به تازگی نتایج یک بررسی در وب منتشر شده که برای متخصصان حوزه گوشی و حافظه سوالات زیادی مطرح کرده است. آزمایش مذکور روی حافظه نسخه ۱ ترابایتی آیفون ۱۸ پرو مکس، از افت شدید سرعت نوشتن پس از پر شدن کش خبر میدهد. با این وجود آیا اپل برای افزایش ظرفیت ذخیرهسازی، به سراغ NAND کندتر رفته است؟
خرید آیفون با حافظه داخلی یک یا دو ترابایت، هزینه بسیار بیشتری روی دست کاربر میگذارد؛ اما آیا فضای ذخیرهسازی بیشتر، همیشه با عملکرد بهتر همراه است؟ بنابر گزارش رسانه Tom's Hardware، آزمایش کانال سختافزاری HOMOLAB در Bilibili، پرسشهایی درباره این موضوع ایجاد کرده است.
در این آزمایش، آیفون ۱۸ پرو مکس ۱ ترابایتی با حافظه NAND نوع QLC با آیفون ۱۸ پرو ۵۱۲ گیگابایتی مجهز به TLC مقایسه شده است. نتایج، اختلاف عملکرد در برخی بارهای کاری و افت چشمگیر سرعت نوشتن پس از پر شدن کش را نشان میدهند.
البته این یافتهها به نمونه آزمایششده مربوط هستند و بهتنهایی استفاده از حافظه مشابه در تمام نسخههای ۱ و ۲ ترابایتی را ثابت نمیکنند.
QLC در برابر TLC؛ تفاوت از کجا میآید؟
در حافظه TLC، هر سلول سه بیت داده نگه میدارد، درحالیکه این مقدار در QLC به چهار بیت میرسد. تراکم بیشتر QLC امکان تولید حافظههای پرظرفیتتر را فراهم میکند، اما میتواند با محدودیتهایی در سرعت نوشتن همراه باشد.
گوشیهای مدرن برای پنهان کردن این محدودیت از کشهای سریع استفاده میکنند. تا زمانی که حجم داده از ظرفیت کش فراتر نرفته باشد، عملکرد حافظه میتواند بسیار سریع به نظر برسد. مشکل زمانی آشکار میشود که نوشتن مستقیم روی لایههای کندتر NAND آغاز شود.
افت سرعت پس از پر شدن کش
طبق نتایج گزارششده از HOMOLAB، سرعت اولیه نوشتن در نمونه آزمایششده بیش از ۳۰۰۰ مگابایت بر ثانیه بود. پس از پر شدن کش SLC، سرعت میانگین بافر ثانویه به حدود ۵۷۸ مگابایت بر ثانیه رسید. در ادامه، سرعت نوشتن روی QLC به میانگین حدود ۷۹٫۴ مگابایت بر ثانیه کاهش یافت و حداقل ثبتشده به ۲۵٫۶ مگابایت بر ثانیه رسید.
در شرایطی که حدود ۶۰ درصد فضای ذخیرهسازی دستگاه پر شده بود، ظرفیت کش SLC نیز از حدود ۲۵۰ گیگابایت به نزدیک ۵۸ گیگابایت کاهش پیدا کرد. در همین وضعیت، میانگین سرعت نوشتن مستقیم روی QLC به حدود ۴۵ مگابایت بر ثانیه رسید و کمترین سرعت ثبتشده ۱٫۱ مگابایت بر ثانیه بود.
این اعداد مربوط به نوشتن مداوم و سنگین هستند و نباید بهعنوان سرعت ثابت حافظه در استفاده روزمره تفسیر شوند.
آیا کاربر عادی متوجه تفاوت میشود؟
احتمالاً بیشتر کاربران در فعالیتهایی مانند پیامرسانی، مرور وب و عکاسی معمولی با چنین شرایطی مواجه نمیشوند. اما برای افرادی که با فایلهای حجیم، انتقال ویدئو یا تهیه نسخههای پشتیبان سروکار دارند، عملکرد حافظه پس از پر شدن کش اهمیت بیشتری پیدا میکند.
بااینحال، نتایج فعلی بهتنهایی ثابت نمیکنند که فیلمبرداری ProRes یا سایر قابلیتهای حرفهای آیفون در تمام شرایط با مشکل مواجه میشوند. برای چنین نتیجهای، آزمایشهای اختصاصی با نرخ داده و شرایط واقعی ضبط لازم است.
آیا اپل در مدلهای گرانتر از حافظه کندتری استفاده کرده است؟
یافتههای HOMOLAB، استفاده از QLC را در نمونه ۱ ترابایتی بررسیشده نشان میدهند. گزارشهای ثانویه نیز مدلهای ظرفیت بالاتر را به حافظه QLC نسبت میدهند. بااینحال، اپل نوع NAND را برای هر ظرفیت بهطور رسمی اعلام نمیکند و آزمایش یک دستگاه برای تعمیم قطعی به تمام نسخههای بازار کافی نیست.
بنابراین، مسئله اصلی فقط کند بودن یا نبودن حافظه نیست. پرسش مهمتر این است که آیا خریدار نسخههای پرظرفیتتر، در ازای هزینه بیشتر، در برخی شرایط نوشتن سنگین با محدودیت عملکردی مواجه میشود یا خیر.
در نهایت باید بگوییم که آزمایش HOMOLAB مدعی است که حافظه QLC در نمونه ۱ ترابایتی آیفون ۱۸ پرو مکس، پس از پر شدن کش و در شرایط نوشتن مداوم، میتواند با افت چشمگیر سرعت همراه شود. بااینحال توجه داشته باشید که نتایج آزمایشگاهی نباید بدون توجه به شرایط آزمون به عملکرد تمام کاربران تعمیم داده شوند. برای قضاوت دقیقتر درباره همه پیکربندیها، به نمونههای بیشتر و آزمایشهای مستقل نیاز است.
نظر خود را اضافه کنید.
برای ارسال نظر وارد شوید
ارسال نظر بدون عضویت در سایت