اینتل هفته پیش خبر داد که پردازنده های آینده خود یعنی Penryan به لطف میزان Cache بیشتر و استفاده از تکنولوژی های جدیدتر ، از پردازنده های فعلی Core 2 Duo بسیار قوی تر خواهد بود.

به گفته اینتل ، پردازنده های Penryn در فرکانسی بیش از فرکانس پردازنده های Core 2 Duo و Core 2 Quad کار خواهد کرد. با اینکه اینتل درباره فرکانس دقیق این نوع پردازنده ها حرفی به میان نیاورد ولی گمان برده می شود که این پردازنده ها در کلاکی بیش از 3GHz کار کنند.

همچنین درباره مقدار کش این پردازنده ها باید بگوییم که Penryn از 6 مگابایت L2Cache بهره می برد. ضمن اینکه این پردازنده ها با FSB 1333MHz کار خواهند کرد. ( بد نیست بدانید که اینتل پردازنده هایی ازخانواده Xeon دارد که با FSB 1600MHz کار میکنند)

پارامترهای اشاره شده تا بدین جا همگی قابل پیش بینی بودند. چراکه شرکتهای سخت افزاری معمولا برای بالا بردن کارایی قطعات جدید خود پارامترهایی نظیر Cache و FSB را ( در پردازنده) بالا می برند.

ولی یکی از مهم ترین تغییراتی که اینتل در پردازنده های Penryn انجام داد افزایش مقدار IPC می باشد. IPC مخفف Instruction Per Clock می باشد و یکی از مهم ترین مشخصه های یک پردازنده برای تعیین Performance آن است.

کمپانی اینتل اعلام کرده است که هر پردازنده دو هسته ای Penryn دارای 410 میلیون ترانزیستور است که در مقایسه با Conroe که دارای 291 میلیون ترانزیستور است تغییر چشمگیری داشته است.

و در آخر باید مقایسه ای بین اندازه Die هر گروه بیندازیم : به لطف تکنولوژی 45nm در پردازنده های Penryn اندازه آنها به 107 میلی متر مربع رسیده است که در قیاس با Conroe که 155 میلی متر مربع بود ، دارای 25 درصد کاهش حجم است.

نویسنده : مهراد