نقد و بررسی بازی Resident Evil HD Remaster

پلتفورم PlayStation 4, Xbox One, PlayStation 3, GameCube, Wii, Xbox 360, PC
شرکت سازنده Capcom
ناشر Capcom
سبک Action, Adventure, Survival

امتیاز: 8.7/10

Resident Evil نامی آشنا در میان هواداران بازی های ترسناک است. بازی ای که بخاطر گیم پلی قوی و دوبله خنده دارش در یادها مانده. بسیاری از نسخه های این سری بر روی محصولات نینتندو عرضه شده اند از جمله آن ها Resident Evil HD که بر روی Gamecube عرضه شده بود و به همراه Eternal Darkness جزو بهترین بازی های ترسناک بر روی آن پلتفروم بود.. بعد از گذشت سال ها امروزه کپکام در وضعیت مالی درخشانی به سر نمی برد و به دنبال هر فرصتی است تا بتواند پول های از دست رفته را جبران کند و بدین ترتیب بعد از سال ها این نسخه بازسازی شده بر روی PC و کنسول های PS و Xbox عرضه شد.
برای مشاهده این لینک/عکس می بایست عضو شوید !برای عضویت اینجا کلیک کنید ]
این نسخه بازسازی شده تفاوت هایی با نسخه اصلی دارد و اکثر تغییرات به نفع بازی است. به طور مثال بخش های سینماتیک ابتدایی و انتهایی که توسط بازیگران واقعی در نسخه قدیمی اجرا شده بودند (بسیار خنده دار بود) به صورت انیمیشین با کیفیت نسبتا خوب ارائه شده اند. یا مثلا برخی از دیالوگ ها و بخش های عجیب و خنده دار از بازی حذف شده اند به عنوان نمونه در یکی از بخش های بازی در نقسخه قدیمی Barry به Jill سلاحی گرم می دهد و دیالوگش به وی این است “این سلاح بسیار قوی است مخصوصا در مقابل موجودات زنده….”. البته دیالوگ معروف وی بعد از نجات Jill سرجایش است که بعد از نجات وی به او می گوید “نزدیک بود تبدیل به ساندویچ جیل بشی” و برای اکثر بازیکنان بخشی از شیرینی بازی همین دیالوگ ها بود. از طرفی کاملا مشخص است که سازندگان سعی کرده اند تا به نسخه قدیمی وفادار بمانند و اکثر جزئیات همانند نسخه قدیمی پیاده شده اند حتی Loading مربوط به باز و بسته شدن درها.
بزرگترین تغییر مربوط به بخش هنری بازی است که بی نظیر است. بجای بازسازی ساده محیط بر روی یک موتور گرافیکی تازه با کمک کردن از دوربین ثابت بازی بر روی کیفیت پیش زمینه ها کار فراوان شده و به نوعی از لحاظ هنری این بازی برای مدت زیادی دوام خواهد داشت و واقعا آن حس رمز و رازی که نسخه قدیمی سعی داشت با خانه Spencer به بازیکن منتقل کند به خوبی در این نسخه منتقل شده است. از دوربین ثابت تنها برای به نمایش گذاشتن صحنه های زیبا استفاده نشده بلکه همانند نسخه قدیمی از ان برای فضاسازی و القای حس ترس استفاده شده مثلا در یکی از بخش های بازی شما وارد یک دالون می شوید و پشت سرتان یک آینه است و در آن آینه می بینید که یک زامبی در حال حرکت به سمت شما است. چنین جزئیاتی است که یک بازی را از سایر بازی ها متفاوت می سازد. برای مشاهده این لینک/عکس می بایست عضو شوید !برای عضویت اینجا کلیک کنید ] برخی منتقدین با دوربین ثابت بازی و کنترل بازی مشکل دارند و به نظرشان باید این دو مساله به روز میشدند اما همانطور که توضیح داده شده مشخص است که برای احترام به نسخه قدیمی سازندگان با زیرکی تمام از دوربین ثابت استفاده کرده اند و نتیجه کاملا قابل قبول است. از طرفی کنترل های بازی هم برای اکثر بازیکنان تبدیل به بخشی از خاطرات شیرینشان شده و بعید است گیمرهای جدید در کل از این بازی لذت ببرند. بازی های امروزه تا حد توان بر روی بخش اکشن تمرکز دارند و خبری از معما در آن ها نیست و حتی سری Resident Evil هم از این مساله در امان نیست. این بازی یادآور نقطه قوت این سری از بازی ها است. در این بازی شما چشم بسته به شلیک به زامبی ها نمی پردازید و باید حواستان به نعداد گلوله های مصرفی تان باشد و حتی می توانید بدون کشتن اکثر زامبی ها بازی را تمام کنید. در عوض بازیکن باید حواسش را به محیط و نوشته های اطراف جمع کند تا معماهای مختلف را که به خوبی طراحی شده اند را حل کند. یکی دیگر از مشکلاتی که برخی منتقدین با این بازی داشتند مساله Backtracking و اجبار برای گشت و گذار مناطق تکراری بود به خصوص که بازی دست بازیکن را نمی گیرد و مسیر معینی برایش مشخص نمی کند. این در حالی است که این امر از قصد رخ داده. بازی هایی که منقطه وقوع داستان بخشی مهم از داستان است از Backtracking برای فضاسازی استفاده می کنند و مثلا می توان به Alien Isolation به عنوان نمونه ای تازه اشاره کرد که از این امر برای فضاسازی در کشتی Sevastopol استفاده کرده. در اینجا هم خانه Spencer ها از چنین اهمیتی برخوردار است و این گشت و گذارهای متعدد تنها باعث به یادماندنی شدن مناطق بازی می شوند و جزئیات مختلف موجود در محیط مثل قاب عکس های متعدد این تجربه را شیرین تر کرده است.
برای مشاهده این لینک/عکس می بایست عضو شوید !برای عضویت اینجا کلیک کنید ]
در حالی که تعداد دشمنان شما در این بازی نسبت به بازی های امروزی زیاد نیست اما دشمنان بسیار متنوع اند. از زامبی های عادی و مار و عنکبوت گرفته تا کوسه (همگی یا اکثرا به صورت زامبی). از طرفی همه دشمنان از همان ابتدا قابل کشتن نیستند. یکی از تراژیک ترین شخصیت های داستان دختر بچه ای به اسم Lisa است که در ابتدای بازی شما هیچ راهی برای شکست او ندارید. از طرفی انتخاب شخصیت اصلی برای انجام بازی تنها به منزله داشتن یک قیافه متفاوت نیست بلکه هر کدام از شخصیت ها تا حدی مسیری متفاوت را برای رسیدن به پایان داستان طی می کنند (مثلا Chris با Rebecca هم گروه می شود و Jill با Barry). این تنوع حتی در پایان های بازی هم دیده می شود. این نسخه همراه دوبله خنده دار نسخه قدیمی نیست بلکه دوبله ای جدید بر روی آن صورت گرفته از آنجایی که دوبله قدیمی امروزه قابل قبول نبود و از حال و هوای ترسناک بازی می کاست. صداگذاری مثل صدای درها و … یکی دیگر از بخش هایی است که به فضاسازی بازی کمک کرده و اکثر بازی ها امروزه از این مساله قافلند. شاید یکی از مشکلات دیگری که با آن در بازی مواجه شوید مثلا محدودیت Inventory و حمل آیتم است که در حقیقت شما را مجبور می کند که در هر زمان با نقشه قبلی از مناطق امن خارج شوید و مشخص است که حتی این محدودیت هم به نفع بازی است. نسخه HD همراه با مدل های غیر استاتیک و بهبود نور پردازی و گرافیکی کاملا بهتر از نسخه Gamecube است و برخی افکت ها که در زمان عرضه نسخه قبلی وجود نداشتند در این نسخه اضافه شده اند. بدین ترتیب این نسخه هنوز هم تجربه ای بسیار خوب را به همراه دارد و هنوز هم یکی از بهترین بازی های ترسناک است اگر حوصله حل معما را داشته باشید.