سازمان فضایی ناسا با پرتاب موفقیتآمیز جدیدترین رصدخانه پیشرفته خود، تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن (Nancy Grace Roman)، گامی بزرگ در جهت کاوش ساختارهای کیهانی برداشت. این تلسکوپ پیشرفته ۴.۳ میلیارد دلاری که با موشک فالکون شرکت اسپیسایکس به فضا پرتاب شد، عازم نقطه لاگرانژی دوم (L2) در فاصله ۱.۵ میلیون کیلومتری زمین است.
تلسکوپ فضایی رومن که به افتخار نخستین مدیر ارشد اخترشناسی ناسا نامگذاری شده، از حیث جمعآوری دادهها یک غول بیرقیب به شمار میرود. در حالی که تلسکوپ فضایی هابل طی ۳۰ سال فعالیت خود در مجموع ۱۷۲ ترابایت داده علمی جمعآوری کرده، رصدخانه رومن به تنهایی روزانه حدود ۱.۴ ترابایت داده علمی را به زمین ارسال خواهد کرد.
بررسی یکماهه رومن از کهکشان راه شیری معادل ۱۰۰ سال رصد هابل برآورد میشود.
با وجود اینکه ابعاد آینه اصلی این تلسکوپ حدود ۲.۴ متر و هماندازه با هابل است، به لطف فناوریهای نوین، وزنی کمتر از یکچهارم آینه هابل دارد.
قلب تپنده این تلسکوپ شامل دو ابزار فوقپیشرفته است: ابزار میدان دید باز (WFI) مجهز به یک دوربین فروسرخ ۳۰۰ مگاپیکسلی با ۱۸ سنسور چیدمانیافته و ابزار کرونوگراف (Coronagraph) که با مسدود کردن نور خیرهکننده ستارگان والد، امکان تصویربرداری مستقیم از سیارات کمنور مجاور را فراهم میسازد.
در کرونوگراف رومن برای اولین بار در فضا از آینههای تغییر شکلپذیر (Deformable Mirrors) بهره گرفته شده که با هزاران پیستون مینیاتوری در مقیاس نانومتر و پیکومتر تغییر شکل میدهند تا هرگونه خطای اپتیکی و شکست نور ستاره را خنثی کنند.
به گزارش Mashable، تلسکوپ رومن با اتکا به روش همگرایی گرانشی خرد (Microlensing)، روش گذر (Transit) و تصویربرداری مستقیم، قادر به شناسایی سیارات فراخورشیدی هماندازه مریخ و حتی سیارات سرگردان بدون ستاره مادر خواهد بود.
علاوه بر این، میدان دید وسیع پانورامای رومن به اخترشناسان اجازه میدهد با اندازهگیری اعوجاجهای جزئی در شکل کهکشانهای دوردست، نقشهای سهبعدی و فراگیر از توزیع و خوشهبندی ماده تاریک در طول تاریخ کیهان ترسیم کنند.
این تلسکوپ برای یک مأموریت اولیه ۵ ساله طراحی شده و امکان سوختگیری مداری در آینده نیز برای آن پیشبینی شده است.
نظر خود را اضافه کنید.
برای ارسال نظر وارد شوید
ارسال نظر بدون عضویت در سایت