اطلاعات تازه منتشرشده از کدهای هسته لینوکس نشان میدهد AMD در پردازندههای Zen 6 تنها به افزایش تعداد هستهها یا بهبود عملکرد اکتفا نکرده و در حال توسعه نوع جدیدی از هستههای پردازشی است. نکته جالب اینکه این هسته جدید ظاهراً از ترکیب بخشهایی از پنج نسل مختلف ریزمعماری Zen ساخته شده و رویکردی کاملاً متفاوت نسبت به نسلهای قبل دارد.
اگر این اطلاعات صحت داشته باشند، Zen 6 تنها یک ریزمعماری جدید برای بهروز نشان دادن پردازندههای AMD نخواهد بود. به نظر میرسد این شرکت در حال حرکت به سمت معماریهایی با هستههای تخصصیتر است که میتواند در سالهای آینده به افزایش بهرهوری انرژی منجر شود
هستهای جدید برای پایین نگه داشتن مصرف
اسناد مربوط به یک وصله جدید هسته لینوکس نشان میدهد AMD نوع تازهای از هستههای پردازشی را طراحی و نهایی کرده که با هستههای کوچک فعلی این شرکت (Zen C) تفاوت دارند و سیستمعامل نیز آنها را بهعنوان یک کلاس مستقل شناسایی میکند. در این Patch اشاره شده که این هستهها تاکنون در ساختار پردازنده بهصورت Unknown نمایش داده میشدند و اکنون برای مدیریت صحیح عملکرد و مصرف انرژی، باید به شکل جداگانه شناسایی شوند.
این موضوع نشان میدهد AMD عملاً در حال اضافه کردن سومین نوع هسته پردازشی به محصولات خود است که میتواند معماری پردازندههای آینده این شرکت را به شکل محسوسی تغییر دهد.
ترکیبی از پنج نسل معماری Zen
طبق تحلیل منتشرشده توسط افشاگر شناختهشده InstLatX64، این هسته کممصرف از بخشهای مختلف چند نسل Zen تشکیل شده است. ظاهراً این هستهها حاصل ترکیب زیر هستند.
- معماری مجموعه دستورالعمل (ISA) منطبق بر Zen 6
- ریزمعماری متعلق به Zen 5
- واحد محاسبات ممیز شناور (FPU) متعلق به Zen 4
- حافظه کش سطح دوم (L2 ) متعلق به Zen 3
- حافظه کش سطح سوم (L3) متعلق بخ Zen 2
در نگاه اول این ترکیب عجیب به نظر میرسد، اما احتمالاً AMD به جای طراحی یک هسته کاملاً جدید، تصمیم گرفته از بلوکهای سختافزاری اثباتشده نسلهای قبلی استفاده کند. چنین رویکردی میتواند هم زمان توسعه را کاهش دهد و هم ریسک طراحی را پایین بیاورد.
سه نوع هسته در یک پردازنده
اگر این اطلاعات صحت داشته باشد، پردازندههای آینده AMD دیگر تنها از دو نوع هسته تشکیل نخواهند شد. هستههای Performance همچنان وظیفه اجرای پردازشهای سنگین را بر عهده دارند، هستههای Efficiency برای بارهای کاری سبکتر و با مصرف انرژی کمتر استفاده میشوند و حالا هم یک دسته سوم اضافه شده که Low Power نام دارد و هدف اصلی آن اجرای پردازشهای بسیار سبک با حداقل مصرف انرژی است.
به بیان ساده، زمانی که کامپیوتر فقط در حال سینک کردن فایلها، دریافت اعلانها یا اجرای پردازشهای پسزمینه باشد، این هستههای جدید میتوانند وظایف را با مصرف تنها چند وات انجام دهند و هستههای قدرتمند را خاموش نگه دارند.
بیشترین مزیت این طراحی احتمالاً در دستگاههای قابل حمل دیده خواهد شد. لپتاپها، کنسولهای دستی و مینیکامپیوترها میتوانند پردازشهای سبک را به این هستهها بسپارند و در نتیجه شارژدهی باتری افزایش یافته و تولید گرما نیز کاهش پیدا کند.
البته میزان موفقیت این ایده تنها به سختافزار وابسته نیست. سیستمعامل و نرمافزارها نیز باید بتوانند وظایف را بهدرستی میان سه نوع هسته مختلف توزیع کنند؛ در غیر این صورت بخش مهمی از مزایای این طراحی از بین خواهد رفت.
AMD تاکنون هیچ اطلاعات رسمی درباره عملکرد یا بهرهوری این هستههای جدید منتشر نکرده و مشخص نیست استفاده از اجزای چند نسل مختلف Zen در یک هسته واحد در عمل چه نتایجی به همراه خواهد داشت.
نظر خود را اضافه کنید.
برای ارسال نظر وارد شوید
ارسال نظر بدون عضویت در سایت