نیمه شب آواره

[AMD>INTEL]

کاش مــی رفتم به جنگ سرنوشت

می گرفتـــم بــــــــاز پس عشق تو را



بـــــار دیــــگر مال من بودی , اگر

می شکــــستم غـــــــــلها , زنجیرها



کاش تنهــــا یک خــــــطِ تقدیر را

می نوشتــــم من کمی با دست خود



چشمهـــــایت را بـــــه نامم می زدم

از میــــان هست هـــا و نیست هـــا



کاش می شـــد روی بـــوم عاشقی

طرح لبخند تـــو را تـــــرسیم کرد



رنگ دریا را بـــه چشمانت کشید

قــــلب پاکت را کمــی تقسیم کرد



کاش می شد بار دیـگر حس کنم

دستهایــت شانه ات مــال من است



بـــــــارها افسوس فقط رویاست این

چاره اش تنها فقط خوابیدن است



کاش این من , این منِ حـــــالا نبود

نــــاامید و خسته از دنیـــــــا نبود



کاش این مــن بــــار دیگر من شود

تـــــــــــا بسازد زندگی را بــــــــارها



کاش می شد آخــــر هر جمله ای

نقطه ای باشد بـــــرای هر شروع



تـــــــا کنیم آغاز یک بــــــــار دگر

قــصه ای از رازهـــا از رمزهـــــا