰۱۳ نسبت فروش انواع و اقسام دوربین‌های دیجیتال به گوشی‌های هوشمند به کمتر از ده درصد رسیده است. در ابتدا به نظر نمی‌رسید که این تغییر به این سرعت رخ دهد و قطعاً همین مسأله بسیاری از تولیدکنندگان دوربین‌ها را منفعل کرد، اما با یک دید جامع و آینده‌نگرانه می‌شد فهمید که چه چیزی باعث رشد سریع گوشی‌های هوشمند و میزان استفاده از آن‌ها برای عکاسی شد.

راحتی و سهولت استفاده، گوشی‌ها را به بهترین گزینه برای عکاسی تبدیل کرد

اولین فاکتور مهمی که به رشد استفاده از دوربین گوشی‌ها برای بسیاری از افراد استفاده کرده است، این است که استفاده از آن‌ها در شرایط مختلف بسیار آسان‌تر است. تقریباً هر کس یک گوشی در اختیار دارد و آن گوشی هم در اکثر اوقات همراه اوست. به قول معروف، بهترین دوربین، همان دوربینی است که همراه شماست.

این نکته‌ی مهم را هم باید یادآوری کنیم که گوشی‌های هوشمند، جریان کار عکاسی را کاملاً دگرگون کرده‌اند. انجام هر کار و تغییر روی عکس‌های ثبت شده با یک دوربین دیجیتال سنتی، نیازمند صرف زمان و تلاش بسیار و خیلی اوقات هم گام‌های پیچیده‌ای است:

STEPS-1024x225.jpg
جریان کاری معمول در زمان استفاده از یک دوربین دیجیتال مستقل شامل گام‌هایی پیچیده است

با گوشی‌های متصل به فضای ابری و پایگاه‌های اشتراک تصویر ابری هوشمند در حال افزایش، درگیر نیازی به آپلود کردن دستی تصاویر روی کامپیوتر، دسته‌بندی آن‌ها با دست و در نهایت پردازش و اشتراک‌گذاری آن‌ها نیست. حالا دیگر این تصاویر می‌توانند درست پس از ثبت شدن و تنها با یکی دو ضربه روی صفحه در چند ثانیه، به اشتراک گذاشته شوند. به‌خصوص که این موضوع برای عکس‌برداری تصادفی که محبوب‌ترین روش برای کاربران گوشی‌های هوشمند است بسیار مفید است. اکثر شات‌ها با تنظیم ناچیز یا حتی بدون تنظیم خاصی و با استفاده از پیکربندی پیش‌فرض نرم‌افزار دوربین انجام می‌شوند. پس‌پردازش نیز روی عکس‌ها معمولاً بسیار سریع و حداقلی است و امکان اشتراک‌گذاری سریع مهیا می‌شود.

group-selfie-1024x683.jpg
رشد سلفی گرفتن باعث رشد استفاده از گوشی‌ها به عنوان دوربین‌ها شد زیرا سلفی گرفتن با دوربین DSLR واقعاً دشوار است
Selfie-with-DSLR-1.png
کمتر سلفی با دوربین DSLR به اندازه‌ی این تصویر از فضا محبوب شده

 در عکاسی با گوشی، کمیت منجر به کیفیت شده است

رشد سریع عکاسی با گوشی‌های هوشمند باعث شد افراد زیادی به این کار علاقمند شده و تقاضا برای امکان ثبت تصاویر با کیفیت بالا نیز بیشتر شود. تولیدکنندگان گوشی‌ها به این تقاضا با تمرکز بیشتر - سرمایه‌گذاری قابل توجه - روی بهبود دوربین‌ها و سیستم‌های پردازش تصویرشان پاسخ داده‌اند.

دوربین فول فریم یا دوربین گوشی هوشمند؟ می‌توانید تشخیص دهید؟

این روزها تعداد تصاویری که به ما نشان می‌دهند و نمی‌توانیم تفاوت عکس گرفته شده با دوربین یک گوشی و همان صحنه‌ی ثبت شده با دوربین فول-فریم را تشخیص دهیم بسیار زیاد شده است. شواهد ساده‌ای که قبلاً می‌شد با آن‌ها فهمید که تصویر با گوشی گرفته شده دیگر چندان قابل اعتماد نیستند. دو عکس پایین، یکی با دوربین گوگل پیکسل ۳ گرفته شده و دیگری با دوربین a7R III سونی به ثبت رسیده است. می‌توانید حدس بزنید کدام یک مربوط به پیکسل ۳ هستند؟

SONYA7R3-night-scene-550x367.jpg

PIXEL3-night-scene-550x367.jpg

نکته‌ی اول اینکه هر دو عکس واقعاً به عنوان یک تصویر ثبت شده از شب فوق‌العاده هستند. این چیزی‌ست که معمولاً از یک دوربین فول-فریم انتظار داریم اما گوشی‌های هوشمند نیز به این دستاورد عالی دست یافته‌اند. با نگاهی دقیق‌تر، متوجه فقدان بعضی جزئیات در آب تصویر بالا می‌شویم. دلیل آن می‌تواند تار شدن پس‌زمینه‌ی طبیعی در دوربین‌های فول-فریم یا تار شدن به خاطر حرکت آب در دوربین گوشی هوشمند باشد. در تصویر پایین جزئیات به شکل بسیار خوبی در تمام طول تصویر دست‌نخورده باقی مانده، آن هم در نور کم، بنابراین می‌توان نتیجه‌ی ساده‌ای بگیریم و بگوییم که سنسور کوچک گوشی نمی‌تواند چنین تصویری ثبت کرده باشد.

اما در واقع، عکس بالا با Sony a7R III و عکس پایین با پیکسل ۳ گرفته شده است. گوگل به کمک عکاسی محاسباتی می‌تواند چندین فریم را به طور خودکار با یکدیگر ترکیب کرده و نتیجه‌ای به این خوبی تولید کند. این واقعیت که تشخیص عکس گرفته شده با دوربین و گوشی اینقدر سخت شده، نشانه‌ی این است که دوربین گوشی‌های هوشمند از جنبه‌های مختلف چقدر پیشرفت کرده‌اند. نتایجی مثل این مدیر عامل ما را نیز تشویق کرده که در چگونگی ممکن شدن این پیشرفت و ادامه‌ی مسیر این فناوری‌ها دقیق‌تر شود.

دوربین فول فریم یا گوشی هوشمند: سؤال‌هایی در مورد کیفیت تصاویر
پیشرفت سریع دوربین گوشی‌های هوشمند منجر به سه سؤال مهم می‌شود که گویچارد در سخنرانی خود به آن‌ها اشاره کرد:

  • چطور گوشی‌های هوشمند توانسته‌اند فاصله‌ی کیفیت تصویر خود تا دوربین‌های دیجیتال را کاهش دهند؟
  • آیا امروز گوشی‌های هوشمند از دوربین‌های دیجیتال بهتر نیستند؟
  • اگر بله، آیا هنوز می‌توان نقشی برای دوربین‌های دیجیتال قائل شد؟

پر کردن فاصله: گوشی‌های هوشمند گرفتار نویزهای شدید
ده‌ها معیار و صدها صفت برای اندازه‌گیری کیفیت یک تصویر وجود دارد. وقتی ما در DXOMARK دوربین‌ها و سنسورها را مورد بررسی قرار می‌دهیم، این بررسی با بیش از ۱۶۰۰ تصویر در محیط‌های مختلف آزمایشگاهی و طبیعی انجام می‌شود تا بتوانیم اندازه‌گیری خوبی روی کارایی این جنبه‌ها داشته باشیم:

IQMetrics.png
هزاران معیار برای اندازه‌گیری کیفیت عکس و ویدئوی دوربین‌ها وجود دارد

بسیاری از مشکلات در کیفیت تصاویر در گوشی‌های هوشمند به کمک پردازش خودکار تصویر کاهش پیدا می‌کند. این مشکلات شامل مواردی مثل اعوجاج نوری، سایه‌زنی لنز و حتی محدوده‌ی تُنی کوچک می‌شود. این موضوع را در تصاویر پایین می‌بینید:

museum4b-1024x768.jpg
اعوجاج هندسی یکی از مشکلات خاص لنز گوشی‌های هوشمند است
museum4-1024x768.jpg
خوشبختانه این مشکل این روزها به طور خودکار حل می‌شود که باعث می‌شود سازندگان دوربین گوشی‌های هوشمند انعطاف بیشتری در طراحی لنز داشته باشند
 

سایه‌زنی لنز که به عنوان یکی از انواع وینیتینگ نیز شناخته می‌شود، یکی دیگر از مسائل کاهنده‌ی کیفیت تصویر است که می‌تواند در سیستم دوربینی که به خوبی مدل شده باشد به طور خودکار رفع شود. سایه‌زنی‌های کاملاً واضح در تصویر اصلی زیر به سادگی می‌تواند در خود دوربین گوشی اصلاح شود زیرا نرم‌افزار گوشی به خوبی می‌داند چه لنزی در حال استفاده است و چگونه می‌توان این مشکل را اصلاح کرد.

shading_001-550x371.jpg
تصویر اصلی با سایه‌زنی لنز
shading-001_noshading-550x371.jpg
تصویر اصلاح‌شده
حتی اعوجاج رنگی که یکی از آثار جابجایی است و در دوربین گوشی‌ها بسیار دیده می‌شود هم تبدیل به موضوعی شده که در خود گوشی تا حد زیادی به خوبی رفع می‌شود.
Fringing-1024x409.png
جابجایی رنگ‌ها در تصویر اصلی صمت چپ می‌تواند به طور خودکار رفع شود، همانطور که در تصویر اصلاح شده در سمت راست می‌بینید

همه‌ی این اصلاحات خودکار نیازمند اندازه‌گیری دقیق مشخصات ترکیب لنز و سنسور است. سازندگان گوشی‌های هوشمند به این دلیل که کل سیستم شامل سنسور، لنز و فرایند پردازش تصویر را خودشان آماده می‌کنند می‌توانند این محاسبات را به خوبی انجام دهند. ضمن اینکه آن‌ها معمولاً دسترسی به اطلاعات اضافی در مورد فاصله تا سوژه‌ی اصلی یا حتی یک نگاشت عمقی از کل صحنه دارند. به هر حال، یک بخش که به نظر می‌رسد لجوجانه بر سر راه بهبود کیفیت تصاویر در گوشی‌ها ایستاده، نویز در تصاویر است.

سنگین‌ترین چالش در بخش نویز
گوشی‌های هوشمند اولیه، به دلیل اندازه‌ی کوچک حس‌گرشان، از نویز زیاد و رزولوشن پایین رنج می‌بردند. پیشرفت در فناوری حس‌گرها باعث شد فاصله‌ی رزولوشن گوشی‌ها با دوربین‌های بزرگ به سرعت کاهش یابد اما بحث کاهش نویز همچنان به عنوان یک چالش مهم در دوربین گوشی‌های هوشمند باقی ماند. میزان نویز در دوربین‌ها رابطه‌ی مستقیمی با مقدار نور وارد شده در تصویر دارد (که گویچارد آن را به عنوان جریان فوتون توضیح می‌دهد).

فوتون‌های کمتر به معنی نویز بیشتر هستند. از آن‌ها که یک حس‌گر در گوشی هوشمند ممکن است در زمان نوردهی (exposure time) برابر، کمتر از یک دوازدهم حس‌گر ۳۵ میلی‌متری فول‌فریم فوتون دریافت کند، امکان وجود نویز در تصاویر ثبت شده توسط آن بیشتر می‌شود. این تفاوت در اندازه‌ی حسگر به اندازه‌ی 4.5EV یا استاپ است که باید به آن غلبه کرد.

THEDIFFERENCE_2-1024x260.jpg
اندازه‌ی کوچک گوشی‌های هوشمند، اندازه‌ی حسگر را نسبت به دوربین‌های DSLR به شدت محدود می‌کند، به این معنی که در یک زمان نوردهی مشخص، دوربین گوشی‌ها تقریباً به اندازه‌ی یک بیستم دوربین مستقل نور جمع‌آوری می‌کند

۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳: غلبه‌ی دوربین گوشی‌ها بر دوربین‌های کامپکت به کمک فناوری
در راستای تبدیل شدن دوربین و کیفیت تصاویر گوشی‌ها به عنوان یک نقطه قوت برای فروش این دستگاه‌ها، تولیدکنندگان شروع به سرمایه‌گذاری سنگین در این حوزه‌ی فناوری و پر کردن فاصله ی 4.5EV کردند. در ابتدا، نوآوری‌ها در هر دو زمینه‌ی اندازه‌ی سنسور بزرگ‌تر با رزولوشن بالاتر و بهبود تصاویر ثبت شده و پردازش آن‌ها صورت گرفت. در نتیجه‌ی این جنگ رزولوشن‌ها، در کمتر از ۱۰ سال – از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ – رزولوشن حس‌گر گوشی‌های هوشمند بیش از ده برابر افزایش پیدا کرد.

mpincrease-1024x206.jpg
رزولوشن دوربین گوشی‌ها بین ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ با شیب بسیار زیادی افزایش پیدا کرد

جالب اینکه علی‌رغم اتفاق طبیعی کوچک شدن سایز پیکسل‌ها در سنسورهای با رزولوشن بالاتر، گوشی‌های هوشمند جدیدتر توانستند در هر دو حوزه‌ی حساسیت تصویر و محدوده‌ی دینامیکی از مدل‌های پیشین قوی‌تر ظاهر شوند.نکته‌ی جالب اینجاست که این موضوع فقط تا حدی به خاطر بهبود فناوری حس‌گرها اتفاق افتاد. با استفاده از نتایج حسگر‌های APS-C تستی ما در آزمایشگاه DXOMARK در آن زمان، می‌توانیم ببینیم که در یک اندازه‌ی مشخص از حس‌گر، کارایی در حدود 1.3EV بهبود پیدا می‌کند.

Score-graphique_B_0312_nologo.jpg
این گراف امتیاز حس‌گرها در DXOMARK را برای مجموعه‌ای از دوربین‌های APS-C در طول زمان نشان می‌دهد. پیشرفت در این امتیاز در بازه‌ی منتهی به ۲۰۱۳ به روشنی دیده می‌شود، بهبودی که افزایش حساسیت 1.3EV را نشان می‌دهد

در مقابل، کیفیت تصاویر در گوشی‌های هوشمند تا بیش از 4EV افزایش پیدا کرده است. بنابراین رزولوشن حس‌گر و حساسیت بیشتر تنها بخشی از چیزی هستند که به گوشی‌های هوشمند کمک کرد تا در زمینه‌ی کیفیت تصویر، بر دوربین‌های کامپکت غلبه کنند. یک فاکتور بزرگ و حتی مهم‌تر دیگر در این زمینه، افزایش قدرت محاسباتی گوشی‌های هوشمند و در نتیجه بهبود پردازش تصویر در آن‌ها بود.

به کمک افزایش بیش از صد برابری قدرت پردازشی و الگوریتم‌های جدید، در همان زمانی که حس‌گرها حدود 1.3EV بهبود را تجربه می‌کردند، پردازش دیجیتال تصاویر تولید شده نتایجی را ایجاد می‌کرد که حدود 3EV بهتر بودند.

برای درک بهتر این پیشرفت‌ها در پردازش تصویر، گویچارد یک فایل خام از اولین دوربین DSLR خود که یک Nikon D70S بود را به نمایش گذاشت. مجموعه‌ای از تصاویر، نشان می‌دهد که روند پردازش تصویر در طول سالیان بعد از ثبت تصویر در سال ۲۰۰۵ چقدر توانسته آن را بهبود بخشد. روش‌های پردازشی پیشرفته‌تر که برای پس‌پردازش فایل‌های خام در کامپیوتر وجود داشت، به گوشی‌های هوشمند نیز راه یافت.

D70s-original-jpeg-1024x526.png
تصویر JPEG اصلی ثبت شده با Nikon D70S در سال ۲۰۰۵. تصویر با ایزوی ۳۲۰۰ ثبت شده است
D70s-OP3-1024x526.png
فایل خام همان تصویر، با پس‌پردازش انجام شده با استفاده از Optics Pro 3 در آزمایشگاه DxO. به بهبود نتیجه در زمینه‌های رندر رنگ‌ها، کاهش نویز و رزولوشن ظاهری به خاطر پس‌پردازش تصویر خام توجه کنید
D70s-OP5-1024x526.png
همان تصویر بازتولید شده با استفاده از Optics Pro 5. بهبود کیفیت تصویر ادامه پیدا کرده است
D70s-OP7-1024x526.png
رندر تصویر با Optics Pro 7. این بار بهبود آنقدر شدید نیست اما باز هم بهتر شده است
D70s-OP9-1024x526.png
رندر جدید با Optics Pro 9 گام رو به جلوی بزرگی در زمینه‌ی کاهش نویز نسبت به نسخه‌های قبل برداشته است

این پیشرفت‌ها در پردازش تصویر باعث شد حدود ۳ استاپ بهبود در کیفیت تصویر نسبت به اوایل حضور دوربین در گوشی‌ها داشته باشیم. در مجموع، ترکیب 1.3EV بهبود در فناوری حس‌گرها و 3EV بهبود در فناوری پس از ثبت تصویر، به معنی بالا رفتن کیفیت تصاویر بین ۴ تا ۴.۵ استاپ در طول دهه است. نتیجه‌ی کار این است که یک حس‌گر در گوشی هوشمند در سال ۲۰۱۳ می‌تواند تصویری باکیفیت مشابه یک دوربین APS-C DSLR از یک دهه قبل از خود تولید کند.

۲۰۱۳: عکاسی با گوشی تبدیل به یک پدیده‌ی رایج می‌شود

از حدود سال ۲۰۱۳، بهبود کیفیت تصاویر و افزایش فروش گوشی‌های هوشمند، باعث شدند که عکس‌برداری با گوشی‌های هوشمند تبدیل به محبوب‌ترین روش برای عکاسی شود.

nokia-lumia-1020-1-1024x768.jpg
نوکیا لومیا ۱۰۲۰ نیز با دوربین ۴۱.۳ مگاپیکسلی و حس‌گر ۱/۱.۵ اینچی انگیزه‌ی سازندگان گوشی‌ها برای برابری با کیفیت تصویر دوربین‌های DSLR را به نمایش گذاشت
appleiphone5s-1024x768.jpg
آیفون ۵اس اپل در ۲۰۱۳ با دوربین ۸ مگاپیکسلی و حس‌گر ۱/۳ اینچی نمونه‌ای از پرفروش‌ترین گوشی‌های دوربین‌دار است که دوربین‌های سنتی را در فروش شکست داد

۲۰۱۳ تا امروز: پر کردن فاصله‌ها، پیشی گرفتن از DSLRها؟

درحالی که اولین دهه از نوآوری در گوشی‌های هوشمند باعث شد دوربین آن‌ها به اندازه‌ی DSLRهای قدیمی‌تر قوی باشد و با دوربین‌های کامپکت رقابت کند، این نوآوری در همین نقطه متوقف نشد. اندکی پس از پیشی گرفتن این دوربین‌ها از دوربین‌های کامپکت در زمینه‌های مختلف، سؤال طبیعی بعدی این بود که «آیا آن‌ها می‌توانند از DSLRها و رقبای mirrorless و فول‌-فریم جدیدتر نیز جلو بزنند؟». این نبرد به طور جدی در حدود ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ شکل گرفت و خواهیم دید که این فناوری‌ها در بین این دو سال و تا حالا چطور پیش رفته‌اند.

در طول آن سال‌ها، گوشی‌های هوشمند علی‌رغم پیشرفت کند در فناوری‌های نوری و حس‌گرهای اولیه با روند خوبی به بهبود کیفیت تصاویر ادامه می‌دادند. برای مثال به این برش از همان تصویر استاندارد معروف که توسط ۵ نسل از آیفون‌ها گرفته شده است توجه کنید:

Low-light-iPhone-shots-1024x284.png
تصویر ثبت شده در نور کم و بدون پایه با نسل‌های مختلف آیفون از ۵اس تا ۱۱ پرو مکس

وقتی پیشرفتی در تجهیزات اپتیک و حس‌گرها رخ نداده، طبیعی‌ست که بپرسیم «پس چطور این همه بهبود دیده می‌شود؟». یک راه حل برای بهبود کیفیت تصویر و کاهش نویز، افزایش زمان نوردهی است. اما باز نگه داشتن صرف شاتر برای مدت طولانی‌تر نیز خودش مشکلات دیگری خلق می‌کند. اول اینکه اگر دوربین روی یک پایه قرار نگرفته باشد، لرزش در دوربین تبدیل به یک معضل می‌شود. برای رفع این مشکل تولیدکنندگان گوشی‌های هوشمند شروع به پیاده‌سازی سیستم‌های پایدارکننده‌ی اپتیکال پیچیده‌تر کردند. اما این سیستم‌ها نیز به تنهایی نمی‌توانند دومین مشکل را که حرکت خود سوژه‌ی عکاسی می‌شود را رفع کنند.

فراتر از تثبیت تصویر، تولیدکنندگان به دنبال جمع‌آوری چندین تصویر در هر شات با استفاده از عکاسی محاسباتی کردند. با استفاده از الگوریتم‌های هوشمند، این تکنیک به تولید تصاویر با نویز کم از سوژه‌هایی که کمی حرکت می‌کنند کمک می‌کند. ترکیب این دو نوآوری، فاکتور مهمی در کیفیت تصاویر گوشی‌های هوشمند در ۵-۶ سال چذشته بوده، اما این کار تنها به کمک افزایش چشمگیر قدرت محاسباتی در گوشی‌های هوشمند جدید ممکن شده است.

FUSION1-1024x225.jpg
روی هم گذاشتن چند تصویر با نوردهی کوتاه‌تر در صورت استفاده از الگوریتم‌های هوشمندانه برای ترکیب تصاویر باعث کم شدن نویز در تصویر می‌شود

به منظور ترکیب مناسب و مفید تصاویر متوالی، نیازمند نرم‌افزار پیچیده‌تری هستیم که از آثار دیگری مثل ghosting جلوگیری کند. خوشبختانه، الگوریتم‌های بهتر و پردازنده‌های سریع‌تر کمک می‌کنند که این فناوری سریع‌تر بهبود یابد و تصاویر در نور کم بسیار باکیفیت‌تر شوند.

ghosting-550x413.jpg
پدیده‌ی ghosting در عناصر متحرک در صحنه
040-4_ref_-550x413.jpg
برش

پیشرفت چشمگیر دوربین‌های گوشی‌های هوشمند به کمک پردازش تصویر و پردازنده‌های قوی‌تر، به خاطر محبوبیت بالای این دستگاه‌ها و در نتیجه سرمایه‌گذاری وسیع در نوآوری در این زمینه حاصل شده است. در طول زمان، همه‌ی این موارد باعث شدند گوشی‌های هوشمند با وجود محدودیت‌های فیزیکی، بتوانند به سرعت پیشرفت کنند.

به هر حال، در کنار بهبودهای مربوط به پردازش و نرم‌افزار، یک نوآوری اساسی سخت‌افزاری نیز وجود داشت که نقش زیادی در افزایش کیفیت تصاویر بازی می‌کرد: استفاده از حس‌گرهای بزرگ‌تر در گوشی‌های باریک. در گذشته افزایش اندازه‌ی حس‌گر در گوشی هوشمند بدون افایش ضخامت خود گوشی ناممکن به نظر می‌رسید و این موضوع تولیدکنندگان را ناامید می‌کرد. اما اختراع حس‌گرهای BSI (Back-Side Illuminated) کمک کرد که حس‌گرهای بزرگ‌تر بدون افزایش ضخامت گوشی، بتوانند در این دستگاه‌ها جای گیرند.

با قرار گرفتن فوتوسایت‌ها در جایی نزدیک‌تر به سطح، حس‌گرهای BSI می‌توانند از جهات بیشتری نور دریافت کنند. این کار نتایج بسیار مثبتی برای دوربین خواهد داشت. اول اینکه دیافراگم می‌تواند بزرگ‌تر باشد که به معنای امکان ثبت اطلاعات بیشتر در نوردهی یکسان و در نتیجه کاهش نویز در تصویر گرفته شده است. دیگر اینکه لنز می‌تواند در فاصله‌ی کمتری نسبت به حس‌گر قرار گیرد که باعث می‌شود بتوانیم از حس‌گرهای بزرگ‌تر بدون افزایش ضخامت گوشی استفاده کنیم. در نهایت، امکان استفاده از لنزهای باریک‌تر نیز مهیا می‌شود که باعث افزایش انعطاف‌پذیری در اضافه کردن عناصر اپتیکات دیگر و ایجاد لنزهای با فاصله کانونی بیشتر – باز هم بدون نیاز به ضخیم‌تر شدن گوشی – می‌شود.

Increasing-sensor-size-550x372.png
با اینکه گوشی‌ها ضخیم‌تر نشده‌اند، حس‌گر دوربین گوشی‌ها از نظر اندازه بزرگ‌تر شده‌اند
FSI-and-BSI-550x413.jpg
معرفی حس‌گرهای BSI بخش بزرگی از دلیل رسیدن دوربین گوشی‌ها به سطح امروزی بوده است

حس‌گرهای BSI تنها راه سازندگان گوشی‌های هوشمند برای بهبود دوربین‌ها نبودند. یک روش دیگر، استفاده از بیش از یک ماژول دوربین در گوشی است. از آن‌جا که ماژول‌های دوربین به تنهایی بسیار کوچک هستند، امکان قرار دادن آن‌ها در کنار یکدیگر در پشت گوشی وجود دارد. اولین گام در این زمینه، کنار هم قرار دادن دوربین‌ها به منظور دریافت نور بیشتر و ثبت تصاویر بهتر بود. در ادامه چالش‌های فنی مختلفی نیز به وجود آمد که باعث شد سازندگان گوشی‌ها از دوربین‌های اضافی به منظور ایجاد زوم اپتیکال یا حالت‌های عکس‌برداری خاص مثل سیاه و سفید یا ایجاد اثر بوکه استفاده کنند. پرچمدارهایی که تنها با یک دوربین معرفی می‌شدند حالا به دوربین‌های متعدد تا پنج دوربین مجهز می‌شوند.

Multiple-Camera-Modules-1024x366.png
نمی‌شود قطعی گفت که استفاده از هر ماژول دوربین اضافی سودمند بوده، اما واضح است که استفاده از دوربین‌های اضافه به منظور بهبود قابلیت‌های عکاسی تبدیل به یک ترند شده است

البته سازندگان دوربین‌های DSLR هم بی‌کار ننشسته‌اند. بنابراین گویچارد نگاهی به پیشرفت هر دو فناوری از سال ۲۰۰۵ و Nikon D70S به عنوان نقطه‌ی شروع داشته است.

رقابت تنگاتنگ: وضعیت گوشی‌های هوشمند نسبت به DSLRهای امروزی چگونه است؟
با پیشرفت‌های گسترده در دوربین گوشی‌های هوشمند در چند سال اخیر، حالا دیگر باید ببینیم وضعیت این دوربین‌ها در مقایسه با دوربین‌های DSLR و دوربین‌های بدون آینه‌ی فول-فریم از نظر کیفیت تصویر چگونه است.

برای این کار، گویچارد جدولی از مقایسه‌ی یک مدل دوربین DSLR و یک گوشی هوشمند امروزی با دوربین Nikon D70s به عنوان محصول مرجع آماده کرده است. در این جدول پیشرفت‌ها در دسته‌بندی‌های مختلف نمایش داده شده و تعداد استاپ‌های هر کدام برای رسیدن به کیفیت تصویر بهتر تخمین زده شده است.

table_new.jpg
این جدول پیشرفت‌های مهم فناوری در دوربین گوشی و DSLR در ۱۵ سال اخیر و تأثیر تقریبی آن‌ها روی افزایش استاپ‌های آن‌ها نمایش می‌دهد

مجموع استاپ‌های نمایش داده شده در جدول بالا، تخمینی از کیفیت تصویر در یک دوربین فول-فریم و یک گوشی هوشمند در سال ۲۰۱۹ و مقایسه‌ی آن با Nikon D70s محصول ۲۰۰۵ است. (برای بعضی از آن‌ها محدوده مشخص شده چون در موقعیت‌های مختلف می‌توانند تأثیرات متفاوتی داشته باشند)

به کمک جدول بالا، می‌توانیم ببینیم که در بعضی زمینه‌ها کیفیت تصویر یک گوشی هوشمند می‌تواند حتی بهتر از تصویر یک دوربین DSLR باشد. البته این را هم می‌شود فهمید که نتایج گوشی از ثبات کمتری برخوردار است و در حال حاضر نمی‌توان گفت که گوشی هوشمند همیشه امکان ثبت یک تصویر باکیفیت را دارد.

مقایسه کیفیت تصویر یک دوربین فول فریم در مقابل گوشی هوشمند
به منظور سنجش نتایج مربوط به نویز و بنچمارک گرفتن روی سایر مشخصات کیفیت تصویر و مقایسه‌ی دوربین بدون آینه‌ی فول-فریم در مقابل دوربین یک گوشی هوشمند، DXOMARK یک مدل دوربین امروزی – پاناسونیک Lumix S1R – را به همان روشی که گوشی‌های هوشمند مورد بررسی قرار می‌گیرند، مورد آزمون قرار داده است. در نهایت نتایج این آزمون با چند پرچمدار موجود در بازار مقایسه شده است.

DSLR-versus-cameras-1024x520.png
گویچارد در این مقایسه یکی از بهترین دوربین‌های بدون آینه‌ی فول-فریم را در حالت پیش‌فرض و ثبت تصویر JPEG انتخاب کرده و آن را در مقابل چهار گوشی هوشمند قدرتمند قرار داده است. البته اکثر عکاسان از این حالت پیش‌ُرض استفاده نمی‌کنند اما این کار برای مقایسه‌ی پایه بین دوربین‌های DSLR و گوشی‌های هوشمند در حالت استفاده به عنوان دوربین کامپکت مفید است

برای ثبت امتیازهای نسبی، گویچارد از زیرامتیازهای حالت عکاسی مجموعه تست دوربین DXOMARK استفاده کرده است.

spider.jpg
در حالی که دوربین فول-فریم پاناسونیک با حس‌گر 47.3 مگاپیکسلی و لنز ۳۵ میلی‌متری APO-Summicron-SL لایکا در زمینه‌ی ثبت جزئیات و تله‌فوتو برنده است، گوشی‌های پرچمدار اپل و هواوی نیز در مجموع عمل‌کرد بسیار خوبی دارند و در دقت نوردهی، رندر رنگ‌ها، فوکوس خودکار و نویز پایین‌تر عمل‌کردی برابر یا بهتر از دوربین DSLR از خود نشان می‌دهند

در ادامه نگاهی دقیق‌تر به تصاویری خاص در آزمون‌ها می‌اندازیم تا دید بهتری نسبت به نقاط ضعف و قوت دوربین‌های بدون آینه و گوشی‌های هوشمند پیدا کنیم (گوشی‌های استفاده شده در هر مقایسه، بهترین مورد در هر کدام از آزمون‌ها هستند).

آزمون ثبت جزئیات تصویر: گویچارد نگاهی به تصاویر نمونه‌ی ثبت شده در هر دو حالت نور خوب و نور کم انداخته است، با این پیش‌فرض که عکس‌برداری در نور کم همیشه نقطه ضعف گوشی‌های هوشمند بوده است. ابتدا کل تصویر را به نمایش می‌گذاریم که دید خوبی نسبت به صحنه پیدا کنید، سپس برش کوچکی روی چشم زن حاضر در تصویر می‌زنیم:

73_PanaS1R-1024x683.jpg
تصویر پرتره‌ی آزمایشی که با دوربین فول-فریم S1R پاناسونیک گرفته شده است

 

tight-crops-from-portrait-smartphones-1024x368.png
این سه برش از همان تصویر پرتره نشان می‌دهد که گوشی‌های هوشمند در نگهداری جزئیات تصویر عالی و بسیار نزدیک به دوربین DSLR عمل می‌کنند

با مجموعه‌ای دیگر از برش‌های کوچک، گویچارد نشان می‌دهد که گوشی‌های هوشمند حالا دیگر در نگهداری جزئیات بافت تصویر حتی در صحنه‌های تاریک و شبانه نیز بسیار خوب عمل می‌کنند. باز هم ابتدا کل صحنه را به شما نشان می‌دهیم:

4_PanaS1R-3-1024x683.jpg
صحنه‌ای ثبت شده از منظره‌ی شهر در شب توسط S1R پاناسونیک

 

Night-scene-crops-1024x362.png
برشی از صحنه‌ی مورد آزمون که نشان می‌دهد حتی در شب هم گوشی‌های هوشمند در نگهداری جزئیات عمل‌کرد خوبی دارند

آزمون نویز: توانایی طبیعی حس‌گر بزرگ‌تر دوربین DSLR باعث می‌شود این دوربین‌ها در بررسی مجموعه برش‌های کوچکی از صحنه‌ی نمونه‌ی فضای داخل DXOMARK عمل‌کرد بهتری داشته باشند، اما باز هم با وجود حس‌گرهای بسیار کوچکتر در گوشی‌ها، فاصله اندک است. بیایید نگاهی به کل تصویر بیاندازیم و در ادامه برش‌ها را دقیق‌تر بررسی کنیم:

PanasonicLumixDCS1R_DxOMark_20Lux_SME_A_HandHeld-1024x683.jpg
تصویر کامل آزمایشگاهی ثبت شده در نور کم (۲۰ لوکس) توسط دوربین پاناسونیک S1R

 

noisecomparison-2048x670.jpg
نویز موجود در تصویر دوربین مستقل کمتر از گوشی‌هاست اما تفاوت چشمگیر نیست

بررسی بزرگ‌نمایی: برای مقایسه‌ی بزرگ‌نمایی، گویچارد ماژول چنددوربینه‌ی شیائومی CC9 Pro Premium Edition را انتخاب کرده است. این گوشی از دو دوربین تله‌فوتو برای ایجاد بهترین زوم با فاصله کانونی بلندتر نسبت به تمام گوشی‌هایی که DXOMARK بررسی کرده است استفاده می‌کند.

Zoom-comparison-clean-1024x403.png
ثبت تصویر بیرونی با دوربین اصلی، تله‌فوتو و سوپر تله‌فوتوی CC9 Pro Premium Edition شیائومی نشان‌دهنده‌ی کارایی فوق‌العاده حتی در بزرگ‌نمایی‌های با نرخ بالاست

تصویر سوپر تله‌فوتو ی شیايومی در این مورد با لنز ۳۵ میلی‌متری دوربین بدون آینه استفاده شده است و این واقعیت هم عکاس در این دوربین می‌تواند از مجموعه‌ای وسیع از لنز‌های تله‌فوتو برای عکاسی استفاده کند نادیده گرفته شده است. تصویر مقایسه‌ای را در ادامه می‌بینید که مشخص است حتی بدون استفاده از لنز تله‌فوتوی خاصی، پاناسونیک در زمینه‌ی کارایی بزرگ‌نمایی بسیار قدی‌تر است، هرچند شیائومی نیز با توجه به اندازه‌ی بسیار کوچک ماژول دوربینش کار بزرگی انجام داده و تصویر خوبی ثبت می‌کند.

DSLR-Zoom.jpg
تصویر گرفته شده با دوربین فول-فریم پاناسونیک و لنز ثابت ۳۵ میلی‌متر، برش داده شده تا دید بهتری در مقایسه با تصویر گوشی داشته باشد
Xiaomi-Zoom.jpg
تصویر ثبت شده با CC9 Pro Premium Edition شیائومی با ماژول دوربین ۹۴ میلی‌متری

آزمایش بوکه: یکی دیگر از زمینه‌هایی که به طور سنتی دوربین‌های فول-فریم در آن نسبت به گوشی‌های هوشمند برتری دارند، ایجاد اثر بوکه است. عمق تصویر زیاد که به کمک حس‌گرهای بزرگ‌تر ممکن می‌شود و افکت بوکه اپتیکالی که در بخش‌های خارج از فوکوس تصویر ایجاد می‌شود باعث شده که دوربین‌هایی با حس‌گرهای بزرگ‌تر به انتخاب اول عکاسان پرتره تبدیل شوند. به هر حال، گوشی‌های هوشمند نیز شروع به استفاده از قدرت محاسباتی بالا و فناوری‌های اضافی برای محاسبه‌ی عمق اشیاء و استفاده از آن در تصاویر پرتره و در نهایت تولید افکت بوکه کرده‌اند که این فاصله را نیز پر کنند.

Portrait-Mode-Example.png
ثبت یک تصویر با آیفون در دو حالت استاندارد و پرتره. در حالت پرتره، پس‌زمینه به خوبی تار شده و چند افکت جانبی دیگر (مثلاً در موی خانم) نیز اضافه شده است

در حالی که گوشی‌های هوشمند در پرتره‌های ساده – منظورمان از «ساده» صحنه‌ای است که پس‌زمینه به خوبی از سوژه جدا شده است - مثل عکس زن روی پل در بالا به خوبی پیش می‌روند، در موقعیت‌های پیچیده‌تر ممکن است اثرات جانبی نامناسبی خلق شود. مثلاً در تصویر زیر که در ابتدا کل صحنه و در ادامه برش‌های آن دیده می‌شود، در قسمتی که اثر بوکه مهم است، می‌بینید که گوشی هوشمند به خوبی نتوانسته گوش مرد حاضر در صحنه را تشخیص دهد:

PanaS1R-20-1024x683.jpg
یک پرتره از فضای داخلی که به عنوان مثالی از اثر عمق‌دهی طبیعی و مصنوعی ثبت شده است. این تصویر با پاناسونیک S1R گرفته شده است

 

Ear-Crop-1024x479.png
واضح است که هنوز در مجزاسازی اشیاء با استفاده از گوشی‌های هوشمند به منظور محاسبه و ایجاد عمق در تصاویر جای پیشرفت وجود دارد

علاوه بر مشکلات موجود در هنگام تولید بوکه، خود کیفیت بوکه در گوشی‌های هوشمند نیز معضل دیگری است. در ادامه می‌بینید که در حالی که دوربین فول-فریم توانسته تاری کاملاً طبیعی با رنگ و شکل مناسب ایجاد کند، گوشی سامسونگ تاری را با شکل مناسب اما رنگ کمتری ایجاد کرده و برعکس آن، آیفون رنگ‌ها را به خوبی حفظ کرده اما شکل ناموزونی خلف می‌کند. ابتدا کل تصویر را ببینید و در ادامه برش‌هایی از نورهای موجود در خیابان مقایسه می‌شود:

Night-Portrait-683x1024.jpg
نمونه‌ای از تصویر پرتره‌ی شبانه در فضای بیرونی که اثر بوکه در پس‌زمینه‌ی تصویر گرفته شده با S1R پاناسونیک دیده می‌شود

 

Bokeh-example-1024x259.png
برش کوچک از نورهای موجود در خیابان در شب تفاوت بین بوکه‌ی مصنوعی گوشی‌های هوشمند و تاری اپتیکال حاصل از دوربین فول-فریم را نشان می‌دهد

آزمون HDR: طبیعتاً ما از حس‌گر بزرگ‌تر پاناسونیک انتظار داریم که در رندر کردن صحنه‌های High-Dynamic-Range بهتر عمل کند. اما این موضوع در مقایسه با گوشی‌های هوشمند امروزی همیشه صادق نیست. برای مثال در یک صحنه‌ی نمای داخلی نمونه می‌توانید تفاوت را مشاهده کنید:

BacklitPortrait_PanasonicLumixDCS1R_DxOMark_05-00-1024x683.jpg
حتی حس‌گر بزرگ دوربین پاناسونیک نمی‌تواند تمام عناصر موجود در صحنه‌ی HDR را به اندازه‌ی برابر نشان دهد
BacklitPortrait_HuaweiP30Pro_DxOMark_05-00-1-1024x768.jpg
در مقابل گوشی Mate 30 Pro هواوی می‌تواند همه چیز را به خوبی در این صحنه نشان دهد

وقتی عمل‌کرد فوق‌العاده‌ی یک گوشی هوشمند را در رندر کردن یک صحنه‌ی HDR می‌بینیم، طبیعی‌ست که این سؤال پیش بیاید که چگونه یک گوشی که طیف دینامیکی آن محدود به ۱۰ بیت است می‌تواند از حس‌گر فول-فریم با ۱۴ بیت در بسیاری از مواقع بهتر عمل کند. پاسخ ساده است: دوربین فول-فریم در اصل فقط صحنه را در یک فریم ثبت می‌کند و آن را همان‌طور که هست رندر می‌کند. برای یک عکاس که وقت زیادی صرف نورپردازی صحنه‌اش می‌کند، این همان عمل‌کردی است که انتظار دارد. به هر حال حتی بدون این آماده‌سازی، به سادگی می‌توانیم پتانسیل حس‌گر یک دوربین فول-فریم را در حالتی که عکس خام ثبت شود و پس‌پردازش‌های نرم‌افزاری روی آن انجام شود ببینیم:

BacklitPortrait_PanasonicLumixDCS1R_DxOMark_05-00-1024x683.jpg
ثبت تصویر JPEG از نمای داخلی HDR با دوربین فول-فریم
DSLR-Indoor-HDR-Raw.jpg
تصویر پردازش‌شده از همان صحنه
Vegetation_PanasonicLumixDCS1R_DxOMark_05-00-1024x683.jpg
تصویر خام JPEG از باغ در فضای HDR با دوربین فول-فریم
DSLR-HDR-Garden-Raw.jpg
تصویر پردازش‌شده‌ی باغ
24_PanaS1R-8-rescaled-683x1024.jpg
تصویر JPEG دوربین فول-فریم از نمایی با نور پس‌زمینه
DSLR-Statue-Raw.jpg
تصویر پردازش‌شده از صحنه

آیا هنوز هم نقشی برای دوربین‌های دیجیتال وجود دارد؟
پس از مشاهده‌ی مسیر فوق‌العاده‌ی پیشرفت کیفیت تصویر در گوشی‌های هوشمند، گویچارد به سراغ این پرسش می‌رود که آیا هنوز هم برای دوربین‌های مستقل دیجیتال – به‌خصوص دوربین‌های DSLR و مدل‌های بدون آینه که مورد علاقه‌ی اکثر حرفه‌ای‌ها و بسیاری از عکاسان آماتور هستند – جایی وجود دارد و اگر دارد این نقش چیست. اگر گوشی‌های هوشمند اینقدر خوب هستند، چرا میلیون‌ها نفر هنوز از ابزارهایی بزرگ‌تر، سنگین‌تر و حتی گران‌تر استفاده می‌کنند؟

از دید گویچارد، راز عمر طولانی دوربین‌های دیجیتال، اعتماد است. برای افرادی که چگونگی استفاده از آن‌ها را بلد هستند، یک دوربین DSLR دقیقاً همان‌طور عمل می‌کند که از آن انتظار می‌رود. یک عکاس باتجربه می‌تواند محدودیت‌های دوربین خود را بشناسد و با این شناخت می‌تواند همیشه به نتایجی باکیفیت ثابت دست پیدا کند. در مقابل الگوریتم‌های گوشی‌های هوشمند هرچه که هوشمندانه باشند، باز هم ناشناس هستند و ممکن است به اشتباه بیفتند یا خلاف منظور اصلی عکاس عمل کنند.

FlashOffPortraitWellWest_AppleiPhone11ProMax_DxOMark_05-00-768x1024.jpg
در این تصویر، گوشی سوژه‌ی اشتباهی را انتخاب کرده است
FlashAutoPortraitWellWestHDR_AppleiPhone11ProMax_DxOMark_05-00-768x1024.jpg
اینجا فلاش گوشی چهره‌ی سوژه را بیش از حد روشن کرده است
Fail-fake-HDR-tonemap.png
نگاشت رنگ گوشی در این تصویر، نتیجه‌ای نامناسب و غیرطبیعی خلق کرده است

نمونه‌ی تصاویری مثل موارد بالا که گوشی به خوبی نتوانسته تصویر را ثبت کند فراوان دیده می‌شود. متأسفانه پیش‌بینی اینکه این موارد چه زمانی اتفاق می‌افتند دشوار است. بنابراین برای مواقعی که عکاس نیاز دارد مطمئن باشد که تصویر مناسبی ثبت می‌کند، یک دوربین دیجیتال مستقل همچنان انتخاب بهتری است. در مقابل در عکاسی با گوشی، سهولت استفاده بیشتر است، تنظیمات از پیش انتخاب شده‌اند و عکاس به سادگی می‌تواند روی سوژه‌ها فوکوس کند، هرچند که نتیجه ممکن است عالی یا افتضاح باشد و کنترل روی تنظیمات نیز محدود است.

عکاس با دوربین دیجیتال می‌تواند قصه‌اش را تعریف کند
عکاسی به عنوان یک هنر تنها عمل ثبت یک تصویر از واقعیت نیست، عکاسی مثل تعریف کردن یک داستان است. برای این کار، عکاس می‌تواند از ابزارها و دوربین‌های متنوعی استفاده کند. دوربین‌های DSLR و بدون آینه علاوه بر برخورداری از تنظیمات بسیار گسترده، طوری طراحی شده‌اند که عکاسی که کار با آن را یاد گرفته بتواند به خوبی و با سرعت بین این تنظیمات جابجا شود و از آن‌ها استفاده کند. به علاوه، امکان استفاده از لنزها و لوازم جانبی بسیار متنوعی نیز در دوربین‌های مستقل وجود دارد که یک دوربین ثابت را به ابزاری بسیار قدرتمند تبدیل می‌کند.

در مقابل، گوشی‌های هوشمند بسیاری از لوازم کنترل خلاقیت عکاس را محدود می‌کنند و ممکن است کل داستانی که عکاس قصد بیانش را دارد را خراب کنند. تصویر بعدی از مرد ماهیگیر مثال خوبی است که نشان می‌دهد یک دوربین DSLR چطور می‌تواند خلاقیت عکاس در ایجاد یک داستان از تصویر ثبت شده را شکوفا کند:

edl_inlelake_fishermen_2860raw-1024x683.jpg
تصویر ماهیگیر برمه‌ای که به طور عمدی نوردهی کمی در آن انجام گرفته است

عکاس در این تصویر عمداً شرایط نوری خاصی را انتخاب کرده به طوری که خورشید از پشت سوژه نور خود را می‌تاباند. با حفظ شبحی از نیم‌رخ ماهی‌گیر، نوردهی کمی انجام شده که اجازه می‌دهد خورشید و آسمان جزئیات و رنگ خود را حفظ کنند در حالی که در غیر این صورت این جزئیات از دست می‌رفت. این نورپردازی باعث جداسازی سوژه از آب تیره شده است. البته باز هم اصلاحاتی می‌توان روی تصویر اصلی انجام داد، مثل اصلاح زاویه‌ی افق در تصویر:

edl_inlelake_fishermen_2860fixed-1024x683.jpg
پس از اصلاح اعوجاجات نوری و تراز کردن افق، تصویر همچنان شخصیت و داستانش را حفظ می‌کند

تا اینجا همه چیز خوب و درست است. اما در مقابل، اگر تصویر را با یک گوشی هوشمند در نظر بگیریم، نتیجه‌ای بسیار متفاوت خواهیم دید. به نظر می‌رسد تصویر به عنوان یک پرتره با نور پشتی در نظر گرفته شده است و با استفاده از ترکیب نوردهی روشن‌تر و نگاشت تن برای اصلاح مشکلات تصویر، نتیجه چیزی مثل تصویر بعدی خواهد شد:

edl_inlelake_fishermen_2860auto-1024x683.jpg
در حالی که این بار جزئیات بیشتری از صحنه دیده می‌شود، سوژه‌ی اصلی دیگر به خوبی به کمک نوردهی برجسته نشده و داستان اصلی تصویر از دست می‌رود. تصویر ثبت شده برای ثبت خاطره بسیار مناسب است، اما نمی‌تواند همان داستانی که عکس قبلی تعریف می‌کند را در خود داشته باشد

فراتر از خودکارسازی دوربین: خودکارسازی عکاس
مثل بسیاری از تصمیمات در مورد عکاسی، در مورد اینکه چه نوع خلاقیتی برای ثبت یک تصویر بهترین انتخاب است، نمی‌توان یک گزینه‌ی خاص را انتخاب کرد. اما در گوشی‌های هوشمند امروزی، گوشی قدم به قدم جلو آمده و قلمروهای تصمیم‌گیری عکاس را فتح می‌کند. علاوه بر خلاقیت و نحوه‌ی عکاسی، حالا دیگر گوشی‌ها به این سمت حرکت می‌کنند که نیت عکاس را نیز حدس بزنند. دو مثال از این گزاره، بهبود «beauty» موجود در اکثر گوشی‌های هوشمند و ویژگی‌هایی است که کمک می‌کند تصویر به طور خودکار با توجه به حالت چهره‌ی افراد ثبت شود:

Beautification-sample-image-credit-David-Cardinal-1024x640.jpg
زیباسازی چهره باعث می‌شود دوربین گوشی‌های هوشمند وارد قلمروی خلاقیتی شود که مختص عکاس بود. این تصویر فیلتر Beautification در گوشی هواوی را نشان می‌دهد
Group-shutter-sample-image-with-faces-detected-1024x768.jpg
تشخیص چهره به دوربین‌های امروزی کمک می‌کند که دقیقاً در چه لحظه‌ای تصویر را ثبت کنند

جدا از بحث ثبت تصویر، حوزه‌ی دیگری نیز وجود دارد که مسیر ساده و سرراستش در گوشی‌های هوشمند به عکاسی با این دستگاه‌ها کمک می‌کند. علاوه بر کمک گوشی به ایجاد تصویر، محیط عکاسی گوشی‌های هوشمند حالا شامل تعداد زیادی از ویژگی‌های پردازش خودکار است که تجربه‌ی عکاسی را آسانتر می‌کند.

Cloud-services.png
با استفاده از اطلاعات مکان و تشخیص اشیاء، عکس‌ها می‌توانند به طور خودکار برچسب زده و مرتب شوند
images-orgnized.png
وقتی تصاویر سازماندهی می‌شوند، ابزارهای مجهز به هوش مصنوعی می‌توانند به صورت خودکار آن‌ها را به محصولات و داستان‌هایی قابل اشتراک تبدیل کنند

نوآوری در جریان عکس‌برداری خودکار با استفاده از هوش مصنوعی، منابع ابری و توانایی‌های ویژه‌ی گوشی‌های هوشمندبه سرعت اتفاق می‌افتد. با ترکیب اطلاعات مکان، تشخیص اشیاء، بهبود کیفیت تصویر مبتنی بر هوش مصنوعی و فریم‌های متعدد، سیستم‌هایی مثل Adobe Cloud و iCloud اپل و Google Photos می‌توانند برچسب‌زنی خودکار روی تصاویر، تشخیص چهره، ایجاد آلبوم، انتخاب بهترین تصاویر و ایجاد استوری‌های قابل اشتراک را به خوبی انجام دهند. در مجموع می‌توان گفت گوشی‌های هوشمند در حال سازماندهی خاطرات برای ما هستند، کاری که در حالت عادی و بدون استفاده از این ابزارها، بسیار زمان‌بر و طاقت‌فرساست.

دارندگان دوربین‌های DSLR هم می‌توانند عکس‌های خود را به این سیستم‌ها وارد کنند – البته معمولاً بدون همه‌ی متادیتای مورد نیاز برای عمل‌کرد کامل – اما به هر حال این حوزه‌ای است که سازندگان گوشی‌های هوشمند بسیار سریع‌تر از تولیدکنندگان دوربین‌ها به سمتش حرکت می‌کنند. با ترکیب این پیشرفت‌ها و کیفیت تصویر، این نوآوری‌ها در حال نزدیک کردن گوشی‌های هوشمند به یکی از اولین وعده‌های داده شده به مشتریان در صنعت عکس‌برداری هستند.

گوشی‌های هوشمند: رسیدن به وعده‌ی اولیه‌ی کُداک
جرج ایستمن اولین دوربین عکاسی شخصی را در سال ۱۸۸۸ تولید کرد. این دوربین به یک حلقه فیلم ۱۰۰ تایی مجهز بود و عکاس تنها شاتر را فشار می‌داد، رول فیلم را جلو می‌داد و وقتی تعداد فیلم‌ها تمام شد، دستگاه را به کارخانه برمی‌گرداند. در بازگشت، پرینت عکس‌ها به همراه دوربینی با فیلم‌های جدید در اختیارش قرار می‌گرفت. به همراه این دوربین، وعده‌ای داده شده بود: «شما فقط دکمه را فشار دهید، بقیه‌ی کار با ما». برای همه یا حداقل بسیاری از افراد، عکاسی با گوشی‌های هوشمند امروزی بالاخره این وعده‌ی ۱۳۰ ساله را تحقق بخشیده است.

Eastman-Kodak-Camera-credit-Mary-I.-Stroud-National-Museum-of-History-1024x640.png
دوربین کداک ۱۸۸۸ ایستمن
KodakAd.jpg
این تبلیغ ۱۸۸۹ دوربین کداک با شعار ایستمن منتشر شده بود: «شما دکمه را فشار دهید، ما بقیه را انجام می‌دهیم»

خاطره‌ساز یا قصه‌گو

تا اینجا بررسی کردیم که چطور پیشرفت فناوری‌ها به دوربین گوشی‌های هوشمند کمک کرد که در دهه‌ی اول عمرشان از نظر کیفیت تصویر از دوربین‌های کامپکت جلو زده و علی‌رغم اندازه‌ی کوچکشان، توانمندی‌های بسیار بیشتری پیدا کنند. در دهه‌ی دوم، به کمک مزیت این دستگاه‌ها از نظر توانمندی‌های ویژه‌ی عکاسی محاسباتی، در زمینه‌های بسیاری مثل بهبود خودکار تصاویر و سازماندهی آن‌ها حتی از دوربین‌های DSLR نیز پیشی گرفتند. به هر حال، این خودکار شدن باعث شده دوربین گوشی‌های هوشمند غیرقابل پیش‌بینی شوند و اعتماد به نتایج قابل تکرار در آن‌ها کم شده و در بازار همچنان نقشی برای دوربین‌های دیجیتال و سنتی باقی بماند.

عکاس منظره، آنسل آدامز می‌گوید:

«همیشه در هر تصویر دو شخص وجود دارند: عکاس و بیننده».

از دید گویچارد، فناوری عکاسی باعث شد نقش عکاس در بسیاری از موارد کم‌رنگ شود:

«گوشی‌های هوشمند حالا دیگر فرایند عکاسی خودکار را به طور کامل انجام می‌دهند. قدم منتقی بعدی، خودکار شدن خود عکاس است. این اتفاق خوبی است: افراد می‌توانند از داشتن یک عکاس دیجیتال شخصی برای ثبت خاطراتشان لذت ببرند. اما همیشه افرادی وجود دارند که ترجیح می‌دهند از یک ابزار قابل اعتمادتر برای تعریف داستان‌هایشان استفاده کنند».

در حالی که گوشی‌های هوشمند در ثبت آسان خاطرات رو به رشد سریعی هستند، و حتی می‌توانند این خاطرات را تبدیل به تجربیاتی اشتراک‌گذاشتنی کنند، بعضی عکاسان همیشه ترجیح می‌دهند داستانشان را خودشان تعریف کنند و کنترل خلاقیت تصاویر را در دست خود داشته باشند. دوربین‌های مستقل مثل DSLR، بدون آینه و البته دوربین‌های بزرگ‌تر امکان این کار را به آن‌ها می‌دهند. بنابراین حداقل برای آینده‌ای نامعلوم، این دوربین‌ها هنوز جایی در قلب و ذهن بسیاری از افراد خواهند داشت.

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بدون عضویت در سایت

0

نظرات (3)

  • مهمان - محمدرضا

    این نکته رو هم باید گفت که امروزه رابط کاربری بسیاری از دوربین های موبایل بسیار پیشرفته شدند و نزدیک به تنظیمات DSLR ها
    پس اگر کمی از عکاسی و تنظیمات اطلاعات داشته باشید میتونید عکسهایی نزدیک به دوربین های DSLR بگیرید و لذت ببرید از عکاسی
    ایام به کام

  • مهمان - علی

    در آخر اضافه کنم گوشی های با لنز چند گانه تبلیغاتی هستند اگر خوب بودند دوربین های حرفه ای نیز چند لنز داشتند. پس فریب تبلیغات چند لنز رو نخورید . الان گوشی IPHONE SE 2020 با تک لنزی عکس های بهتر از GALAXY S20 میگیرد.

  • مهمان - Ssss

    جالب بود
    دستتون درد نکنه;););)

ورود به شهرسخت‌افزار

ثبت نام در شهر سخت افزار
ورود به شهر سخت افزار

ثبت نام در شهر سخت افزار

نام و نام خانوادگی(*)
لطفا نام خود را وارد کنید

ایمیل(*)
لطفا ایمیل خود را به درستی وارد کنید

رمز عبور(*)
لطفا رمز عبور خود را وارد کنید

شماره موبایل
Invalid Input

جزو کدام دسته از اشخاص هستید؟(*)

لطفا یکی از موارد را انتخاب کنید