بحث و گفتگو در مورد اَبَر رسانایی (Superconductors)

[Stream]

سلام

وقتی صحبت از گردش بینهایت یک جریان در یک ابررسانا می شه ایا وقتی که علم به ابر رسانا کردن یک نیمه رسانا دست پیدا کنه میشه گفت که پردازنده هایی با بی نهایت بار 0 و 1 در یک ثانیه خواهیم داشت؟!
اگر نه، پس تاثیر این دستاورد می تونه توی چه چیزی مشاهده بشه؟

بصورت تئوری درسته،
چیزی که مانع رسیدن نیمه رساناهای فعلی به فرکانس های بالا میشه، عدم تواناییشون در پاسخگویی سریع به محرک هاست. مثلا شما در یک MOSFET ، نیاز دارید تا تعدادی الکترون در اثر گرما آزاد بشن، تا بتونند اون لینک مورد نظر رو درون نیمه رسانا بوجود بیارن. اینکار یک عملیات سریع نیست چون به عبارتی با Minority Carrier ها سر و کار داریم. کلا Propagation Delay هم توی مدارهای الکترونیک وابسته به همین تاثیر است. به همین دلیل هم هست که دیگه بالاتر رفتن از یک فرکانس خاص تقریبا غیر ممکن میشه حالا هر نوع ولتاژ یا خنک کننده ای هم که داشته باشیم.

یک راه برای حل این مشکل اینه که سایز ترانزیستور رو پایین بیاریم، تا تعداد الکترون کمتری نیاز به آزاد شدن داشته باشند... همونطور که می بینید فعلا مرز 32 نانومتر است و بزودی پایین ترش رو هم خواهیم دید.

حالا اگه بتونیم به ابررسانا خاصیت نیمه رسانایی بدیم، این تاخیر زمانی ها به مراتب کمتر خواهند شد. و پردازنده هایی شاید در توان پردازشی چند تراهرتز هم بتونیم داشته باشیم! [آینده دور!]

پس کابل هایی که به عنوان ابررسانا از اونها استفاده می شه چرا برای انتقال اطلاعات استفاده می کنند؟!(حتی اگر درمحیط های ازمایش گاهی هم بشه یه تست کوچیک کرد بنا بر تعوری هایی که وجود داره به احتمال زیاد بیاد حجم زیادی از اطلاعات رو انتقال بده.)
این کابل ها کجا ها استفاده می شه؟
http://en.wikipedia.org/wiki/File:CE...s-p1030764.jpg

من تئوری محکمی برای استفاده از ابررساناها در انتقال اطلاعات پیدا نکردم، اگه چیزی سراغ دارید بگید تا بخونیم و ببینیم چه چیزی در سر دارند.
در این عکسی که گذاشتید این کابل ها، کابل Power هستند و روشون هم نوشته شده 12500 آمپر، که یک رقم فضایی به حساب میاد.

فقط می مونه که نیروی اولیه این قطار از کجا میاد و این که برای خنک نگه داشتن این ابررسانا ها از چه تکنولوژی استفاده می کنه؟
یه موضوع دیگه: این قطار ها تا چه حد ظرفیت سوار کردن مسافران رو دارن؟(خوب به هر حال وزن قطار و مسافران در یک حد خواهد شد که بر نیروی گریزنده بین اهنربا و سوپررسانا غلبه خواهد کرد.)

توی همه Maglev ها از ابررسانا استفاده نمیشه، اتفاقا دلیل اینکه رفتن سمت استفاده از ابررسانا همین مشکل وزن هست.

اگه هر دو مگنت از ابررساناها باشن، با یک انرژی جزئی میشه جریان خیلی بالایی در اونها ایجاد کرد، و یک میدان مغناطیسی خیلی قوی تا تقریبا هر وزنی رو که بخوایم بتونیم توی هوا نگه داریم در فاصله ای که مطلوب باشه.
+

میشه یکی از سطوح رو ابررسانا کرد، و سطح دیگه رو مگنت معمولی، و این نیروی رانش دو قطب مثبت چون در Boundary ها بی نهایت است، شما هر جرمی که داشته باشید در صورتی که سطحش به یک مگنت قوی متصل باشه در هوا خواهد بود. (بالا بودن جرم باعث تغییر فاصله میشه، ولی این فاصله هیچ وقت صفر نمیشه ... البته به صورت تئوری) ... در نهایت با قوی تر کردن مگنت میشه میزان وزن بیشتری رو در ارتفاع مورد نظر نگه داشت.
+

در Maglev از High-temperature Superconductor ها استفاده میشه.