علاقمندان به ورزش پرورش اندام(بدن سازی)

[D J V A H I D]

پيدايش و معناي پرورش اندام. پيكرتراشان دوران باستان، درواقع زيبايي ايده آل زمان خود را ، در يك اندام خوش فرم و ماهيچه اي مشاهده مي كردند. مدل بسياري از مجسمه سازان عهد كلاسيك يونان ورزشكاراني بود كه بر اثر تمرينات مداوم، بدني ورزيده و نيرومند داشتند. اين ديدگاه در دوران بعد نيز تا عصر رونسانس همچنان باقي ماند تا آنجا كه آثار پيكر تراش مشهور لئوناردو داوينچي و شاگردانش در مورد آنتومي بدن انسان نشانه بارز اين عصر است. اين هنرمند سرشناس همانند همكارش ميكل آنژ دلبستگي فراواني به نمايش اندام هاي زيبا و خوش تراش در آثارش داشت وليكن براي مدتي طولاني پرداختن به بدن سالم، نيرومند و آكنده از ماهيچه به فراموشي سپرده شد تا اينكه اين كار، در نيمه دوم قرن نوزدهم احيا گرديد.ورزشكاراني كه با نمايش تمرينات قدرتي موجب شگفتي تماشاگران خود مي شدند عبارت بودند از:
اوجين ساندو، گئورگ هاكن، اشميت، هرمان گوئرنر و چند نفر ديگر...در ايالت متحده آمريكا ابتدا چند رشته ورزشي از جمله پرورش اندام از سوي دوستداران ورزش به تمرين گرفته شد بطوري كه در سال 1903 در اين كشور نخستين مسابقه پرورش اندام برگرزار گرديد كه در جريان آن« خوش اندام ترين مرد آمريكا» انتخاب شد اما پروزش اندام به مفهوم واقعي در سالهاي دهه 30 در مسير پيشرفت و تكامل قرار گرفت كه تمرينات آن با دمبل، هالتر، دستگاه هاي ويژه تمرين و نرمش همراه بود. در سال 1940 در آمريكا اولين مسابقه به شيوه درست برگزار گرديد و به دنبال آن، سازمانهايي در اين رابطه تاسيس شدند تا اينكه سرانجام در سالهاي دهه 70 فدراسيون بين المللي پرورش اندام تاسيس گرديد كه امروزه يكي از گسترده ترين فدراسيون هاي جهان است.
بشر در دوران گذشته براي خود الگويي را كه نمايانگر اندام ورزشكارانه ورزيده بود، انتخاب نمود.