یکی از اقشاری که این روزها در وضعیت بسیار نگرانکنندهای قرار دارند، معاملهگران رمزارز و هولدرهایی هستند که داراییهای زیادی در صرافیهای خارجی یا کیف پولهای بینالمللی دارند. این گروه دو هفته است که نمیدانند چقدر سود یا ضرر کردهاند. وضعیت دارایی آنها مانند یک متغیر مجهول است که نمیدانیم چقدر است؛ زیاد شده، کم شده یا حتی از بین رفته!
پولی که در قفسِ با کلید گمشده، مانده است!
با قطع ارتباط اینترنت که در چهاردهمین روز است، افرادی که کسب و کار آنها به صورت کامل با خارج از ایران در ارتباط بوده، در بغرنجترین شرایط ممکن بهسرمیبرند. بسیاری از این افراد از طریق معامله روزانه رمزارز ارتزاق کرده و این کار به یک شغل پاره وقت یا حتی تماموقت برای آنها تبدیل شده است.
اما در این بین، گروهی از افراد که به صورت کامل با صرافیهای رمزارز خارجی کار کرده و قسمت قابل توجهی از دارایی خود را در کیفپولهای خارجی نگه میدارند، بعد از خاموشی اینترنت ایران از شامگاه پنجشنبه 18 دیماه، هیچ اطلاعی از وضعیت پرتفوی خود ندارند.
تصور کنید که قیمت یک ارز دچار افت شدید شده یا وقت فروش یک ارز دیگر که مدتها برای حد فعلیش برنامهریزی شده بود، رسیده باشد؛ هولدرهای این ارزها هیچ کاری از دستشان برنمیآید و نمیتواند هیچ دستور خرید و فروشی بزنند.
وضعیت صرافیهای داخلی رمزارز: فقط زنده با تنفس مصنوعی
وضعیت برای کاربرانی که با صرافیهای داخلی نیز کار میکردند بهتر نیست. بررسیهای ما نشان میدهد که خرید بسیاری از رمزارزها به دلیل عدم اتصال سرورهای داخلی به بازارهای جهانی با شکست مواجه شده و از طرفی آپدیت قیمتها نیز مشخص نیست چطور انجام میشود.
گردانندگان این صرافیها نیز در اقدامی که در شرایط فعلی تنها کار عقلانی است، درصدد انتقال دارایی کاربران به کیفپولهای سرد هستند تا در صورت وقوع وقایع بدتر، بتوان ارزها را بازیابی کرد.
در این شرایط بدیهی است که حجم قابل توجهی از معاملات کاسته شده و غالب کاربران دست از کار کشیده و تنها نظارهگر وضعیت بیخبری و ناتوانی خود هستند!
تریدرها و هولدرها؛ دو گروه با یک بحران، اما زخمهای متفاوت
برخلاف تصور عمومی، قطع ارتباط اینترنت برای همه فعالان بازار رمزارز یک آسیب یکسان ایجاد نکرده است. تریدرهای فعال که استراتژی آنها بر مبنای معاملات روزانه یا نوسانگیری کوتاهمدت شکل گرفته، بیشترین فشار را متحمل شدهاند. این گروه معمولاً با نقاط ورود و خروج مشخص، حد ضرر فعال و مدیریت لحظهای بازار کار میکنند؛ اما در شرایطی که دسترسی به صرافی بهطور کامل قطع شده، عملاً تمام این ابزارهای کنترلی از کار افتادهاند.
برای یک تریدر، بازار بدون دسترسی یعنی از دست رفتن زمان، فرصت و در بسیاری موارد، اصل سرمایه.
تریدرها هر دقیقه ضرر میدهند، هولدرها هر روز در بیخبری میسوزند.
در مقابل، هولدرها اگرچه کمتر درگیر تصمیمهای لحظهای هستند، اما با نوع متفاوتی از نااطمینانی روبهرو شدهاند. آنها نه میتوانند در برابر ریزشهای شدید واکنش نشان دهند و نه در صورت رسیدن قیمت به اهداف از پیش تعیینشده، دارایی خود را نقد کنند.
این وضعیت، دارایی دیجیتال را از یک ابزار سرمایهگذاری به یک متغیر مجهول تبدیل کرده است؛ داراییای که هست، اما امکان هیچگونه تصمیمگیری درباره آن وجود ندارد.
پوزیشنهای اهرمی؛ لیکوئید شدن در سکوت کامل
یکی از خطرناکترین ابعاد این بحران، به پوزیشنهای اهرمی در بازار فیوچرز و مارجین بازمیگردد؛ بخشی که در بسیاری از گزارشها نادیده گرفته شده است. تریدرهایی که با لوریجهای بالا معامله میکنند، حتی با نوسانهای محدود چنددرصدی نیز در معرض لیکوئید شدن کامل قرار دارند.
در شرایط عادی، این کاربران با هشدارها، نوتیفیکیشنها و مدیریت لحظهای ریسک، جلوی فاجعه را میگیرند؛ اما حالا بازار حرکت میکند و حسابها بدون کوچکترین هشدار بسته میشوند.
لیکوئید شدن، بیصدا و بیهشدار؛ اینترنت قطع است، اما بازار هنوز حساب میکند.
مسئله نگرانکنندهتر اینجاست که بسیاری از این تریدرها حتی نمیدانند آیا پوزیشن آنها هنوز باز است یا مدتهاست لیکوئید شده. این «بیخبری مطلق» از وضعیت حساب، فشار روانی شدیدی ایجاد کرده و برای برخی به معنای از بین رفتن کامل سرمایهای است که شاید سالها برای آن زمان گذاشتهاند.
در این سناریو، اینترنت قطع شده، اما بازار بیوقفه و بیرحمانه به کار خود ادامه میدهد.
«بازار باز است، اما من کور شدهام»؛ روایت یک تریدر حرفهای
یکی از تریدرهای حرفهای که سالها در بازار فیوچرز فعالیت کرده، در گفتوگو با ما شرایط این روزها را اینطور توصیف میکند:
من چند پوزیشن باز داشتم که حد ضرر آنها خیلی دقیق تنظیم شده بود. بازار که نوسان میگیرد، معمولاً سریع وارد حساب میشوم، حجم را کم کرده یا کلاً خارج میشم. ولی اینبار فقط دیدم اینترنت قطع شد. نه میتونستم قیمت را ببینم، نه هشدار داشتم، نه حتی میدانستم بازار در چه وضعیست و چه کاری باید بکنم.
در بخشی از گفتگو این تریدر به ما گفت که پوزیشنهایی که روی آنها کار کرده بوده بسته شدند، بدون اینکه حتی بفهمد چه زمانی. او ادامه میدهد:
چند روز بعد که از طریق یک دوست در آنسوی مرزها توانستم قیمتها را چک کنم، فهمیدم دقیقاً همون سناریویی که همیشه از آن فرار میکردم اتفاق افتاده؛ بازار یه شادو زده، حد ضرر رد شده و کل پوزیشن لیکوئید شده. اما بدترین بخش این اتفاق ضرر مالی نبود، این حس بود که بازار جلوی چشمهایم در حال حرکت است و من از دستم هیچ کاری برنمیآید.
امنیت معلق؛ کنترل حساب دست شما نیست!
قطع دسترسی اینترنت فقط به معنی ناتوانی در معامله نیست؛ بلکه یک تهدید جدی امنیتی برای حسابهای رمزارزی محسوب میشود. کاربری که نمیتواند وارد حساب خود شود، عملاً امکان بررسی لاگهای ورود، بستن سشنهای فعال، تغییر رمز عبور یا غیرفعالسازی API Keyها را از دست میدهد. اگر پیش از این، کوچکترین نشتی امنیتی یا دسترسی مشکوکی وجود داشته باشد، کاربر در این شرایط کاملاً بیدفاع است.
نه امکان نظارت، نه بستن دسترسی، نه تغییر رمز؛ هیچ راهکاری برای بررسی امنیتی حساب نیست!
از سوی دیگر، بسیاری از تریدرهای حرفهای برای مدیریت سرمایه از API و ابزارهای جانبی استفاده میکنند. در نبود دسترسی، نه امکان متوقفکردن ربات وجود دارد و نه نظارت بر عملکرد آن. این یعنی حساب میتواند فعال باشد، معامله انجام دهد و حتی دچار زیان شود، بدون اینکه صاحب آن کوچکترین اطلاعی از وضعیت داشته باشد.
برای کاربران حرفهای، این وضعیت چیزی فراتر از اختلال بوده و به معنای اصل کلمه، یک ریسک امنیتی تمامعیار است.
مهاجرت اجباری برای اینترنت؛ تریدرها در جاده
در روزهای اخیر، سناریویی تلخ اما واقعی در میان تریدرهای رمزارز شکل گرفته است؛ مهاجرت موقت برای دسترسی به اینترنت آزاد. بسیاری از فعالان این بازار، برای مدیریت داراییهای خود ناچار شدهاند راهی شهرهای مرزی یا کشورهای همسایه شوند.
اولین انتخاب، شهر وان در ترکیه است ولی اقلیم کردستان عراق، ارمنستان و حتی نقاطی در نزدیکی مرزهای غربی کشور، به مقصد اضطراری تریدرهایی تبدیل شده که تنها هدفشان دسترسی به یک اتصال پایدار و باز اینترنت است.
در این شرایط برخی با سیمکارت خارجی، برخی با اینترنت رومینگ و برخی حتی با اقامت چندروزه در وان یا شهرهای مرزی، تلاش میکنند فقط برای چند ساعت یا چند روز، وضعیت حسابهای خود را سر و سامان دهند.
این وضعیت، تصویری عریان از بغرنج بودن شرایط فعلی است؛ جایی که برای دیدن دارایی دیجیتال، باید از مرزهای کشور عبور کرد. برای بسیاری از این افراد، این سفرها نه انتخاب، بلکه آخرین راه برای جلوگیری از زیانهای سنگینتر است.
تهشم همون پولی که درمیاری ازش الکی الکی خرج میشه یا تبدیل به نیست میشه..
نظر خود را اضافه کنید.
برای ارسال نظر وارد شوید
ارسال نظر بدون عضویت در سایت