گروهي از دانشمندان آمريكايي مي‌گويند: شكر موجود در ميوه‌هايي مانند سيب و پرتغال را مي‌توان به نوع تازه‌اي از سوخت اتومبيل كه تصاعد كربني آن كم است، تبديل كرد.

به گزارش پايگاه اينترنتي بي‌بي‌سي، پژوهشگران در نشريه "نيچر" نوشتند كه سوخت به دست آمده از فراكتوز (قند ميوه) حاوي مقدار خيلي بيشتري انرژي در مقايسه با اتانول است.

منتقدان سوخت‌هاي زيستي به دست آمده از گياهان مي‌گويند كه اين شيوه باعث افزايش بهاي مواد غذايي مي‌شود.

در اتحاديه اروپا و آمريكا سياستمداران سوخت‌هاي زيستي (‪ (biofuel‬را با آغوش باز پذيرفته‌اند چرا كه آن را راهي براي كاهش تصاعد دي اكسيد كربن و وابستگي به نفت وارداتي مي‌دانند.

منتقدان مي‌گويند كه سوخت‌هاي زيستي كنوني، چه ديزلي كه محصول روغن نخل است و چه اتانولي كه حاصل ذرت است، كشاورزان را تشويق مي‌كند زمين‌هاي خود را صرف توليد سوخت كنند كه در اين ميان قيمت مواد غذايي افزايش مي‌يابد.

اكنون دانشمندان در دانشگاه ويسكانسين-مديسون آمريكا مي‌گويند كه يك شكر ساده به نام فراكتوز را مي‌توان به سوختي كه داراي مزاياي بسياري نسبت به اتانول است ،تبديل كرد.

اين سوخت "ديمتيلفوران" (‪ (dimethylfuran‬نام دارد و مي‌تواند ‪۴۰‬درصد بيش از اتانول انرژي ذخيره كند، به علاوه به راحتي اتانول تبخير نمي‌شود و ثبات بيشتري دارد.

اين گروه از دانشمندان مي‌گويند كه فراكتوز را مستقيما مي‌توان از ميوه‌ها و گياهان گرفت يا آن را از گلوكز ساخت.

با اين حال مطالعه بيشتري براي بررسي عواقب زيست محيطي اين نوع سوخت لازم است.

همزمان ، محققان بريتانيايي مي‌گويند كه هم اكنون فناوري لازم براي توليد بيوديزل نه فقط از روغن نخل بلكه از طيفي از مواد از جمله چوب، علف هرز و كيسه‌هاي پلاستيكي وجود دارد.

كارشناسان مي‌گويند: ظرف شش سال ‪۳۰‬درصد نيازهاي ديزلي بريتانيا را مي توان از اين طريق تامين كرد.

جرمي تامكيسون از "مركز ملي محصولات غيرغذايي" بريتانيا گفت كه نسل بعدي سوخت‌هاي زيستي مي‌تواند بسياري از نيازهاي انرژي براي راه‌انداختن اتومبيل‌ها را تامين كند.

بزرگترين مانع اين فرآيند درحال حاضر هزينه آن است.

ايجاد تاسيسات توليد اين نوع سوخت ‪۱۰‬بار بيش از پالايشگاه‌هاي كنوني سوخت‌هاي زيستي رقم زده مي‌شود.