پرینتر سه بعدی چه کاربردی دارد؟

دانستن انواع روش های پرینت سه بعدی، مزایا و محدودیت های آنها برای درک این فناوری اهمیت ویژه ای دارد. امروزه حدود 25 تکنیک پرینت سه بعدی در دنیا وجود دارد که برخی از آنها تجاری شده اند و می توان گفت 10 مورد از آنها در بازار در زمینه قطعه سازی و نمونه سازی وجود دارد. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ایسنا، در این مقاله به طور کامل و کامل اصول طبقه بندی و نام گذاری روش های پرینت سه بعدی را توضیح داده ایم. در این مقاله می خواهیم به هر یک از روش های پرینت سه بعدی که برای ارائه خدمات مختلف پرینت سه بعدی استفاده می شود، بپردازیم. روش های چاپ سه بعدی در حال حاضر در بازار رایج است. اینها شامل SLA، SLS، FDM، LOM، 3D-Printing (BinderJetting)، DDM، Polyjet، DLP و FusionJet می باشند که در زیر به طور مختصر هر کدام توضیح داده خواهد شد.
همچنین برای مشاهده این لینک/عکس می بایست عضو شوید !برای عضویت اینجا کلیک کنید ] در فروشگاه های بزرگی مانند آرلی، دیجی کالا، زومیت و سایر فروشگاه ها به فروش می رسد، بنابراین می توانید برای خرید پرینتر سه بعدی خود تصمیم بگیرید.

چاپگر سه بعدی
فناوری پرینت سه بعدی روز به روز در حال پیشرفت است. از این رو روش های جدید پرینترهای سه بعدی به فناوری های موجود این فناوری برای ارائه خدمات متنوع پرینت سه بعدی اضافه شده است. با ترکیب روش های مختلف این تکنیک با فناوری اسکن سه بعدی، می توانیم بسیاری از اجزا را معکوس کنیم. در این مقاله روش های سنتی و پرکاربرد این تکنیک را به تفصیل مورد بحث قرار می دهیم. همچنین در مجله طراحی 3D Printing روش جدید پرینت سه بعدی و کاربردهای مختلف آن را به شما معرفی می کنیم. شما می توانید انواع پرینترهای سه بعدی را از فروشگاه های بزرگ و حتی آنلاین خریداری کنید.

SLS در چاپگر سه بعدی
چاپگر سه بعدی SLS یکی از دستگاه هایی است که از مواد اولیه پودری برای تولید قطعات استفاده می کند، بنابراین بر پایه پودر ساخته شده است. سیستم های مختلف در ماشین SLS با هم کار می کنند تا قطعه را ایجاد کنند. در اینجا قسمت های اصلی دستگاه که برای ایجاد یک قطعه باید با هم کار کنند آمده است:
+ سیستم اسکن لیزری
+ سیستم های حرارتی
+ سیستم گردش گاز بی اثر
+ سیستم تغذیه پودر
+ سیستم پلت فرم
+ واحد کنترل (الکترونیک و نرم افزار)

نمودار زیر نمای شماتیک چاپگر سه بعدی SLS را نشان می دهد. (البته اگر بخواهیم دقیق تر باشیم باید بگوییم که تصویر نشان داده شده به وضوح یک چاپگر سه بعدی SLM را نشان می دهد. SLM مخفف ذوب لیزری انتخابی است، تفاوت این دستگاه با دستگاه به اصطلاح SLS بسیار کم است. که مستقیماً قطعات را چاپ می کنند، با فناوری SLS فلز تولید می کنند، SLM هستند (به اصطلاح پودر فلز کاملاً در آنها ذوب شده است.)

ساختار قطعات در یک ماشین SLS به گونه ای است که فایل های CAD قطعات مورد نیاز باید در ابتدای کار در دستگاه گنجانده شود. برای این منظور کارهای نرم افزاری زیادی در دنیا انجام شده است فایل CAD مورد نظر باید لایه لایه باشد برای این منظور ابتدا فایل CAD در جهت مورد نیاز بر روی دستگاه قرار می گیرد و صفحات قطعه از حداقل موازی ترین قسمت صفحه X-Y عبور داده می شود و از محل تلاقی صفحات خطوط بسته به دست می آید. این آپارتمان با هواپیما لبه های شی مورد نظر به ضخامت یک سطح با شی در صفحه دیگری از صفحه قبل بریده می شود و این روند تا رسیدن به بالای جسم ادامه می یابد. در نهایت، تعداد زیادی محتویات بسته که نشان دهنده محیط شیء هستند به دست می آیند در ادامه خواهیم دید که این تعریف موقعیت لیزر عبوری از سطح پودر را مشخص می کند مفهوم لایه بندی یک جسم سه بعدی و تبدیل آن به خطوط دو بعدی در شکل زیر نشان داده شده است.


ویژگی های پرینتر سه بعدی
تمام روش های چاپ سه بعدی - که "تولید افزودنی" یا (تولید افزودنی) نامیده می شود - بر خلاف ماشین ها یا قالب ها به صورت مرحله ای انجام می شود. آنچه از بریدن یا خرد کردن توده های مکعبی که کار تعادل یا کاهش را انجام داده است به دست می آید. تولید با پرینت سه بعدی مزایای قابل توجهی نسبت به روش های مرسوم در گذشته دارد، مانند:
+ عدم نیاز به تجهیزات گران قیمت مورد استفاده در کارخانه های ذوب فلز و برای فرآیند سنگ زنی.
+ امکان ساخت قطعات سفارشی با ساختارهای پیچیده و خاص در مدت زمان کوتاه.
+ تولید زباله کمتر
از طرفی در مقایسه با روش های سنتی تولید مشکلاتی وجود دارد:
+ امکان تولید در مقادیر کم و سرعت;
+ استحکام، دقت و سطوح کمتر صیقلی؛
مواد نسبتاً محدودی که می توانند پردازش شوند و به محصولات تبدیل شوند.
+ به این ترتیب از نظر ابعاد سازه بسیار محدود است که می توان با قیمت مناسب و بدون اعوجاج ساخت.

وجه مشترک چاپگر سه بعدی
ساختار چند لایه و استفاده از طراحی رمزگذاری شده سه بعدی در این چاپ عامل اساسی است که چاپ سه بعدی را نه تنها از سایر چاپ های دو بعدی، بلکه از همه روش های مرسوم تولید اشیا متمایز می کند. برای ایجاد یک شی با چاپگر سه بعدی؛ صدها یا هزاران لایه روی هم چیده شده اند تا شکل نهایی را تشکیل دهند و به بالاترین نقطه در تراز عمودی دست یابند. این فرآیند را تولید افزودنی می نامند. مهندسان از نرم افزار CAD برای تهیه یک مدل کامپیوتری سه بعدی با اندازه مورد نیاز برای ساخت با چاپگر سه بعدی استفاده می کنند. این مدل به چند برش 2 بعدی از دستگاه ترجمه می شود و بر اساس دستورالعمل ها - چاپگر دقیقاً می گوید که در هر لایه متوالی مواد خام را کجا پر کند.

در واقع، این اصطلاح ساخت افزودنی است که این روش ساخت را از تمام روش های ساخت سنتی متمایز می کند. روش پرینت سه بعدی لایه هایی را با دقت کسری از میلی متر ایجاد می کند، در حالی که روش های سنتی کاملاً مبتنی بر تراشیدن یا قالب گیری و ریخته گری بودند و خود کلمه «ساخت» ریشه فرانسوی دارد. که به معنی "ساخته شده با دست" است. روش های سنتی ذکر شده دارای محدودیت ها و معایب زیادی هستند، مثلا در روش خردایش که از یک قطعه بزرگتر به جسم نهایی می رسد معمولا 90 درصد مواد هدر می رود که هزینه زیادی برای تولید کننده و در نتیجه مصرف کننده دارد. از طرفی ایده پرینت سه بعدی این است که لایه ها را روی هم بسازیم و مواد اولیه کمتری برای هدر دادن داشته باشیم، این کار به صورت خودکار اتفاق می افتد و بسیار دقیق است.

پرینت سه بعدی یک فناوری قدرتمند است که الهام بخش و انگیزه طراحان است و به آنها آزادی طراحی بی‌سابقه‌ای می‌دهد و در عین حال به ابزار کمتری برای این فرآیند نیاز دارند و در نتیجه صرفه‌جویی قابل توجهی در هزینه‌ها می‌شود. همچنین با استفاده از این فناوری می توان قطعات را سفارشی کرد و نیازی به مونتاژ دستگاه با هندسه ها و ویژگی های پیچیده نیست.
همچنین این فناوری به عنوان فناوری مصرف بهینه انرژی و عدم آلودگی محیط زیست مطرح شده است. با استفاده از مواد استاندارد، طول عمر قطعات افزایش، کاهش و در عین حال افزایش استحکام می‌یابد.

کاربرد پرینتر سه بعدی
چاپ سه بعدی معمولاً برای ساخت نمونه های اولیه پلاستیکی یا فلزی در فرآیند طراحی قطعات جدید برای یک محصول بزرگتر استفاده می شود. با این حال، می توان از آن برای ایجاد یک محصول نهایی برای ارائه به مشتریان نیز استفاده کرد. آنچه که می توان با چاپگرهای سه بعدی ساخت، متنوع است، از بدنه های پلاستیکی کوچک گرفته تا بافت ها، قطعات ماشین آلات فولادی و ایمپلنت های تیتانیومی که در جراحی استفاده می شوند.
امروزه مدل سازی سه بعدی در زمینه هایی مانند ساخت قطعات، معماری، طراحی صنعتی، رباتیک، صنایع هوانوردی و ... متداول است که تاکنون این تصاویر به صورت تصاویر دوبعدی روی صفحه یا روی کاغذ ارائه می شد. مردم می توانند آنچه را که طراحان در ذهن دارند ببینند.

پرینترهای سه بعدی این قابلیت را دارند که هر قطعه را به هر شکل یا زاویه ای، توپر یا توخالی، مسطح یا منحنی، ... در هر طرحی ایجاد کنند. این نیاز را می توان همه جا احساس کرد. صنعتی، پزشکی، آموزشی، خودروسازی، نظامی و هر شغلی که نیاز به شبیه سازی، نمونه سازی و نمونه سازی داشته باشد می تواند روند شبیه سازی و ساخت قطعات ماکت با چاپگر سه بعدی را سرعت بخشد. با پرینت سه بعدی طرح، قطعه را در مدت زمان بسیار کوتاهی تایید می کند.

امکان سنجی و ایده پرینت سه بعدی برای اولین بار در سال 1950 برای دانشمندان مطرح شد. طرح اولیه چاپگر سه بعدی در دهه 1980 به عنوان نمونه اولیه ارائه شد و اولین نمونه توسط چارلز هال ایجاد و در سال 1998 به ثبت رسید. اما پرینترهای سه بعدی امروزی برای اولین بار با استفاده از روش استریولیتوگرافی (SLA) در سال 1986 تولید شدند و دو سال بعد وارد بازار شدند. در سال های اخیر، فناوری پرینت سه بعدی فراتر از نمونه سازی فعلی و فرآیندهای تولید صنعتی رفته است و به مشاغل کوچک و حتی مشاغل خصوصی رسیده است.

چاپگرهای سه بعدی تجاری فرآیندهای تولید خود را هر روز بهبود می‌بخشند و با ایجاد پیشرفت‌های کوچک و بزرگ ابزارهایی را به بازار عرضه می‌کنند که محصول نهایی را تولید می‌کنند. علاوه بر این، محققان دائماً به دنبال راه‌هایی برای آزمایش مواد و راه‌حل‌های مختلف برای یافتن راه‌هایی برای استفاده از چاپگرهای سه بعدی برای تولید محصولات ناهمگن، از بدنه خودرو گرفته تا بلوک‌های سیمانی و محصولات غذایی خوراکی هستند.
بسته
به طور کلی پرینتر سه بعدی یک اثر هنری محسوب می شود و برای ورزش استفاده می شود و به همین دلیل می توانید به طور کلی با پرینتر سه بعدی کار کنید و پیشنهاد ما خریذ در فروشگاه است. که می توانید بخرید.