فاجعه در رستوران بین راهی

[Haswell]

والا من هیچوقت نفهمیدم چرا توی این مملکت گل و بلبل همیشه یقه ی یک آفتابه دزد رو میگیرن و بعدم همه چی فراموش میشه تا فاجعه ی فرهنگی بعدی و آسیب شناسی هیچ مفهومی نداره برای ما . نکنه واقعا ژن های ما اینقدر کودن و احمق هستن که باعث شدن اینجوری باشیم؟

الان همه جای مملکت همینه و با اطمینان و از روی تجربه عرض می کنم %98 کل مردم چه درس خوانده چه نخوانده هیچ درک دقیقی از بهداشت ندارن . اون بیسواد دیگه جای خود. از کجا بفهمه میکروب و تخم انگل و این چیزا چقدر خطرناکه؟ توی شکم مادر که بهش یاد ندادن. تلویزیون مملکت هم که فقط دورهمی و فوتبال و مرگ بر اسراییل و از این مزخرفات

شمای مهندس کامپیوتر چند بار رفتی دستشویی، حتی نه، اصلا رفتی آب بخوری و برگشتی و بدون اینکه دستت رو با صابون بشوری برگشتی پشت صفحه کلید؟ من n بار دیدم! به آقای مهندس گفتم دست به دستگاه من حق نداری بزنی تا برگردی دستت رو با صابون بشوری . شاید بهش برخورده، من چکار کنم که فرهنگ منحط تعارف و رودربایستی در این ملت یکی از افتخاراتشونه؟ توی یوتیوب ویدئوهای کرمهای آسکاریس که 20 تا 20 تا دارن از روده ی طرف درمیارن رو نشونش دادم آقای مهندس میگه اه اه اینا چیه حالم بهم خورد چطوری رفتن توی شکمش . خبر نداره شکم خودش دو برابر اون رو داره و هر بار که دستش رو به کلید برق یا خودکار من میزنه چندتایی تخم اون انگلهای روده ای رو هم برای من یادگاری میذاره و منم که بهمین سادگی آلوده شدم خانواده ام و اونام n نفر دیگه رو مبتلا می کنیم همینجوری و خبر نداریم بلکه ککمون هم نمی گزه. این از تحصیلکرده ی مملکت . از آقای مهندس مملکت . از عوام چه توقع؟ اگر اینکارایی که در این دست تصاویر می بینیم انجام ندن باید تعجب کنیم.

اینهمه تحقیقات نشون داده گوشی و صفحه کلید از سرامیک توالت هم آلوده تره . از این گوش اومده از اون یکی پریده بیرون . چون آموزش های بصری بعدی پشتش نیست. پسرهای 10 و 14 سالم رو اونقدر قبل از نشستن پشت کامپیوتر و بازی هر مرتبه مجبور کردم دستاشون رو بشورن که دیگه شرطی شدن. تا حدی خاطرم از خانوادم جمع هست ولی جامعه رو چکار کنیم؟

اول صدا و سیما رو باید گل بگیرن که عامل همه ی بدبختیهای فرهنگی ماست روزی چند مرتبه باید کلیپهای آموزشی و جذاب و موثر برای آموزش روشهای متنوع و متفاوت صرفه جویی آب، شیوه های رعایت بهداشت، توقف در یک متری پشت خط وقتی عابری داره رد میشه، شیوه ی آهسته با هم صحبت کردن با هم، و و و ... آموزش بده، ولی اینکارو نمیکنه چون 37 ساله براش چیزای دیگه در اولویته و باید خود وزارتخانه ها زحمت ساخت کلیپهای آموزشی رو بکشن پول هم بدن تا شاید پخشش کنه . این از دغدغه ی فرهنگ ملی رسانه ی به اصطلاح ملی این کشور
بعد از صدا و سیما هم باید برن سر وقت دانشگاه و آموزش و پرورش و مدارس و اون سهم %98 که اول حرفم گفتم رو بریزن بیرون و اون اقلیت 2% باقیمانده که دغدغه ی فرهنگ دارن نه دغدغه ی نان شب، همونا که از روی عشق آمدن نسل آینده رو تربیت کنن نه به نیت فرار از سربازی، جزوه گویی و از بر کردن الفاظ رو یاد نمیدن بلکه پیاده کردن عملی معلومات در زندگی رو یاد میدن اونا رو برسونن به %100 . شاید فرجی شد و از این دره ی عمیقی که توش گیر کردیم بیرون آمدیم