کوته نوشت

این تاپیک رو مخصوص نوشته های کوتاهی که نشوته شدن یا قسمتای جالب از کتاب هایی که خوندید درست کردم. لطفا تا حد ممکن اسم نویسنده و اسم اثر رو درج کنید.:great:

- - - Updated - - -

“هيچ دليلي وجود ندارد
كه عاشقت نباشم؛
اين همه دوري؟
اين همه راه؟
نمي فهمم...”

― عباس معروفی

“آن ها در بک روز برفی از هم جدا شدند.
یکی به سمت شمال رفت
دیگری به سمت جنوب
برف رد پای آن ها رو پوشاند طوری که انگار هرگز نبوده اند.”
― رسول یونان, احمق ! ما مُرده‌ایم

“مرا از دورها تماشا کن من از نزديک غمگينم!”
― عباس معروفی


“آدم یک لحظه ناچار می‌شود واگذارد و برود. احساس می‌کردم هستی‌ام را گم کرده‌ام٫ هویتم را از یاد برده‌ام و دیگر چیزی ندارم که براش بجنگم.”
― عباس معروفی, تماماً مخصوص

“چقدر غم‌انگیز است که آدم به دیگران اجازه بدهد تا اعماق وجود و روحش را زیر و رو کنند و بعد با چهره فاتح پاشان را بر گردن مغلوب بفشارند و با دو تکان کار را تمام کنند.”
― عباس معروفی, تماماً مخصوص

“دیگر گمت نمی‌کنم. دیگر گمت نمی‌کنم. دنیا پر از آدم‌هایی است که همدیگر را گم گرده‌اند؛ ولی من دیگر گمت نمی‌کنم.”
― عباس معروفی, تماماً مخصوص

“چقدر آهنگ های قشنگ در این دنیا وجود داشت که من نشنیده بودم. چقدر چهره های زیبا از برابرم گذشتند که من آن ها را ندیدم.چقدر رویا های عجیب دیدم که وقتی از خواب بیدار شدم هرگز دیگر به یادم نیا مد وبوی عطری از دست رفته در دلم چنگ زد که همیشه تا همیشه خودم را نبخشم”
― عباس معروفی, تماماً مخصوص

“ما نسل بدبختی هستیم ، دست مان به مقصر اصلی نمی رسد از همدیگر انتقام می گیریم !”
― عباس معروفی

“وقتی آدم یک نفر را دوست داشته باشد بیش‌تر تنهاست. چون نمی‌تواند به هیچ کس جز به همان آدم بگوید که چه احساسی دارد. و اگر آن آدم کسی باشد که تو را به سکوت تشویق می‌کند، تنهایی تو کامل می‌شود!”
― عباس معروفی, سمفونی مردگان


“قورت دادن بعضي از مسائل مثل ماه ها تو را نديد ن عادت من است”
― عباس معروفی

“خیلی ها فکر می کنند سلامتی بزرگترین نعمت است، ولی سخت در اشتباهند. وقتی سالم باشی و در تنهایی پرپر بزنی، آنی مرض می گیری، بدترین نحوست ها می آید سراغت، غم از در و دیوارت می بارد، کپک می زنی. کاش مریض باشی ولی تنها نباشی.”
― عباس معروفی

بلند فکر کردن همیشه به این معنا نیست که فکرت را به زبان بیاوری. فکر کردن هم مثل نفس کشیدن، همین نفس‌های کوتاه و پیوسته مدام هست؛ در خواب و بیداری. گاهی وضعیت وادارت می‌کند عمیق و بلند فکر کنی. بروی بیرون، از خودت بروی بیرون، حتا زیر باران. ریه‌های ذهنت را پر از هوای تاریک و روشن کنی، بعد به چراغ ماشین‌هایی که می‌گذرند چشم بدوزی به آنهمه هاله‌ی سرخ. سرخ و خیس. بعد هم ندانی در کدام خیابانی. کجای شهری؟ و چرا باران بند نمی‌آید؟
عباس معروفی

آنچه آدمی میجوید در جستجوی آدمی است. تلفن در پی بل بود

به هر چه توجه کنید با آن یکی میشوید .پس اگر پیوسته متوجه موانع باشید آنها بزرگتر و بزرگتر میشوند

----کتاب "بازی زندگی و راه این بازی" اثر فلورانس اسکاول شین



منطق شما رو از نقطه A به نقطه B خواهد برد
اما قدرت تصور به شما همه چیز خواهد داد

-----Albert Einstein

در عجبم از کسی که علم کامپیوتر بخواند و اپتیمال پالیسی بداند، امّا همچنان در مساله‌ی وقوع شرّ مانده باشد!

کوته نوشت، قصار

لحظه ای هر دو سنگ شدیم , دو مجسمه که گذاشته اند گوشه ی فلکه , برای قشنگی و به نشانه ی عشق و زندگی .نگاهم را به چشم هاش دوختم , بعد لب هاش , بعد موهای خاک گرفته اش و هر چه بیشتر نگاه میکردم , بیشتر در تاریکی فرو میرفتم , در تاریکی بی انتهایی که هوای خنکی به پوست تب زده ی آدم می وزاند , و هیچ صدایی نیست , و آدم هر چه میرود تمامی ندارد ...باد هم نمی وزید , اما موهاش روی ابروهاش می لغزید . حتا چند پر از موها تا دم چشم هاش هم بود .
توی دلم گفتم کی موهات را شانه میزند ؟
سال بلوا/عباس معروفی

برای مشاهده این لینک/عکس می بایست عضو شوید !برای عضویت اینجا کلیک کنید ]

روزی که فهمیدم من فرزند دو نفرم!ا




در را زد و و وارد اتاق شد. مدیر یکی از بخشهای دیگر مؤسسه بود. یک فرم استخدامی پر شده دستش بود و بعد از حال و احوال مختصری، فرم را داد دست من و گفت: "نگاه کن این چه جالبه!". کمی بالا و پایین فرم را ورانداز کردم. به نظرم یک فرم معمولی می آمد حاوی مشخصات خانمی که برای استخدام مراجعه کرده بود. پرسیدم: "چی ش جالبه؟" گفت: "مشخصات فردی ش رو ببین!" شروع کردم به زیر لب خواندن مشخصات فردی ... نام ... نام خانوادگی ... تا رسیدم به آنجا که بود "فرزند: ..."، دیدم جلویش نوشته: "رضا و پروین". چند لحظه مکث کردم ...؛ مکث مرا که دید، لبخندی زد و گفت: "ببین، من هم به همین جا که رسیدم، مثل تو مکث کردم، بعدش به خانم متقاضی گفتم: "چه جالب! ... دو تا اسم نوشته اید." صدایش را صاف کرد و جواب داد: "انتظار داشتید یک اسم بنویسم؟ خب ... من فرزند دو نفر هستم نه فرزند یک نفر!"ا
چند لحظه به فکر فرورفتم. به یاد آوردم که همیشه هنگام پر کردن فرم ها، بدون مکث و اتوماتیک جلوی قسمت "فرزند: ..." فقط یک اسم می نوشتم

* فرهاد میثمی

در تاریکی راز، انسان‌ها خیلی آسان با یکدیگر مساوی می‌شوند.
- آندره مالرو، ضد خاطرات

او گفت: "تو را به زیباترین حالت ممکن نابود میکنم، و وقتی که ترکَت کردم، بالاخره خواهی فهمید که چرا اسم طوفان ها را از انسان ها میگیرند."

- نویسنده ناشناس

من
انبوهي از اين بعدازظهرهاي جمعه را
بياد دارم كه در غروب آنها
در خيابان
از تنهايي گريستيم
ما نه آواره بوديم، نه غريب
اما
اين بعدازظهر هاي جمعه پايان و تمامي نداشت
مي گفتند از كودكي به ما
كه زمان باز نمي گردد
اما نمي دانم چرا
اين بعد از ظهر هاي جمعه باز مي گشتند!
- احمدرضا احمدی

به کجا می رویم !
درویشی را دیدم شتابان می دوید گفتم:
ای درویش کجا؟
گفت:مراسم عزا!
گفتم:چه کسی مرده ؟ آهی کشید و گفت :
مردانگی و وفا، انسانیت و صفا !

ایرانیان با همه قیافه ای که به خود میگیرند، هیچ کار دنیا را به جد نمیگیرند. مگر در سه مورد مخصوص: یکی شکم و یکی کیسه و یکی تنبان.
- از کتاب "خلقیات ما ایرانیان، محمدعلی جمال زاده"

" این روزها مردم قیمت همه چیز را میدانند ولی ارزش هیچ چیز را نمیدانند"
- تصویر دوریان گری، نوشته اسکار وایلد


"دوریان، هیچ وقت ازدواج نکن. مردان ازدواج میکنند چون خسته شده اند و زنان چون کنجکاوند! هر دو نا امید میشوند"
- تصویر دوریان گری، نوشته اسکار وایلد

میانِ همه چیز هایِ قطعی،
قطعی ترین شان، "تردید" است.

- برتولت برشت

این مونولوگ زیبای سریال مدار صفر درجه عجیب انسان رو متاثر میکند :
سرو دل خسته من ، افسانه ها زیبا هستند چون واقعیت ندارند . واقعیت زیبا نیست و تنها کسانی برای همیشه از آن ما خواهند بود که برای همیشه از دست داده ای . و سهم من از عشق تو تنها رویای آرامش بخش و گرمی است که با خود به سردی گور می برم تا از غارت این زمانه پر دسیسه و پلشت برای همیشه محفوظ اش بدارم ، عزیز دل شکسته من تو می تونی گردش ماه را تکثیر کنی ، می توانی نور خورشید را تقسیم کنی ، اما عشق مرا هرگز تفسیر نکن . در جهانی دیگر و در آن سوی ابدیت به انتظارت خواهم نشست و تنها چیزی که از تو می خواهم این که با باد و باران دوباره آشتی کن . زیرا در هر باران که بعد از این ببارد من به دیدار تو خواهم آمد و با وزش هر نسیمی به نوازشت خواهم پرداخت .

در اصل آن چیزی که بیش از همه، آدمی را آزرده می کند تکه تکه شدن خیال هایش نیست. بلکه این است که زنده بودنش قطعی است ولی خوشبخت بودنش نه! ..
داستایفسکی

"این همه نگو دوستت دارم، دوستت دارم.
هزار بار گفته ام بر زبان آوردن این یک کلمه دنیایی مسئولیت به همراه خودش می آورد، و تو آدم بی مسئولیتی هستی!"


ناصر غیاثی - تاکسی نوشت ها

- - - Updated - - -

اگـــر برای کسی مهم باشی
او همیشه راهی برای وقت گذاشتن با تو پیدا خواهد کرد
نــه بهانه ای برای فرار
و نه دروغــی برای توجیـــه...


قهرمانان و گورها اثر ارنستو ساباتو

وقتی نمی توانی قواعد بازی را تغییر دهی,پس خفه شو و بازی کن.


روزی که هزار بار عاشق شدم - روح انگیز شریفیان

زندگی یک بار دیگر به من خیانت کرد،
پذیرفتم که برخی چیزها هرگز تغییر نخواهد کرد.
اجازه میدهم ذهن کوچک تو رنج مرا بزرگتر کتد ،
و او مرا با وابستگی های شیمیایی ملزوم سلامت عقلی ترک کرد.

آری ، من در حال سقوطم... چقدر دیگرمانده تا به زمین بخورم؟
نمی توانم بیان کنم که چگونه ازهم پاشیدم.
تعجب میکنید که چرا ترجیح می دهم تنها باشم؟
آیا واقعا اختیار را از دست داده ام؟

به انتها رسیده ام ،
پی می برم که چه میتوانستم باشم.
به خواب نمیروم، پس نفسی میکشم
و در پشت دلاورانه ترین نقابم پنهان می شوم ،
می پذیرم که که عنان از کف داده ام.

این رنگ‌های ناپایدار رنگ‌های وجود من بود؛ ریشه‌های من در هیچ کجا آنچنان ژرف ندویده بود که بتواند برای من خانه‌ای و مهری پایدار فراهم آورد.
- گراهام گرین

مردی با پدرش در سفر بود که پدرش از دنیا رفت. از چوپانی در آن حوالی پرسید: «چه کسی بر مرده های شما نماز می خواند؟»
چوپان گفت: «ما شخص خاصی را برای این کار نداریم؛ خودم نماز آنها را می خوانم».
مرد گفت: «خوب لطف کن نماز پدر مرا هم بخوان!»
چوپان مقابل جنازه ایستاد و چند جمله ای زمزمه کرد و گفت : «نمازش تمام شد!»
مرد که تعجب کرده بود گفت: این چه نمازی بود؟
چوپان گفت: بهترازاین بلد نبودم
مرد از روی ناچاری پدر را دفن کرد و رفت.
شب هنگام، در عالم رؤیا پدرش را دید که روزگار خوبی دارد. از پدر پرسید: «چه شد که این گونه راحت و آسوده ای؟»
پدرش گفت: «هر چه دارم از دعای آن چوپان دارم!»
مرد، فردای آن روز به سراغ چوپان رفت و از او خواست تا بگوید در کنار جنازۀ پدرش چه کرده و چه دعایی خوانده؟
چوپان گفت: «وقتی کنار جنازه آمدم و ارتباطی میان من و خداوند برقرار شد، با خدا گفتم : « خدایا اگر این مرد، امشب مهمان من بود، یک گوسفند برایش زمین می زدم. حالا این مرد، امشب مهمان توست. ببینم تو با او چگونه رفتار می کنی ؟ »
.
به نام خدای آن چوبان ... که قلب مهربان آن چوبان ، قطره ای از اقیانوس بی کران عشق و محبت اوست
الهى و ربى من لى غيروك

نقل قول:

---

ارسالی توسط Nima061 برای مشاهده این لینک/عکس می بایست عضو شوید !برای عضویت اینجا کلیک کنید ]

زندگی یک بار دیگر به من خیانت کرد،
پذیرفتم که برخی چیزها هرگز تغییر نخواهد کرد.
اجازه میدهم ذهن کوچک تو رنج مرا بزرگتر کتد ،
و او مرا با وابستگی های شیمیایی ملزوم سلامت عقلی ترک کرد.

آری ، من در حال سقوطم... چقدر دیگرمانده تا به زمین بخورم؟
نمی توانم بیان کنم که چگونه ازهم پاشیدم.
تعجب میکنید که چرا ترجیح می دهم تنها باشم؟
آیا واقعا اختیار را از دست داده ام؟

به انتها رسیده ام ،
پی می برم که چه میتوانستم باشم.
به خواب نمیروم، پس نفسی میکشم
و در پشت دلاورانه ترین نقابم پنهان می شوم ،
می پذیرم که که عنان از کف داده ام.

---

این شعر زیبا مربوط میشه به گروه Anathema. واقعا موزیکش زیباست

من اگر عاشقانه می نویسم ....
نه عاشقم ....
نه معشوق کسی !!!
فقط می نویسم تا عشق یاد قلبم بماند ...
در این ژرفای دل کندن ها
و عادت ها و هوس ها ....
فقط تمرین آدم بودن می کنم همین ...
خسته نیستم ازتکرار روزها...فقط خسته از رنگ های که همیشه ازسیاه بامنشور دروغ جداشده اند...

گاهی باید سر میز قمار نشست به حذفِ یکی. مثلثِ عشقیِ خوفناکی ست: خدا وُ من وُ تنهایی!
رضا کاظمی

مامان می‌گفت همیشه می توانی چیزی پیدا کنی که خوشحالت کند. زندان که بودم، وقتی آسمان قرمز شد و روزتازه ای به درون سلولم خزید، فهمیدم که حق با او بوده است.
آلبر کامو

درسته، من مربی تو میشم و تو میتونی بازیکن من باشی. تو میتونی تمام قسمتهای دلپذیر زندگی رو که من واسه انجام دادنش پیر هستم رو بازی کنی.

وقتی مردن را می‌آموزی، زندگی کردن را یاد می‌گیری.

تنها راه معنی دادن به زندگی این است که خودت را وقف دوست داشتن دیگران بکنی.

مرگ زندگی را به پایان میرساند نه یک رابطه را.

تو موج نیستی بلکه قسمتی از دریا هستی.

اگر می‌خواهی برای آدم‌های طبقه بالا پز بدهی زحمت نکش. آن‌ها همیشه به نظر حقارت نگاهت می‌کنند. اگر هم می‌خواهی برای زیر دست‌هایت پز بدهی باز هم زحمت نکش چون فقط حسودی شان را تحریک می‌کنی. این نوع شخصیت کاذب تو را به جایی نمی‌رساند. فقط قلب باز است که به تو اجازه می‌دهد در چشم همه یک جور باشی

بعضی وقتها آدم نمی‌تواند به چشمهایش اعتماد کند . باید به احساساتش اعتماد کند . اگر میخواهی دیگران به تو اعتماد داشته باشند باید تو هم به آنها اعتماد داشته باشی . حتی در تاریکی مطلق . حتی وقتی داری می‌افتی.

بسیاری از چیزها کشف شده‌است بجز چگونه زیستن!
قسمت های زیبا کتاب سه شنبه ها با موری -میچ آلبوم

انسانها عاشق شمردن مشكلاتشان هستند، اما لذت هايشان را نمى شمارند. اگر آنها را مى شمردند، مى فهميدند كه به اندازه كافى از زندگى لذت برده اند .
- داستايوفسكى

گریه نکن که تمام شد
لبخند بزن که اتفاق افتاده است..
- دکتر سیوس

دن: شنیدم در این کوه معدن هست
بونی: خدا نکند معدن باشد!
دن: نمی فهمم! برای چی؟!
بونی: مادامی که کوه فقیر است، از آن ماست، اما همین که معلوم شد غنی است، دولت آن را تصاحب خواهد کرد.
دولت یک دست دراز دارد و یک دست کوتاه.
دست دراز به همه جا می‌ رسد و برای گرفتن است،
و دست کوتاه برای دادن است، و فقط به کسانی می ‌رسد که خیلی نزدیکند..!!


بر گرفته از کتاب "نان و شراب"
به قلم "اینیاتسیو سیلونه"

" آدم ها همواره ترتیبی می دهند که فضیلت هاشان به مرگ بیانجامد . این نوع اعتراض بی ارزش است . آدم باید بخواهد زندگی کند و بداند چگونه بمیرد"

" قهرمانی می تواند عبارت باشد از جان فداکردن برای بعضی اصول ، نه به جان هم افتادن به نام اصل ها "
از کتاب "ساعت گرگ و میش"/ ژیلبرت سسبرون

می دانی بزرگ ترین درد یک پهلوان چیست ؟ این است که زمانی که دیگر پهلوان نیست ، کسی از او یاری بخواهد .
هر کس که دیگری را دوست بدارد ، معشوق برایش در عالم بی همتاست و عشق یعنی همین .
"شعبده و طلسم" / چیستا یثربی

عشق از آن رو در دل شما به وديعه گذاشته نشده تا همانجا بماند.مادامی كه عشق را به ديگران نبخشاييد، عشق نيست.
کاترین پاندر

فقط يك نفر را مي شناسم که معقول و سنجيده رفتار می کند؛
او خياط من است،
زيرا هر بار که مرا می بيند، از نو اندازه گيری می کند...
بقيه به معيارها و عقايدِ کهنه خود درباره من پايبند هستند!
- جورج برنارد شاو

هرگاه قصدِ شوخی دارم،
حقیقت را بیان مى كنم
این بزرگترین شوخیِ جهان است!
- جرج برنارد شاو

هدف نداشتن یعنی امید و آرزو نداشتن، این که به هر چه داری راضی باشی،
چیزی را که دنیا از این طلوع تا طلوع بعدی به تو ارزانی می دارد بپذیری،
برای این گونه زیستن باید زیاده نخواهی، همان بس که زنده بمانی...!
برگرفته از کتاب "سانسِت پارک" / پُل اُستر

شبانگاهانِ بیداری

میان جنبش احساس

خیالم می کِشَد سویی

شبیه مَدِ دریاها

بی نهایت نادرست است که آدم ها
دوستانه از هم جُدا می شوند،
چون اگر دوست بودند از هم جدا نمی شدند!
- مارسل پروست