استفاده از هوش مصنوعی مولد معمولاً به تولید متن و تصویر محدود میشود، اما یک بلاگر تکنولوژی ژاپنی تصمیم گرفته با کمک Google Gemini، یک مادربرد برای پردازنده کلاسیک x86 طراحی کند. چالشها و نتیجه این پروژه را در ادامه این خبر بخوانید.
این روزها هوش مصنوعی مولد (Generative AI) در همه جا حضور دارد، اما کمتر شنیده میشود که از آن خارج از حوزههای تولید محتوا یا کدنویسی استفاده شود. اما «Ikejima»، بلاگر و مهندس سختافزار ژاپنی، تصمیم گرفت با کمک هوش مصنوعی جمینای (Gemini) شرکت گوگل، یک مادربرد برای پردازنده کلاسیک x86 طراحی و پیادهسازی کند.
هدف پروژه ساده اما جاهطلبانه بود؛ طراحی بردی برای پردازنده اینتل 8086، تراشهای که معماری x86 را در سال ۱۹۸۷ پایهگذاری کرد. Ikejima برای این کار از یک کپی ژاپنی این پردازنده به نام NEC V30 استفاده کرد که هنوز با قیمت ناچیزی در بازار یافت میشود.
او به جای طراحی یک مادربرد کامل، تصمیم گرفت از میکروکنترلر ارزانقیمت Raspberry Pi Pico RP2040 به عنوان یک بستر کنترلی استفاده کند. او نام این بُرد را به جای مادربرد، «گهواره (Cradle) گذاشت، چرا که فاقد اتصالات جانبی رایج بود و صرفاً وظیفه تغذیه و مدیریت پردازنده را بر عهده داشت.
نقش Gemini در پروژه
Ikejima برخلاف رویکرد Vibe Coding که در آن کاربر بدون دانش فنی صرفاً به هوش مصنوعی تکیه میکند، از جمینای به عنوان دستیار برای حذف کارهای تکراری استفاده کرد. او با کمک اسکریپتهای پایتون در نرمافزار KiCad طراحی مدار را انجام داد و از جمینای خواست تا نرمافزار پایه را به زبان C++ بنویسد.
هوش مصنوعی همچنین در نوشتن اسمبلر و Disassembler کمک شایانی کرد تا Ikejima بتواند برنامههای خود را مستقیماً روی پردازنده V30 اجرا کند. هوش مصنوعی حتی پیشنهاد داد که از هسته دوم رزبری پای برای دیباگ کردن استفاده شود تا تداخلی در کلاک سیستم ایجاد نشود.
محدودیتهای AI
همه چیز خوب پیش میرفت تا زمانی که قطعات مونتاژ شدند و مدار روشن شد، اما کار نکرد! هوش مصنوعی Gemini برای رفع مشکل تغییراتی را پیشنهاد میکرد که از نظر فیزیکی و هزینه منطقی نبودند. Ikejima با استفاده از لاجیک آنالایزر متوجه شد که در طراحی مدار یک اتصال کوتاه وجود دارد.
تراشههای کلاسیک 8086 از پایههای مشترک برای آدرس و داده استفاده میکنند و در هر سیکل ساعت بین آنها سوئیچ میکنند. Gemini نتوانسته بود این ویژگی بدیهی سختافزاری را درک کند و مداری طراحی کرده بود که عملاً پایههای پردازنده را اتصال کوتاه میکرد. اگر مکانیزم محافظت پورت USB نبود، احتمال آسیب دیدن قطعات یا حتی آتشسوزی وجود داشت.
پس از دخالت انسانی و رفع باگهای سختافزاری و حل مشکل بانکهای حافظه که در 8086 به صورت زوج و فرد جدا شدهاند، سیستم سرانجام راهاندازی شد. Ikejima توانست نسخهای از سیستمعامل HI-DOS را روی این برد دستساز اجرا کند.
نظر خود را اضافه کنید.
برای ارسال نظر وارد شوید
ارسال نظر بدون عضویت در سایت