مشــــــــــــــــــاعره

[AMD>INTEL]

سخن گفتن غزل خواندن سرودن
من و شب های غربت تا سحرگاه
چو شمعی گریه کردن نا غنودن
چه خوش باشد غم دل با تو گفتن
وزان خوشتر امید با تو بودن

[Saeed-Milan]

نيست در شهر نگاري که دل ما ببرد***بختم ار يار شود رختم از اين جا ببرد

اگر نه باده غم دل ز ياد ما ببرد***نهيب حادثه بنياد ما ز جا ببرد