در یک اتفاق تلخ و البته آموزنده، گزارش اولیه هیئت ملی ایمنی حملونقل آمریکا نشان میدهد اختلال در سامانه GPS که همزمان با یک رزمایش ارتش آمریکا رخ داده بود، احتمالاً یکی از عوامل مؤثر در سقوط یک هواپیمای امدادی در ایالت نیومکزیکو بوده است. این سانحه به برخورد هواپیما با کوه و جان باختن تمام سرنشینان آن انجامید.
در این حادثه یک هواپیمای دوموتوره Beechcraft King Air هنگام نزدیک شدن به فرودگاه مقصد اعلام کرد سیگنال GPS خود را از دست داده است. همزمان چند هواپیمای دیگر حاضر در منطقه نیز اختلال مشابهی را گزارش کردند و کنترل ترافیک هوایی متوجه شد ارتش آمریکا در همان محدوده در حال اجرای یک رزمایش GPS Jamming یا ایجاد پارازیت روی سامانه موقعیتیابی ماهوارهای است.
رزمایش ارتش آمریکا و سقوط هواپیما
حدود پنج دقیقه بعد از گزارش اختلال جیپیاس، کنترلرهای پرواز از ارتش خواستند این تمرین را متوقف کند و اندکی بعد نیز سامانه GPS هواپیما دوباره شروع به دریافت اطلاعات از ماهوارهها کرد. با این حال خلبانان که دیگر به ناوبری ماهوارهای اطمینان نداشتند، تصمیم گرفتند ادامه مسیر را بهصورت پرواز دیداری (VFR) انجام دهند و به نشانههای بصری تکیه کنند.
مشکل اینجا بود که حادثه در شبی بدون نور ماه و در تاریکی تقریباً مطلق رخ داد که تشخیص افق و عوارض زمین را حتی برای خلبانان باتجربه نیز بسیار دشوار میکند. گزارش اولیه میگوید خلبانان احتمالاً چراغهای شهر مقصد را مشاهده کرده بودند، اما متوجه نشدند که رشتهکوه Capitan با ارتفاعی بیش از ۱۰ هزار فوت همچنان میان آنها و فرودگاه قرار دارد.

دادههای ثبتشده نشان میدهد خلبانان در آخرین لحظات تلاش کردند ارتفاع هواپیما را افزایش دهند، اما فرصت کافی برای عبور از کوه وجود نداشت و هواپیما در ارتفاع حدود ۹,۹۵۰ فوت با دامنه کوه برخورد کرد. نکته قابل توجه این است که هواپیما تا لحظه برخورد همچنان تحت کنترل خلبانان قرار داشت و سانحه از نوع برخورد کنترلشده با زمین (CFIT) محسوب میشود؛ یعنی هواپیما بدون نقص فنی جدی و در حالی که خدمه کنترل آن را در اختیار دارند، با زمین یا موانع برخورد میکند.
هیئت ملی ایمنی حملونقل آمریکا تأکید کرده است که بررسیها همچنان ادامه دارد و هنوز نمیتوان علت نهایی سانحه را اعلام کرد. با این حال بازرسان معتقدند اگر اختلال GPS رخ نمیداد، خدمه احتمالاً میتوانستند کل مسیر را با سامانه ناوبری برنامهریزیشده طی کنند و نیازی به تغییر روش پرواز در مراحل پایانی نداشتند.
این حادثه بار دیگر توجهها را به پیامدهای احتمالی ایجاد پارازیت روی سامانه GPS جلب کرده است. اگرچه این فناوری کاربردهای نظامی مهمی دارد، اما میتواند زنجیرهای از شرایط خطرناک را برای هواگردهای غیرنظامی رقم بزند.













نظر خود را اضافه کنید.
برای ارسال نظر وارد شوید
ارسال نظر بدون عضویت در سایت