پرده یك سو مى رود:
مرد زندانى (كه پشت معجر دیدارگاهاستاده،طفل اش را تماشا مى كند)
در زیر لب گویاست:
- «كاش زندانیشمى كردند با من لحظه اى،
تا من در اینزندان
ببوسم چشم هایش را!» مردمستحفظ كه مى تابد سبیل اش را، به خود آرام مى گوید:
- «بد نمى شد!»