در اندیشه یونان باستان و بسیاری فرهنگ های دیگر، آتش یکی از چهار عنصر کلاسیک است. آتش گرم و خشک است و بر اساس اندیشه‌های افلاطون با چهارضلعی مرتبط است.

در سنت ویکا (یا ویکان؛ نوعی رجعت مدرن به ادیان چند خدایی پیشا-مسیحی) عنصر آتش با جهت جنوب، فصل تابستان و رنگ قرمز مرتبط است. این عنصر معمولا با مثلث قرمز، خون، شمع، گیتار، یاقوت و بخور نشان داده می شود. آتش نمایشگر انرژی، الهام، هیجان و مردانگی است. در مناسک، آتش با سوزاندن اجسام، جادوهای عشق، آشپزی و روشن کردن شمع و آتش حضور پیدا می کند.

ظهور عنصر آتش توسط خورشید، صاعقه، آتشفشان و هر شکلی از نور یا اجاق امکان پذیر می شود. همچنین این اعتقاد وجود دارد که هر شکلی از گربه (بخصوص شیر و ببر) ماهیت آتشی دارند و همچنین تمام موجودات درنده، از جمله گرگ. موجودات علوی آتشی نیز عبارت هستند از سمندر، عنقا، اژدها و شاهین (که البته بیشتر موجودی هوایی است). مکان آتش در پنج ضلعی (پنتاگرام) گوشه راست پایین است. در چین و ژاپن آتش با یک پرنده سرخ، در میان آزتک ها با سنگ چخماق، در هندو با صاعقه، در یونان با ترکه سیب و در مسیحیت با شیر نشان داده شده است.

حضور نماد آتش نشان دهنده اراده، شخصیت، رشد و توسعه و انرژی و نور است. آتش معمولا با جاه طلبی، رضایت، هماهنگی و تعادل مرتبط است و اراده واقعی (معنا بخشی به زندگی) را نشان می دهد.