یکی از موارد هیجانانگیزی که در رابطه با رویدادهای بزرگ وجود دارد، استفاده از تکنولوژیهای جدید در این مراسمها است و بدون شک جامجهانی ۲۰۱۸ روسیه هم از چنین قاعدهی مستثنی نیست. با ما در بررسی ۵ تکنولوژی برتری که در این رویداد مورد استفاده قرار گرفتهاند همراه شوید.
بدون شک این روزها توجه همهی رسانهها و حتی مردم به مسابقات جام جهانی فوتبال در روسیه است و میلیاردها انسان در سراسر کرهی زمین در حال تماشا و دنبال کردن این مسابقات هستند. با این حال بر هیچ کسی هم پوشیده نیست که همواره سعی شده در این صنعت چند میلیارد دلاری جدیدترین تکنولوژیها به کار گرفته شود و این گونه ضمن فراهم آوردن تجربهای لذتبخشتر برای علاقمندان این حوزه، از اشتباهات و مسائلی که منجر به تلخ شدن این تجربه میشود هم جلوگیری کنند که از نمونههای بارز آن میتوانیم به تکنولوژي VAR اشاره کنیم. در این مقاله میخواهیم ۵ تکنولوژي برتری که در این رقابتها به طور جدی به کار گرفته شدهاند را به شما معرفی کنیم که اگر چه ممکن است در گذشته هم از این موارد استفاده شده باشد، اما اولین بار است که از آنها به طور جدی در یک مسابقهي رسمی استفاده شده است.
کمک داور ویدیویی (VAR)
تکنولوژي VAR که مخفف عبارت Video Assisted Referees به معنی کمک داوران ویدیویی است، بدون شک مهمترین سیستمی است که در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه به کار گرفته شده است. البته عدهای از لفظ تکنولوژی برای آن استفاده نمیکنند و آن را صرفاً یک بازبینی سادهی ویدیویی مینامند که صرفاً شرایط بازبینی همان فیلمهای ضبط شدهی دوربینهای بازی را فراهم میکند که کاملاً شبیه بازپخش صحنههای تکرار و آهسته درون بازی است.
همان گونه که بیان شد، ایده پشت مسئله بسیار ساده است و صرفاً شرایطی فراهم شده که در صورت نیاز، به توان به طور دقیقتری در رابطه با آفسایدها و پنالتیها تصمیم گرفته شود و همچنین داور بازی هم به تواند از دوربینهای پرشمار درون ورزشگاه بازی در تصمیمگیریهای خودش بهره ببرد.
VAR برای اولین بار و به صورت رسمی در جام کنفدراسیونهای سال ۲۰۱۷ گذشته به کار گرفته شد. سیستم دقیق این تکنولوژي به این گونه است که در ابتدا تیمی ۴ نفره (یک رهبر و سه نفر دستیار) در اتاقی مخصوص به نام VOR (Video Operation Room-اتاق عملیات ویدیو) مستقر میشوند و به تمامی نماهای دردسترس بازی دسترسی دارند و در صورت درخواست داور، به او در موارد مشخصی کمک میدهند و به نوعی چشمان اضافی داور در اتفاقات و مسائل درون بازی هستند. با این حال اگر تیم مورد نظر نتواند نظر دقیقی در رابطه با مسئله به دهد، خود داور شخصاً به مانیتور کنار زمین مراجعه کرده و با دیدن نماهای مورد نیاز از صحنهی مورد بحث، تصمیم نهایی را اتخاذ میکند. باید به این نکته توجه کنید که موارد استفاده از کمک داور ویدیویی محدود به موارد زیر است:
- بررسی صحنههای مربوط به گل و بررسی شرایط پذیرش یا عدم پذیرش آن
- تصمیم در مورد پنالتی
- تصمیم در رابطه با کارت قرمز مستقیم (کارت زرد دوم را شامل نمیشود)
- بررسی این که باید کارت قرمز بدهد یا کارت زرد
اما شاید برای شما جالب باشد که بدانید افراد حاضر در اتاق VOR میتوانند با استفاده از ارتباطات رادیویی بیسیم به طور مستقیم با داور صحبت کنند (رهبر اتاق VOR). همچنین آنها به ۳۳ دوربین، شامل ۸ دوربین از نوع دوربینهای فوق آهسته (super-slow motion) و ۴ دوربین مافوق آهسته (ultra-slow motion) مستقر درون ورزشگاه و همچنین ۲ دوربین مخصوص برای آفسایدها دسترسی دارند که که تصویر همگی آنها از طریق یک سیستم رادیویی مبتنی بر فیبر به این اتاق ارسال میشود که البته در بازیها حذفی، ۲ دوربین مافوق آهسته دیگر هم به این مجموعه اضافه خواهد شد.
کمک داور ویدیویی (VAR)
با این حال این سیستم بدون مشکل هم نیست و جدای از اشتباهاتی که ممکن است داور در تصمیمگیریهای خودش داشته باشد، در مسابقهی فینال A-League استرالیا به دلیل مشکلات فنی پیش آمده، تیم فنی پشت این سیستم نتوانست به یکی از دوربینهای مهم برای بررسی زاویه گل شدن توپ دسترسی پیدا کند و برای همین تصمیم کاملاً اشتباهی حتی با استفاده از این سیستم گرفته شد. با این حال فیفا همواره سعی کرده است که این سیستم را بهبود ببخشد و در این زمینه با استفاده از برنامهای به نام VAR Information System به پخشکنندههای تلویزیونی، گزارشگران درون ورزشگاه و حتی آنالیزکنندههای تیمهای درونی بازی که درون ورزشگاه قرار دارند این امکان را اهدا کرده که آنان هم بتوانند به تصاویر دسترسی پیدا کنند و حتی در صورت نیز بتوانند به صورت خودکار با استفاده از یک تبلت ویژه به رسم عناصر بصری برای تصاویر در دسترس خود بپردازند. از این مسئله میتوان برای آنالیزهای مرتبط با بازی هم استفاده کرد و به عنوان نمونه شما میتوانید در ویدیوی زیر نحوهی عملکرد چنین چیزی را به وضوح مشاهده کنید.
ویدیو سیستم EPTS و استفاده از آن در آنالیزها
با این حال بزرگترین مشکل این سیستم این است که استفاده از آن روند بازی را کند میکند و بزرگترین نمونهی آن را میتوانیم در بازی ایران با پرتغال بدانیم که داور بازی خود به تنهایی بیش از ۱۰ دقیقه از زمان بازی ۹۰ دقیقهای را تلف کرد و برای همین پس از استفاده از این سیستم در جام جهانی ۲۰۱۸، مخالفان سرسختی برای این سیستم و روش استفاده از آن در بازیها به وجود آمده است.
ویدیوهای 4K UHD و واقعیت مجازی (VR)
تقریباً ما در هر جامجهانی با نوع جدیدی از انتشار و پخش تصاویر از ورزشگاههای مواجه بودیم و امسال نیز تکنولوژی ارسال تصاویر با کیفیت 4K Ultra High Definition (UHD) به موارد قبلی اضافه شد. با این که در جامجهانی گذشته هم به صورت آزمایشی از چنین قابلیتی استفاده شده بود، اما در مسابقات ۲۰۱۸ روسیه بود که از آن به صورت فراگیر استفاده شد و تقریباً تمام ارسالکنندههای مشهور تلویزیونی از این تکنولوژي استفاده کردند.
با این حال به دلیل مشکلات موجود در ارسال رادیویی این کیفیت، چنین تصاویری در قالب کانالهای اینترنتی در دسترس بودند که بعضاً در مواردی صرفاً میتوانستند از حداکثر ۱۰ هزار مخاطب همزمان پشتیبانی کنند که از نمونههای آن میتوانیم به کانال BBC و پخش کننده ویدیویی اینترنتی آنها iPlayer اشاره کنیم. این کانال مشهور تلویزیونی همچنین دارای یک خط ارسال تصاویر واقعیت مجازی بود که از طریق اپلیکیشن BBC Sport VR قابل دسترسی است و به کاربران این اجازه را میدهد که با این هدستهای به تماشای بازی از دل ورزشگاه بپردازند که در جای خود نمونهی بسیار هیجانانگیزی بوده و هست.
کانال بیبیسی اسپورت ویآر
ارتباطات 5G در روسیه
با این که این جامجهانی زودتر از زمان راهاندازی رسمی ارتباطات 5G آغاز به کار کرد اما هر دو کمپانی مخابراتی TMS و Megafon که شرکای ارتباطی جامجهانی هستند، به صورت آزمایشی این تکنولوژي را در خلال این مراسم در دسترس عموم قرار دادند.
انتظار میرود که این تکنولوژی به صورت تجاری در سال ۲۰۱۸ و به طبق برنامهریزیها در دسترس قرار بگیرد و سرعت بسیار بالایی را در کنار تاخیر بسیار پایین در دسترس مصرفکنندگان قرار بدهد و این گونه زمینهساز خلق تجربههای جدید برای طرفداران فوتبال فراهم بشود. به عنوان نمونه در جریان برگزاری المپیک زمستانی ۲۰۱۸ در پیونگچانگ چین، اینتل توانست به لطف همین تکنولوژی، تصاویر ۳۶۰ درجه واقعیت مجازی را خلق کرده و آن را در دسترس ارسالکنندههای تصاویر مراسم قرار بدهد.
همچنین در حدود سه هفتهی پیش هم دو کمپانی Ericsson و MTS از این مسئله رونمایی کردند که آنها میخواهند وسیعترین استفاده تا به الان از تکنولوژی پیشرفته Massive MIMO را در روسیه داشته باشند و برای این مسئله هم پیشبینی راهاندازی ۴۰ ایستگاه 5G در ۷ مکان از ۱۱ مکان میزبان مسابقات جامجهانی را پیشبینی کرده بودند. این شبکهها قرار است که تمامی استادیومها و مناطق حضور طرفداران از جمله ایستگاههای حمل و نقل و مکانهای مهم گردشگری را پوشش بدهند.
فوتبالیستهای معروف با توپ Telstar کمپانی آدیداس
توپ Telstar کمپانی آدیداس
آدیداس یکی از بزرگترین تولیدکنندگان لوازم ورزشی از سال ۱۹۷۰ تا به الان توپ تمامی مسابقات جامجهانی را تهیه کرده است و همواره سعی کرده در تهیه این توپها از جدیدترین تکنولوژیهای موجود هم استفاده کند. با این که در هر دوره تعدادی از دروازهبانان از توپهای جامجهانی شکایت میکنند اما روند رو به تکامل این توپها هیچ گاه متوقف نشده و امسال هم نوبت به حضور توپ Telstar 18 در مسابقات است.
آدیداس در رابطه با توپ جدید خود روی این مسئله تاکید کرده است که محصول آنها از پایداری و استقامت خوبی هم در استادیومها (چمن) و هم در کوچه و خیابان (آسفالت و ...) برخوردار است. اما شاید مهمترین قابلیتی که در توپهای جدید تعبیه شده است را به توان در تکنولوژی ارتباطی NFC یا همان Near Field Communication بدانیم که دقیقاً مشابه آن در گوشیهای همراه و سیستمهای Apple Pay و Android Pay استفاده شده است و زمینهی برقراری ارتباط میان این توپ و گوشیهای هوشمند را فراهم میکند.
با این که همچنان چیپهای استفاده شده در این توپها جای کار دارد ولی این توپها به راحتی میتوانند با ساعت داور در میانه میدان ارتباط برقرار کرده و از گل شدن یا نشدن توپ به او خبر بدهد. همچنین آدیداس در گذشته از نمونههایی از این چیپها در توپی هوشمند به نام miCoach هم استفاده کرده بود که با استفاده از آن میتوانستیم سرعت حرکت توپ و همچنین مسیر حرکت آن را به راحتی تشخیص بدهیم که البته در جریان بازیها از مقاومت و پایداری خوبی برخوردار نبود.
نظر شما در مورد تکنولوژیهای استفاده شده در جامجهانی ۲۰۱۸ روسیه چیست؟
نظر خود را اضافه کنید.
برای ارسال نظر وارد شوید
ارسال نظر بدون عضویت در سایت