تركیب نانوذرات با آرسنیك برای ساخت داروی ضدسرطان

تری‌اكسید آرسنیك، یكی از امید بخش‌‌ترین داروها برای درمان سرطان خون حاد پرومیلوسیتیك (promyelocytic) است.
و می‌توان با كپسوله‌كردن این مواد درون نانوذرات ساخته‌شده از لیپیدها، كاربرد آنها را در این مورد تا حد زیادی افزایش داد.
به گزارش ستاد ویژه توسعه فناوری نانواین نانوذرات برای رهاسازی بار دارویی درون خود به سلول‌های تومور‌ مورد نظر، طراحی شده‌اند. این مسئله یكی از یافته‌های دكتر توماس اهالوران و همكارانش در دانشگاه نورث‌وسترن است. این گروه تحقیقاتی تنها گروهی نیست كه در زمینه كپسوله‌كردن تری‌اكسید آرسنیك درون نانوذرات مبتنی بر لیپید فعالیت می‌كند، اما باید گفت آنها اولین گروهی هستند كه روش جدیدی برای قراردادن مقدار زیادی از این داروی ضدسرطان در این نانوذرات و همچنین حفظ آن در درون آنها تا رسیدن به محل تومور مورد نظر، ارائه داده‌اند.
كلید توسعه و تولید تركیبی پایدار از این نانوذرات توسط این تیم یافت شد، آنها ابتدا نانوذرات را با نمك‌های فلزی از قبیل استات نیكل، استات كبالت، استات مس یا استات روی بارگذاری كرده و سپس تری‌اكسیدآرسنیك را به آنها اضافه می‌كردند.
به محض ورود تری‌اكسید آرسنیك به این نانوذرات، تركیب نامحلولی با یون‌های فلزی موجود در داخل نانوذره ایجاد می‌كنند.
این فرآیند باعث ایجاد اسید استیك می‌شود كه به بیرون نانوذره منتقل می‌‌شود. خروج این مولكول‌ها نیز امكان ورود مقدار بیشتری تری‌اكسید آرسنیك را به داخل نانوذره، ایجاد می‌كند، در نتیجه مقدار داروهای فعال شده درون نانوذره هر چه بیشتر افزایش پیدا می‌كند.
محققان قادرند تا به كمك میكروسكوپ الكترونی عبوری (TEM) و آنالیزهای اشعه ایكس، جمع‌شدن این عامل‌های فعال ضدسرطانی را در درون نانوذره مشاهده كنند. محققان فهمیدند كه این نانوذرات هنگامی كه منجمد شده و در pH خنثی قرار می‌گیرند تا بیش از ۶ ماه پایدارند. اما به‌محض این‌كه در یك محیط اسیدی با pH پایین (شرایط درون سلول‌های تومور) قرار می‌گیرند، به سرعت ناپایدار شده و بار دارویی خود را رها می‌كنند. سرعت و مقدار رهاسازی دارو تا حد زیادی به فلز اولیه استفاده شده در كپسوله كردن تری‌اكسید آرسنیك وابسته است. محققان همچنین پی‌برده‌اند كه هیچ‌یك از فلزات به‌كار رفته در این آزمایشات اثرات سمی از خود نشان نداده‌اند. اما فلزات خاصی ممكن است در حین تركیب با تری‌اكسید آرسنیك اثرات سینرژیستیك (هم‌ نیروزادی) از خود نشان می‌دهند كه برای بررسی این گونه اثرات به آزمایشات بیشتری احتیاج است.
در یكی از آزمایشات انجام شده برای تست كارایی این داروی كپسوله شده درون نانوذرات در از بین بردن سلول‌های سرطانی، محققان دریافتند كه برای كشتن همان میزان از سلول‌های سرطانی كه هنگام استفاده از تری‌اكسید آرسنیك آزاد از بین می‌روند؛ باید این داروی كپسوله‌شده زمان بیشتری در معرض سلول‌هایی قرار گیرد، كه در این مدت زمان طولانی هنوز اثرات سمیت تری‌اكسید آرسنیك وجود دارد.


همشهری آنلاین