نقد و بررسی Max Payne 3

مکس پین نامیست که خیلی از گیمر ها با اون خاطرات خوشی رو دارند.نسخه های اول و دوم این بازی موفقیت چشم گیری رو داشتند و چه از لحاظ گیم پلی و چه از لحاظ داستانی همه رو به خودشون جذب می کردند.بعد از موفقیت های نسخه دوم هواداران منتظر ساخت نسخه بعدی بودند و خبر ساخت اون نیز شنیده شده بود اما شرکت سازنده یعنی Remedy به علت مشکلات مالی و غیره نتونست کارش رو ادامه بده و نسخه سوم مدت ها بدون سازنده معلق موند تا اینکه شرکت Rockstar VancouverوRockstar Studios این پروژه رو قبول کردند و با سابقه ی خوبی که راکستر داشت خیلی هارو بیشتر از قبل چشم انتظار این بازی گذاشت.اما همه امید ها بعد از انتشار اولین عکس ها از بازی تبدیل به شک شدند.مکس محبوب حال به دست راکستر کچل و چاق شده بود و به یه حموم حسابی نیاز داشت!همه ی طرفداران هیچ وقت فکر نمی کردند که این مکس جدید رو قبول کنند اما با انجام بازی خیلی هاشون نظرشون عوض شد و راکستر به مرور مکس خودش رو در دل هواداران تثبیت کرد.(نگران نباشید از بیشتر در انتهای بازی مکس این شکلی هست…)

داستان مربوط به دوران میان سالی و نزدیک به پیری مکس هست.مکس هنوز درگیر گذشته و خاطراتش هست و نمی تونه اونهارو رها کنه و تبدیل به یه آدم منفی گرا شده که همه رو از جمله خودش یا احمق یا بیچاره می بینه.داستان با ماموریت جدید مکس به عنوان یک بادی گارد شروع میشه که این ماموریت رو به دعوت دوستش برای فرار از مشکلاتی که در شهر خودش درست کرده انجام میده.اون ها ماموریت دارند تا از رودریگو یکی از پولداران برزیل و خانواده اش محافظت کنند.اما این ماموریت به خوبی پیش نمیره و یکی از اعضای خانواده ربوده میشه و مکس به قصد نجات اون اقدام میکنه.اما همه چیز اونطور که مکس پیش بینی کرده بود پیش نمیره و هرچه مکس بیشتر تلاش میکنه اوضاع بدتر و پیچیده تر میشه.تا اینکه مکس بالاخره به کمک یک مامور پلیس سابق به نام دا سیلوا کم کم متوجه اتفاقاتی که در اطرافش میفته میشه و جایگاه خودش در این داستان رو میفهمه.داستان بازی سعی شده به صورت یک فیلم اکشن ارائه بشه و دوربین متحرک بازی به این هدف کمک کرده.همچنین برداشت ها مانند نسخه های قبل به شکل رمان های تصویری هستند.شما یک سره بازی رو بدون وقفه انجام میدید و بعد از کشتن هر چند نفر یک cut scene می بینید که هم میشه این رو نکته مثبت هم و منفی قلم داد کرد.(برای طرفداران مطلق داستان خوب و برای طرفداران مطلق گیم پلی بد).همچنین برخی از دیالوگ هایی که از نظر داستانی یا شخصیت ها اهمیت دارند بر روی تصویر هک میشوند که برای جو دادن بیشتر به بازی هست(البته همه دیالوگ های هک شده هم مهم نیستند زیاد جدی نگیرید).شخصیت پردازی به خوبی در این بازی صورت گرفته است.سازندگان به مرور مکس پین را به آنچه که مد نظرشان بود تبدیل کردند به گونه ای که بازیکن نیز از نتیجه رضایت مند باشد.همچنین شخصیت های دیگر مانند دوست مکس یعنی Passos نیز به خوبی طراحی شدند به گونه ای که بخاطر شخصیت خاکستریشان (میانه رو,نه خیلی خوب و نه خیلی بد) شما در قضاوتتان در موردشان ممکن است به شک بیاندازد.همچنین ذکر دیالوگ های بازی نیز خالی از لطف نیست.مکس با اینکه اکثر جملاتش به همراه گوشه و کنایه است و ممکن هست برخی مواقع کلیشه ای به نظر بیان اما در کل باعث جالبتر شدن صحبت ها هست.

گیم پلی بازی یکی از بهترین های امسال هست.شما در محیط های مختلف مانند استادیوم,اداره پلیس, محله های فقیر نشین برزیل و فرودگاه قرار می گیرید و تجربه های مختلفی رو مانند شلیک در حالی که از هلیپکوپتر آویزون هستید رو خواهید داشت.همچنین امکانات قدیمی مکس مانند آهسته کردن زمان و بولت تایمینگ نیز در این بازی وجود دارد و به همراه امکانات جدید بازی ترکیب خیلی خوبی رو ایجاد کرده اند.البته باگ هایی هم در بازی هستند که ممکن است این تجربه خوب رو برای بازیکن خراب کنند اما نسبت به حجم کار این تعداد باگ طبیعی است(و البته ممکن است بعد از مدتی در برخی ماموریت ها برایتان تکراری شود)همچنین شما در این بازی می توانید دو اسلحه سبک (مانند کلت یا یوزی) به همراه سلاح سنگین مانند رایفل حمل کنید اما در هنگام استفاده از هردو اسلحه ی سبک مجبورید سلاح سنگینتان مانند رایفل را رها کنید.آزادی عمل بازیکن نسبت به محیط در سطح یک بازی اکشن شوتر هست و نه بیشتر.اینگونه نیست که شما مانند اقلب دیگر بازی های راکستر سوار ماشین بشید و ساختمون های مختلف رو سر بزنید.تقابل شما با محیط در حد برداشتن سلاح و مسکِن و دیدن تلویزیون و یا نواختن پیانو هست و وابسته به ماموریتتون کارهای مختلف دیگه ام مانند بمب گذاری و غیره انجام خواهید داد و در کل برای یک بازی اکشن شوتر به اندازه کافی آزادی دارید.همچنین در طول مراحل سلاح های طلایی و سرنخ هایی برای مکس قرار داده شده اند و بهتر هست اونهارو فراموش نکنید.البته تمام بازی به Single Player ختم نمی شود و تجربه ی شیرین دیگری برای بازیکنان Multiplayer وجود دارد که آزادی عمل بیشتری را در اختیار بازیکن قرار می دهد و شما قادر به کشتن رهبر گروه مخالف و تصرف فلمرو و نفوذ به نیروهای دشمن و توانایی های بسیار زیاد دیگری را خواهید داشت.
اکثر موسیقی های بازی کاری از یکی از گروه های نویز راک با نام Health است و با محیط بازی سازگاری دارند.در بین موسیقی ها برخی از موسیقی های برزیلی و یا محلی نیز شنیده میشه که در هنگام بازی در این محیط کارتلی خالی از لطف نیست.صداگذاری شخصیت ها نیز بخوبی صورت گرفته.از صدای قدیمی مکس بر روی وی استفاده شده با اینکه در ابتدا به نظر میمود که ممکن هست صدای مکس تغییر کنه. در گرافیک بازی بسیار به جزئیات دقت شده.جزییات صورت مانند مو و ریش و یا جزئیات خون و نور پردازی همه و همه به زیبایی بازی می افزایند.

شاید بخاطر فاصله زمانی عرضه این بازی با نسخه های قبل و بالا رفتن انتظارات و یا مشکلاتی که قبل از انتشار پیش آمد نظرات متفاوتی را درمورد این بازی شنیده باشید.اما در انتها این بازی هم برای کسانی که با نسخه های قبل آشنایی ندارند و هم برای آن هایی که آشنایی دارند زیبایی های خود را دارد و با اینکه می توانست کاملتر از این هم باشد اما در کل ارزش نام برده شدن به عنوان یکی از بازی ها از سری بازی های مکس پین را دارد و هیجان و داستان و گیم پلی بازی شما را ترقیب به ادامه ی هرچه سریعتر بازی تا انتها می کند.

تصاویری از بازی:
برای مشاهده این لینک/عکس می بایست عضو شوید !برای عضویت اینجا کلیک کنید ] برای مشاهده این لینک/عکس می بایست عضو شوید !برای عضویت اینجا کلیک کنید ]