چین که اخیرا به یکی از پیشتازان و فعالان خوشنام در زمینه کاهش مولفههای تاثیرگذار روی ایجاد تغییرات آب و هوایی نامطلوب تبدیل شده، به تازگی اولین پروژه از مجموعه هشت پروژه برنامهریزی شده برای جذب کربن را کلید زده است.
پروژه جدید چینیها برای جذب کربن در حالی کلید میخورد که حدود دو هفته پیش، Digital Journal، از آغاز به کار اولین کارخانه جذب و ذخیرهسازی کربن (CCS) در ابعاد تجاری، آنهم در زوریخ سوئیس خبر داده بود. هدف از فعالیت این کارخانه، جمع آوری و فروش مجدد گاز دی اکسید کربن (CO2) بهمنظور بهرهگیری مجدد از آن اعلام شده است. کربن جمعآوری شده در صنایع مختلفی قابل استفاده خواهد بود. به عنوان مثال، میتوان به فعالیت محققان دانشگاه کالیفرنیا اشاره کرد که موفق شدهاند کربن جمع آوری شده را به بتون قابل استفاده در پروژههای ساخت مسکن تبدیل کنند.
بنابر گزارش AFR Weekend، اولین پروژه CCS چین توسط شرکت دولتی Yanchang Petroleum کلید خواهد خورد. در قالب این پروژه، جمعآوری دی اکسید کربن از یک کارخانه پتروشیمی در نزدیکی شهر Xi'an در دستورکار قرار خواهد گرفت. با آغاز به کار این کارخانه، سالیانه ۸۰۰ هزار تن دی اکسید کربن جمعآوری خواهد شد. این مقدار کربن جمعآوری شده، معادل با خروج ۸۰۰ هزار خودرو از بزرگراهها در هر سال است.
در راهاندازی این پروژه، انستیتو Global CCS که در ملبورن استرالیا واقع شده نیز کمک قابل توجهی به محققان چینی کرده است. Tony Zhang مشاور ارشد این انستیتو در خصوص ابعاد این پروژه میگوید:
این پروژه یکی از هشت پروژه CCS در ابعاد گسترده و تجاری است که در مرحله بررسی و تایید قرار گرفته است. در ادامه نیز پروژههای دیگری را شاهد خواهیم بود.
پروژه جدید چینیها، بهطور ویژه، دی اکسید کربن را جمعآوری و آن را به میدانهای نفتی که پیش از این بهرهبرداری از آنها انجام شده و از دور خارج شدهاند تزریق میکند. این فرایند امکان پمپ نفت را از چاههایی که تا پیش از این ادامه استخراج از آنها غیراقتصادی به نظر میرسید فراهم خواهد کرد. این فرایند، Enhanced Oil Recovery نام دارد.
بنابر اعلام Global CCS Institute، در حال حاضر ۱۶ پروژه CCS در ابعاد گسترده در سراسر جهان به مرحله بهرهبرداری رسیده است و در طول ۱۲ تا ۱۸ ماه آینده نیز پنج کارخانه به مجموع یادشده اضافه خواهد شد. این انستیتو اعلام کرده چیزی بیش از یک دهه زمان لازم بوده تا محققان بتوانند کشورها را به بهرهبرداری از پروژههای CCS به عنوان راهکاری برای کاهش المانهای تاثیرگذار روی تغییرات آب و هوایی نامطلوب قانع کند. در حال حاضر، دو سوم پروژههای CCS در آمریکای شمالی راهاندازی شدهاند و از مجموع پنج پروژه جدید نیز، چهار مورد آنها در کانادا یا ایالات متحده آمریکا به مرحله بهرهبرداری خواهد رسید.
Samantha McCulloch تحلیلگر آژانس بینالمللی انرژی، از CCS به عنوان مجموعهای از تکنولوژیهای تاثیرگذار در جهت کاهش آلودگیهای ناشی از بهکارگیری سوختهای فسیلی یاد کرده است. راهکاری که در نهایت به استفاده مجدد از این منابع مهم و حیاتی در چرخه اقتصادی کشورها منجر خواهد شد.
با این تفاسیر، در اینجا یک پرسش مطرح میشود. با توجه به تمام مزایای مهم و حیاتی پروژههای CCS چرا این راهکار در ابعاد محدود در سطح جهانی به مرحله بهرهبرداری میرسد؟ پاسخ را باید در سرمایه لازم برای راهاندازی این پروژهها جست و جو کرد.
به بیان دیگر، سرمایهگذارها به سرمایهگذاری روی تکنولوژی که زودبازده نباشد حساسیت دارند. از سوی دیگر، هنوز مدلهای تجاری کافی برای اطمینان از بازدهی مناسب سرمایهگذاری در این حوزه در دسترس نیست. از نگاه دیگر میتوان سرمایهگذاری در این بخش را با آنچه در ابتدا، در قالب سرمایهگذاری روی انرژیهای تجدیدپذیر شاهد بودیم مقایسه کرد.
در نظر داشته باشید که با انجام تحقیقات گسترده در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر و بهکارگیری نوآوریهای جدید در تکنولوژیهای این بخش، حالا هزینه بهرهبرداری از انرژیهایی باد و خورشید بهطور چشمگیری کاهش یافته و شاهد شکلگیری بازار جدیدی هستیم که با سرعت در حال پیشرفت است.
با این تفاسیر باید منتظر ماند و دید آیا تکنولوژی جمع آوری و ذخیره کربن هم قادر خواهد بود این مسیر را با موفقیت طی کند؟!
نظر خود را اضافه کنید.
برای ارسال نظر وارد شوید
ارسال نظر بدون عضویت در سایت