اخبار علمی...فرهنگی...هنری...

[Security]

روزنامه‌هاي صبح دوشنبه (مطبوعات به مردم چه مي‌گويند؟) قدس
تهران، خبرگزاري جمهوري اسلامي ‪۸۵/۱۱/۳۰‬

داخلي. فرهنگي. مطبوعات. قدس.


* رهبرمعظم انقلاب درديدار بشاراسد: ايران و سوريه عمق استراتژيك يكديگرند
* بيانيه ‪۱۷۰‬نماينده مجلس درباره حوادث تروريستي شرق كشور، دولت هرچه سريعتر شبكه تروريستي زاهدان را شناسايي كند

* رييس جمهوري در مراسم بهره‌برداري از ‪۲۸‬طرح تحقيقاتي: توليدات كشاورزي ايران به ‪۱۰۰‬ميليون تن رسيد

* نقد كارشناسان از طرح رفع موانع توليد و سرمايه‌گذاري ، وقتي قانون وصله و پينه مي‌شود!

* تالاسمي‌ها، آنها براي دارو خون دل مي‌خورند

* رايس بااعتراف به نادرست بودن ديدگاه كشورش در خصوص ايران پيشنهاد كرد تغيير ‪۱۸۰‬درجه‌اي سياست واشنگتن در قبال تهران


* فرمانده ناجا: در برخورد با جرم ليزر درماني مي‌كنيم نه شيمي درماني ! شبد/‪۱۴۵۶ /۱۵۲۸‬

[Security]

روزنامه‌هاي صبح دوشنبه (مطبوعات به مردم چه مي‌گويند؟) ابتكار
تهران، خبرگزاري جمهوري اسلامي ‪۸۵/۱۱/۲۹‬

داخلي. فرهنگي. مطبوعات. ابتكار.


* رهبر انقلاب، ايران و سوريه را عمق استراتژيك يكديگر دانستند

* احمدي نژاد: الهام سخنگوي دولت مي‌ماند

* دولت در نشست مشترك با استانداران بر كنترل و نظارت قيمت تاكيد كرد، گراني‌هاي احتمالي پايان سال

* يك روز پس از ارايه طرح غني‌سازي محدود ايران به آمريكا مطرح شد، احياي مذاكرات "لاريجاني سولانا"

* اقشار آسيب پذير فاقد تحت پوشش، همزمان با بستري شدن روي تخت بيمارستان بيمه مي‌شوند

[Security]

«تا صبح مجموعه ای است كه هر شب از شبكه پنج سیما پخش می شد.
●● محمدعلی آهنگر كارگردان مجموعه « تا صبح»:
● چه شد كه از سینما به سمت تلویزیون كشیده شدید؟
▪ حتما می دانید كه این اولین مجموعه تلویزیونی من نیست، مجموعه «نیمه گمشده» در سال ۷۹ به صورت مجموعه ۸ قسمتی ساخته ام و البته پس از اكران فیلم سینمایی آن در سال ۸۱ از شبكه یك سیما پخش شد. اما به هر حال رسانه تلویزیونی مخاطبان بیشتر و البته عام را در برمی گیرد و از این طریق می توان ارتباط بیشتری با مخاطب برقرار كرد. فیلم مجموعه «نیمه گمشده» تماما به طریق ۳۵ میلیمتری ساخته شد و تجربه ارزشمندی برایم بود. «تا صبح» هم برایم فرصتی به وجود آورد كه ارتباط بهتری با مخاطبین برقرار كنم.
● مجموعه «تا صبح چه ویژگی هایی داشت كه پذیرفتید كارگردانی آن را انجام دهید؟
▪ لازم است قبل از پاسخ به این سوال مقدمه ای را بیان كنم. فیلم سینمایی «تلخ عین عسل» در حال پیش تولید داشتم كه تهیه كننده آن سید احمد میرعلایی است قرار بود آن را برایم همزمان با پیش تولید سریال «تا صبح » را نیز انجام دهد اطلاع داشتم كه قرار است این سریال با دو كارگردان ساخته شود. شرایط پیش تولید این سریال هم با توجه به زمان اندك آن بسیار سخت بود. با مذاكره ای كه آقای میرعلایی با اینجانب داشت تصمیم گرفتیم كه به دلیل رسیدن فصل سرما در كردستان (كه لوكیشن اصلی تلخ عین عسل بود) چند ماه فیلمبرداری به تعویق بیفتد. همزمانی پیش تولید این كار در یك دفتر باعث شد كه بخش هایی از كارگردانی سریال «تا صبح به بنده محول شد تا كار در موعد مقرر به پخش برسد. این مقدمه را از آن جهت گفتم كه بدانید رفاقت و دوستی ام با جناب میرعلایی علت اصلی پیوستن من به این كار بود. زیرا در آن زمان هنوز متن اصلی سریال نوشته نشده بود و فقط یك سیناپس ۶۰ صفحه ای از مجموعه آماده شده بود. گرچه هم اكنون از این تجربه راضی ام.
● چه زمانی به این مجموعه پیوستید و كار را از كجا شروع كردید؟
▪ یك روز قبل از شروع كلید خوردن یا به بیانی بهتر شروع تصویربرداری فاز اول (به كارگردانی مجید جوانمرد) به گروه پیوستم. البته درخواستم این بود كه حداقل دو روز تصویربرداری به تعویق بیفتد اما نشد زیرا می خواستم ابتدا متن نصفه نیمه را با تمامی بازیگران روخوانی كنم ولی به دلیل كمبود وقت این امر میسر نشد و دو روز پس از شروع تصویربرداری فاز اول برای بازدید محل تصویربرداری به جزیره قشم رفتم و پس از بازگشت به جستجوی لوكیشن در تهران پرداختم و حدود ده روز بعد در لوكیشنی حوالی بازارچه شاپور را كلید زدیم.
● زمانی كه قصه و فیلمنامه «تا صبح را خواندید چه چیز آن شما را جذب كرد؟
▪ برایم متن اصلی خیلی مهم بود. شخصیت ها و روند جذب داستان، مرامطمئن كرد كه می توان كار خوبی ارایه داد.
● هماهنگی دو كارگردان شما و مجید جوانمرد چگونه صورت گرفت؟
▪ ایشان چند روز جلوتر از ما كار را شروع كردند، در طول كار هم روزی بیش از ۱۲ ساعت كار برای دو گروه برنامه ریزی شده بود. البته بعضی روزها كمتر و بعضی روزها بیشتر. به همین سبب در ملاقات هایی كه داشتیم، خیلی زود به این نتیجه رسیدیم كه در دكوپاژ و انتخاب نماها چگونه عمل كنیم كه كار یكدست باشد و پل ارتباطی اصلی مابین ما هم تهیه كننده و متن بود. ایشان كار خودش را می كرد و من هم كار خودم را. این بدین معناست كه با دیدن چند سكانس از راشهای ایشان سبك كار وی برایم مشخص شد و سعی كردم طوری كار كنم كه پاساژهای حركتی ریتم كار به نحو مطلوب تكمیل كند. به بیانی دیگر برای من میزانسن بازیگر و حركت دوربین و تلفیق این دو بسیار مهم است. به سهم خود سعی كردم ایستایی را از صحنه بگیرم و ریتم كار حداقل در بخش هایی از فیلم كاملا پرتحرك باشد و از لختی فاصله بگیرد. امیدوارم این تعامل بین بنده و آقای جوانمرد توانسته باشد باعث یكدستی بیشتر محصول كار شود.
● از نتیجه كار راضی هستید؟
▪ البته در ارتباط با كار باید مردم نظر بدهند. فرصت ما خیلی كم بود و صد البته هرچه بیشتر روی یك اثر كار شود و دقت گذاشته شود نتیجه كار بهتر می شود. اما در كارهای مناسبتی كه تاریخ پخش آن از پیش مشخص است و قابل تغییر جدی هم نیست نمی توان صد در صد در خدمت كار بود. اما فكر می كنم در هر حال این مجموعه مخاطبان زیادی خواهد داشت و بیاد ماندنی خواهد شد.
●● مجید جوانمرد كارگردان مجموعه « تا صبح»:
● مجید جوانمرد دیر به دیر سراغ اثری می رود، چه شد كه ساخت مجموعه تلویزیونی «تا صبح را پذیرفتید؟
▪ آبان ۸۵ بود كه سید احمد میرعلایی تهیه كننده مجموعه با من تماس گرفت و قضیه ساخت مجموعه را با من در میان گذاشت. وقتی كه قصه را خواندم از آن خوشم آمد. همان موقع به من گفت كه مجموعه مناسبتی است و باید برای این دهه فجر آماده شود و من هم پذیرفتم كه این كار را با تمام فشردگی اش به پخش برسانم.
● چه چیز قصه شما را جذب كرد؟
▪ روابط آدمها و تقابل آنها با هم در یك بستر سیاسی كه به دور از شعار و روایت می شود.
● چقدر در قصه دخل و تصرف كردید؟ و نظراتتان چقدر در این امر مهم راه گشا بود؟
▪ خیلی مواقع با فیلمنامه نویس بحث می كردیم و درباره صحنه ها صحبت می كردیم و همه اینها در حد تعاملی بود كه منجر به بهتر شدن فضاسازی ها و روند دراماتیك قصه شود وگرنه دخل و تصرفی در كار نبود.
● انتخاب بازیگران از چه زمانی آغاز شد؟
▪ از آبان ماه كار انتخاب بازیگر را شروع كردیم. همه بازیگران طبق خواسته ها و نظراتمان انتخاب شدند. برای شخصیت مستانه كه شخصیت محوری قصه است چند نامزد و كاندیدا داشتیم تا اینكه به عسل بدیعی رسیدیم.
● آیا فیلمنامه كامل كار كلید خورد؟
▪ فیلمنامه كامل بود، منتهی بازنویسی آن ادامه داشت، چراكه بر اساس نظراتی كه داده می شد بازنویسی و تغییراتی انجام می شد. فكر می كنم وقتی كار را شروع كردیم ۱۲- ۱۳ قسمت كامل با بازنویسی آماده بود.
● «تا صبح مجموعه یكدست و روانی است، چگونه با آقای آهنگر كارگردان دیگر كار هماهنگی ها را انجام می دادید؟
▪ با مشورت و رایزنی هایی كه انجام دادیم به نتایجی رسیدیم كه در مجموع در روند پیشرفت كار مؤثر و مفید بود. با توجه به اینكه ممكن بود این مشكل به وجود بیاید و كار یكدست نشود، اما با توجه به دكوپاژها و گفتگوها این اتفاق نیفتاد و خوشبختانه كار یكدست و روان از آب در آمد.
● چه شد كه قرار بر این شد با دو كارگردان كار جلو برود؟
▪ فشردگی تولید و زمان اندك و فرصت كم برای رساندن كار به پخش اصلی ترین دلیل بود.
● از نتیجه كار راضی هستید؟
▪ باتوجه به زمانی كه در اختیار داشتیم و امكانات موجود راضی ام و خوشبختانه مخاطب هم از كار راضی است و همین نشان دهنده این است كه گروه كارش را درست انجام داده است.
مجید مظفری بازیگر نقش تیمسار بدر:
● چه جذابیتی در این نقش وجود داشت كه ایفای آن را پذیرفتید؟
▪ چون تهیه كننده كار سید احمد میرعلایی بود و با توجه به تجربه شیرین همكاری قبلی با این تهیه كننده، با جان و دل پذیرفتم كه در آن حضور داشته باشم، ضمن این كه من نقش تیمساری را ایفا كردم كه در زمان گذشته فعال بود، این نقش را به این دلیل انتخاب كردم چون تكراری و كلیشه ای نیست و از سوی دیگر این تیمسار با تیمسارهای دیگر فرق دارد. هیچ گاه در سینما با یك سری از آدم هایی كه قبل از انقلاب زندگی كرده اند به طور حسی برخورد نشده است، بیشتر در حد كاریكاتور بوده است ولی در مجموعه تلویزیونی تا صبح، با تیمسار بدری روبروییم كه دلش برای افراد و مردم می تپد و مسایل خانوادگی هم دارد، معضلات را هم مطرح می كند ولی زمانی كه لباس فرم می پوشد درگیر سیستم می شود درگیر شرایط ذهنی و موقعیت شغلی اش می شود و من چون خود از خانواده ارتشی هستم به خوبی این حس را درك می كنم.
● از كار در «تا صبح چقدر راضی هستید؟
▪ از این كه كار متنوع و دور از تكرار شده خوشحالم. من عاشق فیلمنامه ها و نقش هایی هستم كه می توانم با تكرار نكردن خودم، تجاربم را بالا ببرم. «تا صبح این موقعیت را برایم به وجود آورد.
● چقدر فكر می كنید مخاطب بتواند با این مجموعه ارتباط برقرار كند؟
▪ از آنجایی كه این مجموعه دارای اندیشه و هویت است و نخواسته كه باری به هر جهت باشد و به شعور و درك و بینش مخاطب احترام خاصی گذاشته در پخش چندین روزه اش نتایج خوبی به همراه داشته است و در برخوردها می بینیم كه توانسته ارتباطی درست و منطقی با مخاطب و بینندگان ایجاد كند كه البته این مساله برای ما دور از ذهن نبود.
امین زندگانی ایفاگر نقش سیاوش:
● نقش سیاوش چه جذابیتی داشت كه ایفای نقش آن را قبول كردید؟
▪ فیلمنامه خوب و استخوانداری كه داشت در وهله اول جذبم كرد، همچنین حضور بازیگران مطرح و حرفه ای كه بر غنای كار ما می افزود و وجود یك گروه تولید كاملا حرفه ای خود نقش سیاوش به دلیل پیچیدگی هایی كه در روابطش با سایر شخصیت های این داستان دارد برایم جذاب و قابل تامل بود. روابط خاص خانوادگی كه در این سریال وجود دارد و همزمان می شود با یك سری تحولات سیاسی در مملكت، برخی از ویژگی های این فیلمنامه بود كه آن را برایم جذاب می كرد. سیاوش پسر تیمسار بدر است و برادر آیدین بدر كه رامتین خداپناهی نقش آن را ایفا می كند.
● فكر می كنید مجموعه های تلویزیونی ما باید چه پارامترهایی را رعایت كنند تا بتوانند در ارتباط با مخاطب موفق عمل كنند؟
▪ تماشاگران و مخاطبین ایرانی آن قدر فهیم و نكته بین هستند كه هرگاه حس كنند كه اثری سطح ذائقه و شعور آنان را در نظر گرفته و با صمیمیت و یكرنگی پیش رفته اند، مسلما با آن ارتباط برقرار می كنند. مجموعه «تا صبح این فاكتورها را از مرحله فیلمنامه تا تدوین و بازی و كارگردانی مد نظر داشته و به همین دلیل توانسته ارتباطی صمیمانه، سالم و ارزشمند با مخاطب برقرار كند.
● حضور دو كارگردان در كار برای بازیگران مشكلی ایجاد نمی كرد؟
▪ نه هر دو كارگردان به ابزار و كارشان مسلط بودند و به درستی در یك روند حركت می كردند و بازیگران هم با توجه به زمان محدود سر هر دو كار حاضر شدند و با جدیت كار می كردند.


مصاحبه: روزنامه ابرار

[Security]

رییس مركز گسترش زبان و ادبیات فارسی خبر داد: آموزش اینترنتی زبان و ادبیات فارسی، و افتتاح كتابخانه اینترنتی تا مدتی دیگر، از برنامه های پیش روی مركز گسترش زبان و ادبیات فارسی است.
عباسعلی وفایی كه در مراسم اختتامیه پنجاه وچهارمین دوره دانش افزایی زبان و ادبیات فارسی در دانشكده فنی و مهندسی دانشگاه تربیت مدرس سخن می گفت، افزود: پیوستن شورای گسترش زبان و ادبیات فارسی به مركز گسترش زبان و ادبیات فارسی، وظیفه ما را دوچندان كرده است، امید كه بتوانیم به وظیفه خود به نیكی عمل بكنیم.
او در ادامه یادآور شد: این دوره برای ما دوره ویژه ای بود، به خاطر این كه همزمان با بیست وهشتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی برگزار شد. پنجاه وچهارمین دوره دانش افزایی زبان و ادبیات فارسی با حضور ۳۳ نفر از ۱۳ كشور، شامل: ارمنستان، گرجستان، روسیه، عراق، لبنان، پاكستان، رومانی، تاجیكستان، صربستان، قرقیزستان، قزاقستان، هندوستان، و اوكراین در مدت یك ماه برگزار شد.


روزنامه جوان

[Security]

ترجمه جدیدی از غزلیات حافظ به زبان انگلیسی با عنوان «مجموعه غزلیات حافظ شیرازی» در فوریه ۲۰۰۷ (همین ماه) توسط انتشارات آرشتایپ و با همکاری بنیاد میراث ایران در لندن منتشر شد.
مترجم این کتاب، «پیتر آوری»، زندگی خود را وقف فعالیت در زمینه ادبیات و تاریخ ایران کرده است. آوری، حافظ را به عنوان بزرگترین غزلسرای ایران می شناسد و به همین دلیل به ترجمه دیوان غزلیات او به عنوان یکی از بزرگترین آثار ادبی جهان دست زده است.او این ترجمه را از نسخه تصحیح شده «پرویز ناتل خانلری» انجام داده و مجموعه ای از ۴۸۶ شعر را که از بسیاری جنبه ها قابل ترجمه بوده اند، به زبان انگلیسی برگردانده است.
آوری این کتاب را با هدف آشنایی علاقه مندان انگلیسی زبان شعر با ادبیات فارسی انجام داده است و کتاب در عین حال می تواند به عنوان مرجعی ارزشمند برای محققان زبان و ادبیات فارسی در کشورهای انگلیسی زبان به کار رود.این کارشناس ادبیات فارسی مدرک خود را از دانشکده سواس دانشگاه لندن دریافت کرده که یکی از مهمترین مراکز شرق شناسی در جهان محسوب می شود. او پس از سال ها زندگی در ایران و خاورمیانه در سال ۱۹۵۷ استاد مطالعات ایرانی در دانشگاه کمبریج شد. آوری، هم اکنون بازنشسته شده اما فعالیت خود را در دانشکده کینگ دانشگاه کمبریج ادامه می دهد. ازجمله آثار او می توان به ترجمه «رباعیات عمر خیام» با همکاری جان هیث - استابز شاعر و «منطق الطیر» اثر فریدالدین عطار نیشابوری اشاره کرد.


روزنامه کارگزاران

[Security]

این بازیگر سینما گفت؛ سال ۸۵ سال پرکاری برای من بود. من در این سال علاوه بر ساخت فیلم سینمایی «چند روز بعد» در فیلم های «این سه زن»، «جعبه موسیقی» و «زن دوم» هم بازی کردم و درعین حال یک مجموعه شعر را نیز به نام «نور ماه بر درختان کاج» به فارسی ترجمه کردم.
وی افزود؛ هرچند سال ۸۵ سال شلوغ و پرکاری برای من بود، اما سعی کردم با تمرکز و برنامه ریزی سال خوب و مفیدی داشته باشم.کریمی با اشاره به فضای فیلم جدید خود گفت؛ فیلم «چند روز بعد» فاصله گیری یک انسان مدرن را از جامعه نشان می دهد و اینکه چطور می شود در میان شلوغی یک شهر بزرگ و سرسام آور، تنها، جدا و بیگانه با محیط اطراف برخورد کرد.کریمی متولد سال ۱۳۵۰ در تهران و دارای مدرک دیپلم است.
وی فعالیت سینمایی خود را در سال ۱۳۶۸ و با بازی در فیلم «وسوسه» (جمشید حیدری) آغاز کرد. با ایفای نقش در فیلم «عروس» (۱۳۶۹) به کارگردانی بهروز افخمی، تبدیل به یک چهره مطرح شد. از دیگر آثار سینمایی نیکی کریمی می توان به این فیلم ها اشاره کرد؛ «ردپای گرگ» (۱۳۷۰)، «سارا» (۱۳۷۱)، «پری» (۱۳۷۳)، «بوی پیراهن یوسف» (۱۳۷۴)، «نسل سوخته» (۱۳۷۸)، «چه کسی امیر را کشت» (۱۳۸۴) و...


روزنامه کارگزاران

[Security]

علی اكبر عبدالرشیدی با اعتقاد بر این كه سریال «زیر تیغ» از آغاز خوبی برخوردار بوده است نسبت به مراحل بعدی این سریال یعنی پردازش و خصوصا پایان آن ابراز نگرانی كرد؛ مشكلی كه به اعتقاد وی دست به گریبان تعداد بسیاری از سریال های تلویزیونی بوده است.
این كارشناس، متفاوت بودن روایت و داستان «زیر تیغ» را از دلایل موفقیت این سریال برشمرد و افزود: شیوه روایی این سریال بر خلاف بعضی از عرف های جاری مملكت ما كه در عرصه تئاتر و تلویزیون و بیشتر در عرصه سینما شاهد آن هستیم اتفاق می افتد.وی با تقسیم بندی فیلم ها و سریال های داخلی به سه طبقه اصلی یادآور شد: گروهی از این فیلم ها و سریال ها از داستان های بسیار پیش پا افتاده ای برخوردارند كه اصلا قابل بحث نیستند. برخی از آن ها نیز به صورت سنتی تكرار برنامه های موفقی بوده اند كه در زمانی توانسته اند مخاطب بسیاری را جذب كنند كه بیشتر در خصوص برنامه های طنز و اجتماعی اتفاق می افتد.عبدالرشیدی سریال «زیر تیغ» را در گروه سوم قرار داد و خاطرنشان كرد: در برنامه های جدی زمانی كه به موضوعی متفاوت و در عین حال آشنا بر می خوریم، جاذبه آن مجموعه بالا می رود. پیش از این هم مجموعه هایی این چنینی در كشور داشته ایم كه حساسیت بسیاری در جامعه ایجاد كرده است.وی در عین حال گفت: سریال «زیر تیغ» داستان جذابی را آغاز كرده است؛ چرا كه مخاطب را در معرض تصمیم گیری قرار می دهد.
ناتوانی در حدس زدن بیننده را پای تلویزیون نگه می دارد. عبدالرشیدی از حضور هنرپیشگان و عوامل اجرایی معتبر در سریال «زیر تیغ» به عنوان یكی از عوامل موفقیت این مجموعه تلویزیونی یاد كرد.وی به این پرسش كه آیا بازیگران حرفه ای سریال «زیر تیغ» در حد و اندازه های فیلم های معتبرشان در سینما حاضر شده اند، پاسخ منفی داد و افزود: بازیگران سرشناس «زیر تیغ» تمامی قدرت سینمایی شان را به اجرا در نیاورده اند.البته باید در این بخش یك تفكیكی صورت گیرد. آقای پرویز پرستویی در فیلم های سینمایی به دلایل مختلف، توانمندی بیشتری از خودش به نمایش می گذارد.
پیش از این نیز ثابت شده است حتی زمانی كه بهترین كارگردان ها با آقای پرستویی كار كرده اند ایشان درخشش كافی نداشته اند و در حقیقت اعتباری كه در سینما به دست آورده است در تلویزیون خرج می كند. اما در مورد خانم معتمد آریا این اتفاق بر عكس است. ایشان در تلویزیون درخشش بیشتری نسبت به سینما داشته اند. در برخی از فیلم های سینمایی كه اغلب كودكان و نوجوانان مخاطب آن بوده اند از قابلیت های هنری خانم معتمد آریا به اندازه كافی استفاده نشده است. وی با بیان این كه فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی دارای سه مرحله هستند كه در سه حوزه اتفاق می افتد، ادامه داد: سه مرحله عبارت از آغاز، پردازش و پایان؛ و سه حوزه ای كه این سه مرحله در آن اتفاق می افتد شامل خود داستان، وسعت زمان و مكان و داستان و بازیگران است.

برای مشاهده این لینک/عکس می بایست عضو شوید ! برای عضویت اینجا کلیک کنید

مجموعه هایی مانند «زیر تیغ»، گاه آغاز خوب دارند و حتی در میانه پردازش هم خوب پیش می روند اما متاسفانه در مرحله پایان مشكل دارند. اتفاقی كه برای سریال های مجموعه های قبل از آن نیز رخ داد.علی اكبر عبد الرشیدی معتقد است: ماندگاری فیلم ها و سریال ها پیش از آن كه به مرحله آغاز و پردازش مرتبط باشد به مرحله پایان بستگی دارد. منتها به دلیل ضعف فیلمنامه نویسی در كشورمان با مشكل پایان روبرو بوده ایم.حتی در مجموعه بسیار معتبر و با ارزش «امام علی (ع)» كه برای كارگردانی و بازی های آن اثر ارزش بسیاری قائل هستم، نیز چنین مشكلی دیده می شود. این مجموعه علی رغم این كه از داستانی برگرفته از تاریخ برخوردار است باز هم در عملكرد پایانی دچار مشكل می شود.وی درباره سریال «زیر تیغ» گفت: این مجموعه تلویزیونی خوب آغاز شده است.
حال باید ببینیم در مرحله پردازش وسعت جغرافیایی و طول زمانی اثر چگونه پیش می رود، مشخص می شود آیا كارگردان و نویسنده می توانند در چنین وسعتی كار را به سرانجام برسانند یا در میانه كار دچار مشكل می شود. این كارشناس رسانه درباره استفاده از صحنه های عزاداری طولانی در سریال «زیر تیغ» اظهار كرد: گاه ازمولفه هایی چون عزا، غم، ترس برای تكوین مرحله دراماتیك اثر ضروری به نظر می رسد. این اتفاق در بسیاری از آثار هنری دنیا از جمله برخی فیلم های برگمن و نمایشنامه های شكسپیر دیده می شود.در سینمای خودمان نیز مواردی از این دست داشته ایم. عمده آثار آربی آوانسیان از فضا های این چنینی برای رسیدن به اوج تاثیر گذاری اثر بهره می گیرد.وی در عین حال گفت: در تاریخ سینما و تلویزیون ما بهره گیری از فضا های غم و سوگواری سهل الوصول تر بوده است.
چرا كه این مولفه ها تجلی بیشتری داشته اند. اما وقتی به استفاده از مولفه شادمانی و جشن می رسیم، بلافاصله دچار افت می شویم و كار ها به سمت ابتذال می روند.این كارشناس رسانه، اظهار كرد: كارگردانان ما در نگاه به مرگ و استفاده از عوامل عزاداری و غم، نوعی نهادینه بودن این مولفه ها را می پذیرند و به نوعی می توان رنگ و لعاب سنتی ایرانی را در این دید، اما الگوی شادی ایرانی نداریم بنابراین كار هایمان در این بخش به ابتذال می كشد.عبدالرشیدی معتقد است: استفاده بیش از حد از صحنه های سوگواری در كار ها، تاثیرات مخربی بر مخاطب می گذارد.وی یادآور شد: در سریال «زیر تیغ» كارگردان سعی داشت خانواده محمود آقا را در شرایطی قرار دهد كه وقتی از ارتكاب قتل توسط محمود آقا مطلع می شوند دچار بحرانی شدید شوند.
در این میان مخاطب نیز با اعضای این خانواده احساس هم ذات پنداری كرده و جاذبه بالا می رود.كارشناس، مجری برنامه «شما و سیما»،فرهنگ سازی و بالا بردن بهره وری های اجتماعی را از وظایف رسانه ملی برشمرد و افزود: كاركرد تلویزیون فراگیر در جامعه ما متاسفانه بیشتر در حال گرایش به سمت نگاه روشنفكرانه و جشنواره ای است. وقتی تلویزیون به سمت فرنگ سازی توجه می كند به نوعی به مسایل پیش پا افتاده می پردازد. این در حالیست كه در تلویزیون باید به سمت ساخت آثار فاخری برویم كه بتواند در جهت فرهنگ سازی اجتماعی و بالا بردن بهره وری های مختلف عمل كند.به گفته وی، صحنه های گزنده عزاداری می تواند روحیه ترس را به جامعه القا كند.

برای مشاهده این لینک/عکس می بایست عضو شوید ! برای عضویت اینجا کلیک کنید

عبدالرشیدی تصریح كرد: درست است در كشور ما پخش صحنه های قبیحه ممنوع است، اما برخی كشور ها پخش صحنه های خشونت بار و همین صحنه های عزاداری را ممنوع اعلام می كنند، چرا كه ترجیح می دهند جامعه را به سمت نوعی نشاط هدایت كنند. وی درباره كارگردان سریال «زیر تیغ» اظهار كرد: خیلی فكر كردم اگر آقای پرستویی، خانم معتمد آریا و یكی دو تن دیگر از بازیگران زیر تیغ نبودند، این مجموعه تلویزیونی چه تغییراتی می كرد ؟! متاسفانه در سینما و تلویزیون ما این مساله دیده شده كه اگر سناریو با هنرمندان متفاوتی ساخته می شود، تاثیر متفاوتی می گذارد.وی در عین حال معتقد است: سریال «زیر تیغ» به حد كافی قوی است و آقای هنرمند به خوبی از توانایی ها و تجارب خود در كارگردانی این سریال بهره گرفته اند.


نقد: روزنامه ابرار

[Security]

مجموعه تلویزیونی «تا صبح» كه هر شب از شبكه تهران پخش می شود، با تغییراتی در فیلمنامه و اضافه شدن چند قسمت دیگر تا نیمه اسفند ماه از شبكه تهران روی آنتن می رود.
سید احمد میرعلایی، تهیه كننده مجموعه «تا صبح» در این باره گفت: این مجموعه ابتدا قرار بود ۲۰ قسمت باشد، امابه دنبال استقبال چشمگیر مخاطبان از این مجموعه كه با داستانی خانوادگی سیاسی بیانگر رویدادها و حوادث منتهی به انقلاب اسلامی است، با توافق با مدیریت شبكه تهران، تغییرات فیلمنامه و نیز تمایل شبكه و گروه سازنده به پیشبرد داستان به شكلی منطقی و جذاب در ۲۵ یا حداكثر ۲۷ قسمت، تدوین و پخش آن تا اواسط اسفند ماه ادامه دارد.


روزنامه جوان

[Security]

یادمان چهلمین سال درگذشت «فروغ فرخزاد» عصر سه شنبه ۲۴بهمن در خانه «پوران فرخزاد» برگزار شد.
این مراسم که با حضور تنی چند از هنرمندان و دوستداران «فروغ شعر فارسی» انجام شد فضایی ساده و صمیمی داشت. اجرای برنامه به عهده «غلامحسین سالمی» بود که اجرایی خوب این نشست را به مراسمی گرم بدل کرد.
بعد از مقدمه «سالمی» با شعری از «سهراب سپهری» در سوگ «فروغ»، «پوران فرخزاد» از فروغ گفت و اینکه کسی از او پرسیده که به فروغ، بیشتر به عنوان خواهر یا شاعر فکر می کند و او اینگونه پاسخ داده که چون او خواهرش را در ابتدای جوانی اش از دست داده و خود پس از او چهل سال دشوار را گذرانده است، پس «پوران فرخزاد» به آدمی بدل شده است که با پوران آن سال ها تفاوتهای زیادی کرده است و شاید اگر فروغ زنده بود اکنون دیگر همدیگر را نمی شناختند پس او به عنوان کسی که خود، شعر می نویسد و شعر را به طور جدی دنبال می کند و یک شعر خوان حرفه ای است با فروغ شاعر بیشتر از فروغ خواهر سروکار دارد.
پس از او «عطاالهی» پژوهشگر و منتقد ادبی از «سعدی » و میراث زبانی که برای شعر امروز به یادگار گذاشته یاد کرد و به مقایسه نوع کلامی او و «فروغ» پرداخت و نزدیکی شعر فروغ را با سادگی زبان گفتار مردم مورد بررسی قرار داد. «دکتر روح انگیز کراچی» نیز مقاله ای درباره شعر فروغ خواند که مورد توجه جمع واقع شد. از دیگر شعر خوانان این مراسم «مهناز آذرنیا» و «محمود تقوی تکیار» بودند.
«تکیار» ضمن اشاره به اینکه همه این افراد را فروغ فرخزاد دور هم جمع کرده است، به نوجوانی اش و تاثیر خبر در گذشت فروغ و عکس های تشییع و تدفین او و شعرهای درخشانش در یافتن راه شاعری خود تاکید کرد. او دو شعر از مجموعه تازه انتشار یافته خود - پل ها وپله ها- تقدیم حاضران کرد. «علی محمد مسیحا» نیز با بیان این مطلب که «فروغ» با همان دو - سه غزلی که از خود باقی گذاشت حق بزرگی برگردن «غزل اموز ایران» دارد و اگرچه شکل دهندگان این فرم «منوچهر نیستانی» «حسین منزوی » و «سیمین بهبهانی» بوده اند ولی نمی توان «فروغ» را در این بین از یاد برد. «مسیحا» با دو غزل مدرن میزبان جمع شد.


گزارش: روزنامه کارگزاران

[Security]

جامعه ایران همچنان لقب "سیاسی‌بودن" را خوش نمی‌دارد. جز آنها که به خاطر شغل خود نمی‌توانند از انتصاب به سیاسی‌بودن طفره بروند، بقیه ترجیح می‌دهند سیاسی‌بودن را عیب بدانند یا انکار کنند.
این در حالی است که به گواه صاحبنظران و محققان مردم ایران از مردم بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا به سیاست ورود بیشتری دارند و در مزاح های کوچه بازاری تا همین رسانه میلیونی sms کم لطیفه سیاسی نمی سازند.
کمتر ایرانی را می شناسی که از حال و روز اوضاع سیاسی کشور و حتی کشورهای مرتبط با ایران بی خبر باشد و در حد شناخت خود در فرصت های پیش آمده ارزیابی و تحلیل ارائه ندهد. به عبارتی ایران از معدود کشورهایی است که در ۲۸ سال گذشته هر سال یک انتخابات سیاسی در آن برگزار شده و دست کم ۵۰ تا ۶۰ درصد مردم هر بار در آن شرکت کرده اند.
چنین نگاه و رویکردی در میان هنرمندان ما هم وجود دارد. البته هنرمندان سطح خود را بالاتر از سیاسیون می دانند، اما آنها هم مثل مردم و بلکه بیشتر در جریان چند و چون اوضاع سیاسی هستند. با وجود سیاست "با دست پس زدن و با پا پیش کشیدن" در مقوله سیاست و علاقه شهود مردم به این حوزه، معلوم نیست چرا همچنان "سفره سینمای ایران از فیلم سیاسی خالی است"؟!
● روزی که "سنگ، کاغذ، قیچی" مهدی سهیلی در سینمای رسانه ها اکران شد، واکنش های شیطنت آلود تماشاگران خاص این سالن به دیالوگ های جانبازان ساکن آسایشگاه جالب بود. کنجکاوی ها در نگاه و میمیک بازیگران هنگامی که کنایه ها و متلک هایی به خودی ها، اشتباهات فرمانده، رئیس جمهور و ... ادا می کردند دوچندان شده بود تا از لا به لای درد دل هایی که بار سیاسی دارند چیز تازه ای صید نمایند.
استقبال تماشاگران خاص این سینما به عنوان یک جامعه آماری از این دیالوگ های کمی تا قسمتی سیاسی موید این نکته است که مخاطب سینمای ایران برای تماشای فیلم هایی با رویکرد سیاسی یا نقد عرصه سیاست عطش دارد. نمونه های دیگری را هم در این سال ها دیده ایم. دیالوگ ها یا حداکثر صحنه ها و پسزمینه هایی که از چشمه سیاست لبی تر کرده اند.
"اعتراض" مسعود کیمیایی در زمان اکران ملقب به فیلم سیاسی شد. حال آنکه تم اعتراض و موضوعی که در پیشزمینه مطرح شد یک درام اجتماعی را به تصویر می کشید. فعالیت های سیاسی جمعی دانشجو، صحنه معروف جمع شدن دانشجویان دور میزی در یک کافی شاپ و گفتگو درباره خاتمی و قبول نداشتن آنها در تقسیم قدرت، آسیب دیدن برادر قهرمان فیلم، ورود ارجمند از زندان رهاشده به گروه فشار، همه و همه تنها پسزمینه و پاساژهایی برای اعتراض محسوب می شد تا با بهره مندی از فضای آن روز جامعه و تشنگی نسبت به مسائل سیاسی روز، حرف های خود را به شمار بیشتری از تماشاچیان بزند.
"نان، عشق و موتور هزار" ابوالحسن داودی با آرش و دو جوان موتور هزار سوارش، "متولد ماه مهر" احمدرضا درویش با جوان بسیجی معترض و معرفی جریان سومی ها نیز تنها ناخنک هایی گذرا به حوزه سیاست هستند که شمارش در این سال ها کم بوده است. در این میان اما "آژانس شیشه ای" با آنکه سعی دارد به مقوله دفاع مقدس، حفظ ارزش های آن و اوضاع جانبازان و ایثارگران تمرکز یابد، بی محاباتر از دیگران در صحنه هایی به عرصه سیاست وارد می شود. حاج کاظم کاراکتری است که نمی توان از او نقد رفتارهای مردان سیاست را حذف کرد. او از نگاهش "امنیت ملی" را تعریف می کند و در برابرش کاراکتری که رضا کیانیان نقشش را ایفا می کند این مفهوم را بازتعریف می نماید، اما این فیلم هم "سیاست" مقصود و مرادش نیست.
در بیست و پنجمین جشنواره فیلم فجر از میان فیلم هایی که به نمایش درآمد، دو فیلم به آدم های بانفوذ سیاسی اشاره می کند که اولی می تواند پلیس را به بستن جاده ها وادارد (آفتاب بر همه یکسان می تابد) و دومی با یک تلفن چند وزیر جا به جا می کند (سنگ، کاغذ، قیچی)، اما همچنان سینمای ایران از هر ژانر و با هر موضوعی فیلم دارد جز فیلم سیاسی!
● شاید ترس از سانسور یا توقیف مانع از تولید فیلم سیاسی (به معنای رایج آن در دنیا) شده است. خط قرمز تعریف نشده ممکن است برخی را از ریسمان های سیاه و سفید بترساند، اما حضور تهیه کنندگانی که پیشتر برخی خطوط قرمز را که وجود نداشت، شکستند و تصورات را واهی جلوه دادند، می تواند به ظهور و بروز این دسته از آثار کمک کند. فیلم هایی که از نظر نگارنده با توجه به بافت جمعیتی جوان کشور و ویژگی های خاص اقلیم سیاسی ایران و به جا ماندن اسنادی برای تاریخ تولیدشان ضرروی است. فیلم هایی که یکی دو نمونه آن را می توان در آثار مرحوم علی حاتمی دید.
● بر اساس قانون اساسی کسی در داخل کشور نمی تواند تلویزیون خصوصی تاسیس کند، به این ترتیب به نظر می رسد احزاب و گروههای سیاسی می توانند در کنار ظرفیت هایی که رسانه ملی در اختیارشان قرار می دهد، از "سینما" به عنوان یک رسانه جهانی برای بیان دیدگاههای خود بهره ببرند. به طبع اگر چنین اتفاقی بیفتد، سفره سینمای ایران می تواند رنگین تر شود.

حسین عبدالهاشم‌پور


تحلیل: خبرگزارى مهر